Ολυμπιακός: Η ΠΑΕ άκουσε τη Θύρα 7 – Και το Καραϊσκάκη φώναξε «Μεντιλίμπαρ»

Είμαι άρρωστος Ολυμπιακός από παιδί. Δεν γράφω ως ουδέτερος παρατηρητής και ούτε έχω λόγο να προσποιηθώ κάτι τέτοιο.

Ακριβώς επειδή αγαπώ αυτή την ομάδα, θεωρώ πως οφείλω να γράψω καθαρά αυτό που πιστεύω: ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δεν έπρεπε να απομακρυνθεί.

Για μένα, η ήττα με 1-0 από τον ΟΦΗ δεν ξεκίνησε στο 66ο λεπτό, όταν ο Κόντρο έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όταν η διοίκηση αποφάσισε να γκρεμίσει τη μοναδική πραγματική ποδοσφαιρική σταθερά που είχε δημιουργηθεί στον σύλλογο τα τελευταία χρόνια.

Άλλο η Θύρα 7 και άλλο η διοίκηση

Η Θύρα 7 είχε κάθε δικαίωμα να ασκήσει κριτική. Πολλά από όσα έγραψε για την εικόνα της ομάδας δεν ήταν παράλογα.

Ο Ολυμπιακός είχε γίνει προβλέψιμος, δυσκολευόταν απέναντι σε θεωρητικά υποδεέστερους αντιπάλους και δεν παρουσίαζε την ένταση που είχε χαρακτηρίσει τις καλύτερες ημέρες του Μεντιλίμπαρ. Ο Ισπανός δεν ήταν αλάνθαστος ούτε μπορούσε να διαθέτει ισόβια ασυλία επειδή κατέκτησε το Conference League και το ιστορικό τρεμπλ των 100 χρόνων.

Άλλο, όμως, η πίεση της εξέδρας και άλλο η ευθύνη της διοίκησης.

Οι οργανωμένοι οπαδοί εκφράζουν θυμό, αγωνία και απαιτήσεις. Η ΠΑΕ πληρώνεται για να φιλτράρει αυτή την πίεση και να αποφασίζει με ποδοσφαιρική ψυχραιμία. Εάν κάθε δυνατή ανακοίνωση της κερκίδας μετατρέπεται σε διοικητική γραμμή, τότε δεν υπάρχει σχέδιο. Υπάρχει διαχείριση της στιγμής.

Δεν γνωρίζω εάν η απόφαση είχε ήδη ληφθεί πίσω από κλειστές πόρτες. Γνωρίζω, όμως, ποια εικόνα εξέπεμψε η χρονική ακολουθία: η Θύρα 7 επέκρινε δημόσια τον προπονητή και, δύο ημέρες αργότερα, η ΠΑΕ ανακοίνωσε το τέλος της συνεργασίας με τον Μεντιλίμπαρ.

Και λίγες ημέρες μετά, το ίδιο Καραϊσκάκη φώναζε βροντερά: «Μεντιλίμπαρ οέ, οέ, οέ».

Αυτή δεν ήταν απλώς μία οπαδική αντίδραση στην ήττα. Ήταν ένα ηχηρό σχόλιο για τον τρόπο και τη χρονική στιγμή της απόφασης.

Ο Αλγκουαθίλ δεν μου φταίει σε τίποτα

Για να είμαι απολύτως ξεκάθαρος: δεν μου φταίει ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ.

Είναι ένας σοβαρός προπονητής, με σημαντική διαδρομή στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, και εύχομαι πραγματικά να πετύχει στον Ολυμπιακό. Δεν μπορεί να κριθεί από το πρώτο παιχνίδι του, λίγες μόλις ημέρες μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας.

Παρέλαβε μια ομάδα που είχε δημιουργηθεί για το ποδόσφαιρο του προκατόχου του και κλήθηκε αμέσως να τη διαχειριστεί μέσα σε ένα φορτισμένο περιβάλλον. Το να ακούει στο ντεμπούτο του ολόκληρη την εξέδρα να φωνάζει το όνομα του Μεντιλίμπαρ δεν αποτελεί δική του αποτυχία.

Αποτελεί αποτυχία εκείνων που τον τοποθέτησαν σε αυτή τη θέση.

Ο Αλγκουαθίλ χρειάζεται χρόνο, στήριξη και προστασία. Το τελευταίο που πρέπει να κάνει τώρα η διοίκηση είναι να μεταφέρει πάνω του το βάρος μιας δικής της απόφασης.

Ο ΟΦΗ δεν έκλεψε τη νίκη – Την κέρδισε

Απέναντι στον Ολυμπιακό δεν εμφανίστηκε μια ομάδα που κλείστηκε στην περιοχή της και βρήκε κατά τύχη ένα γκολ.

Ο ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη είχε δύο ακυρωθέντα γκολ, δοκάρι με τον Φούντα και τελικά το υπέροχο γκολ του Κόντρο. Δεν επιβίωσε απλώς στο Καραϊσκάκη. Ήταν καλύτερα προετοιμασμένος, περισσότερο συγκεντρωμένος και σαφώς πιο αποφασισμένος.

Υπάρχει, μάλιστα, μία σκληρή ποδοσφαιρική ειρωνεία. Ο Ολυμπιακός συμφώνησε για την απόκτηση του Τιάγκο Νους και ο Κόντης έβαλε στην κορυφή της επίθεσης τον Κόντρο. Και ποιος έκρινε το παιχνίδι; Ο Κόντρο.

Ποιος του έδωσε την ασίστ; Ο Νίκος Αθανασίου, ένας ποδοσφαιριστής που ανήκει στον Ολυμπιακό και, κατά τη γνώμη μου, μπορεί να σταθεί με αξιώσεις στο ερυθρόλευκο ρόστερ.

Ο Χρήστος Κόντης αποκαθιστά το κύρος του Έλληνα προπονητή

Το μεγαλύτερο χειροκρότημα, όμως, αξίζει στον Χρήστο Κόντη.

Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε τον Έλληνα προπονητή ως προσωρινή λύση, υπηρεσιακό ή «πυροσβέστη». Το μεγάλο ξένο όνομα συνήθως παίρνει χρόνο, μεταγραφές και ανοχή. Ο Έλληνας πρέπει να αποδείξει την αξία του από την πρώτη Κυριακή.

Ο Κόντης επαναφέρει την εμπιστοσύνη στους Έλληνες τεχνικούς όχι με δημόσιες σχέσεις, αλλά με αποτελέσματα και ποδόσφαιρο.

Οδήγησε τον ΟΦΗ στην κατάκτηση του Κυπέλλου απέναντι στον ΠΑΟΚ, σήκωσε το Super Cup απέναντι στην ΑΕΚ, πέρασε με συνολικό σκορ 5-0 την ΤΣΣΚΑ Σόφιας και τώρα νίκησε τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραϊσκάκη.

Δεν είναι σύμπτωση. Είναι δουλειά, καθαρό πλάνο και εμπιστοσύνη στους παίκτες του.

Η ελληνικότητα του ΟΦΗ είναι ουσία, όχι σύνθημα

Ο ΟΦΗ ξεκίνησε στο Καραϊσκάκη με οκτώ Έλληνες ποδοσφαιριστές. Οι πέντε από αυτούς –Αθανασίου, Νικολάου, Κωστούλας, Ανδρούτσος και Μπουχαλάκης– συνδέονται άμεσα με τον Ολυμπιακό.

Δεν υποστηρίζω ότι ένας παίκτης είναι καλύτερος επειδή είναι Έλληνας. Το διαβατήριο δεν κερδίζει αγώνες. Η εμπιστοσύνη, όμως, κερδίζει.

Ο Κόντης δεν χρησιμοποιεί Έλληνες ποδοσφαιριστές για επικοινωνιακούς λόγους. Τους δίνει ρόλους, ευθύνες και χώρο να εξελιχθούν. Και εκείνοι του επιστρέφουν αυτή την εμπιστοσύνη μέσα στο γήπεδο.

Αυτό είναι το πραγματικό μάθημα του ΟΦΗ: μπορείς να δημιουργήσεις μία ανταγωνιστική ομάδα με ελληνικό κορμό, Έλληνα προπονητή και σαφή ποδοσφαιρική ταυτότητα, χωρίς να καταφεύγεις κάθε λίγους μήνες σε ένα ακόμη μεταγραφικό «λίφτινγκ».

«Υπεράνω όλων ο Ολυμπιακός» σημαίνει υπεράνω και της διοίκησης

Το «υπεράνω όλων ο Ολυμπιακός» δεν μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο ως σύνθημα για την απομάκρυνση ενός προπονητή. Σημαίνει ότι κανείς δεν βρίσκεται πάνω από την κριτική – ούτε η διοίκηση ούτε η Θύρα 7.

Η απόφαση για τον Μεντιλίμπαρ ανήκει στην ΠΑΕ και η ΠΑΕ οφείλει να αναλάβει ολόκληρη την ευθύνη της. Όχι να αφήσει τον νέο προπονητή εκτεθειμένο και όχι να αναζητήσει τον επόμενο αποδιοπομπαίο τράγο, εάν τα αποτελέσματα δεν έρθουν αμέσως.

Η απάντηση σε ένα λάθος δεν μπορεί να είναι ένας νέος πανικός. Τώρα ο Αλγκουαθίλ πρέπει να στηριχθεί πραγματικά.

Ο Ολυμπιακός διαθέτει μεγαλύτερο μέγεθος, ακριβότερο ρόστερ και πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. Το βράδυ του Σαββάτου, όμως, ο ΟΦΗ είχε κάτι σημαντικότερο: σχέδιο, συνοχή και ταυτότητα.

Και στο ποδόσφαιρο, όταν η ταυτότητα συναντά τον πανικό, συνήθως κερδίζει η ταυτότητα.