Sniper: Τα καθρεφτάκια με τις συλλήψεις των απατεώνων και η αυτοκτονία ενός αγρότη στα Τρίκαλα

Και ξαφνικά που λέτε, παλικάρια, ανακάλυψαν οι αρχές του νόμου, η πολιτεία και τα τηλεοπτικά κανάλια πως για χρόνια λαμόγια κάθε είδους κονομούσαν εις βάρος των πολλών.

Και να τα πρωτοσέλιδα και να οι παχιοί τίτλοι, από δίπλα κάτι παράγοντες που έπεσαν από τα σύννεφα και στη μέση η «ρομφαία της κάθαρσης»!

Μωρέ, σάμπως όλοι αυτοί που σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με βαριά κατηγορητήρια δεν ήταν μέρος του επιχειρηματικού συστήματος; Σάμπως πολλοί από τους «δεμένους» πλέον παράγοντες του μπάσκετ δεν ήταν στα φώτα της δημοσιότητας τόσα χρόνια;

Πώς κατάφερναν και ζούσαν σαν «κύριοι» αναμεταξύ μας και δεν είχαν «δώσει δικαιώματα»;

Αλλά είπαμε, εμφανίστηκε η «ρομφαία της κάθαρσης»!

Τόσα χρόνια κανείς δεν έβλεπε, κανείς δεν άκουγε;

Αλλά από την άλλη σκέφτομαι, κουτοπόνηρα τώρα, μήπως όλοι αυτοί οι τύποι δρούσαν ανεξέλεγκτα τόσα χρόνια επειδή κανείς δεν τους ήλεγχε;

Μήπως είχαν ανθρώπους μέσα από το σύστημα που τους ενημέρωναν για επικείμενους ελέγχους;

Μήπως πάλι το σύστημα είναι τόσο σαθρό και τρύπιο που λίγο δράμι μυαλό να έχεις, μπορείς να το κοροϊδεύεις;

Γιατί, καλοί μου άνθρωποι, το ζήτημα δεν είναι μόνο να συλλαμβάνεις κάποιον όταν η υπόθεση έχει πια φτάσει στο απροχώρητο. Το ζήτημα είναι να υπάρχει ένας μηχανισμός που θα ελέγχει εγκαίρως και θα αποτρέπει την παρανομία, πριν αυτή αποκτήσει διαστάσεις εκατομμυρίων.

Και πάλι καλά δηλαδή που βρίσκεται κανένας έντιμος και τους καταγγέλλει, γιατί αλλιώς ποιος ξέρει πού θα είχαν φτάσει όλα αυτά που σήμερα περιγράφονται στις δικογραφίες.

Οι κύριοι της Pizza Fan και του «Χωριάτικου»

Ο mr Pizza Fan, για παράδειγμα, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη για μια υπόθεση φερόμενης φοροδιαφυγής εκατομμυρίων ευρώ.

Και αναρωτιέμαι εγώ: Εάν επιβεβαιωθούν όσα περιγράφονται στη δικογραφία, πόσα ακόμη εκατομμύρια θα μπορούσαν να έχουν διαφύγει από τα δημόσια ταμεία; Και πόσα πανάκριβα ρολόγια θα μπορούσαν να προστεθούν στις συλλογές των ισχυρών;

Αμ ο mr «Χωριάτικο»; Αν δεν είχαν κινητοποιηθεί οι Αρχές, μήπως θα απολάμβανε την άνεση της φιλοξενίας στο Ντουμπάι και ακόμη θα τον έψαχναν;

Δεν λέω, καλά κάνανε και τους μαζέψανε, προφανώς. Και φυσικά η Δικαιοσύνη είναι εκείνη που θα κρίνει ποιος είναι ένοχος και ποιος αθώος.

Αλλά λέω μήπως, αντί να αφήνουμε τέτοιες υποθέσεις να εξελίσσονται επί χρόνια, θα ήταν καλύτερα να γίνονται ουσιαστικοί έλεγχοι στις επιχειρήσεις πριν κακοφορμήσουν τα πράγματα;

Γιατί οι συλλήψεις μπορεί να προσφέρουν εντυπωσιακές εικόνες για τα δελτία ειδήσεων. Η πρόληψη, όμως, δεν έχει χειροπέδες, κάμερες και φλας. Έχει δουλειά. Και κυρίως έχει ευθύνη.

Διαβάστε επίσης: Pizza Fan – Βαριά κακουργήματα για τους 23 συλληφθέντες.

Διαβάστε ακόμη: Δεσμεύονται περιουσιακά στοιχεία κατηγορουμένων σε Pizza Fan και «Χωριάτικο».

Και στα Τρίκαλα ένας άνθρωπος χάθηκε σχεδόν αθόρυβα…

Την ίδια ώρα, ούτε ένα λεπτό δεν βρήκαν να αφιερώσουν δελτία και εκπομπές σε έναν κακομοίρη που, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, αυτοκτόνησε στα Τρίκαλα.

Ένας άνθρωπος 62 ετών, πατέρας τριών παιδιών.

Ένας κτηνοτρόφος που, σύμφωνα με τις πληροφορίες, είχε αναγκαστεί να θανατώσει το κοπάδι του λόγω ευλογιάς των αιγοπροβάτων και δεν είχε λάβει την αποζημίωση που περίμενε.

Με τα λίγα χρήματα που του δόθηκαν, προσπάθησε να φτιάξει ένα μικρό κοπάδι από την αρχή.

Και τότε ήρθε το δεύτερο χτύπημα.

Φωτιά στη στάνη. Χάθηκαν και τα πρόβατα.

Μια δεύτερη καταστροφή μέσα σε δύο χρόνια.

Και ύστερα ήρθε η είδηση του θανάτου του.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι οδήγησε έναν άνθρωπο σε μια τέτοια απόφαση. Μπορούμε όμως να αναρωτηθούμε πόσο μόνος μπορεί να αισθάνθηκε μπροστά στις αλλεπάλληλες δυσκολίες που αντιμετώπιζε.

Ποιος ασχολείται με τον άνθρωπο που δεν είναι «παράγοντας»;

Αυτός ο άτυχος άνθρωπος δεν είχε ακριβούς δικηγόρους να τον υπερασπιστούν.

Δεν ήταν κάποιος από τους παραπάνω «κυρίους» και «παράγοντες».

Δεν είχε τηλεοπτικές κάμερες να τον ακολουθούν, ούτε πρωτοσέλιδα αφιερωμένα στη ζωή του.

Είχε μια οικογένεια, μια δουλειά, ένα κοπάδι και, σύμφωνα με όσα περιγράφονται, δύο απανωτές οικονομικές καταστροφές.

Και εδώ βρίσκεται, για μένα, η μεγάλη αντίφαση.

Για κάποιους υπάρχουν ώρες τηλεοπτικού χρόνου, αναλύσεις, δικηγόροι και δημόσιες τοποθετήσεις. Για κάποιους άλλους, που παλεύουν καθημερινά να σταθούν όρθιοι, δεν περισσεύει ούτε ένα λεπτό.

Δεν χρειάζεται να εξιδανικεύσουμε μια αυτοκτονία για να μιλήσουμε για την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου.

Η αξιοπρέπειά του βρισκόταν στον αγώνα που έκανε για να ξαναστήσει τη ζωή και τη δουλειά του μετά την πρώτη καταστροφή.

Και η κοινωνία οφείλει να αναρωτηθεί εάν έκανε όσα μπορούσε για να τον στηρίξει όσο ήταν ζωντανός.

Τα καθρεφτάκια της κάθαρσης και η πραγματική ευθύνη

Γι’ αυτό, λοιπόν, ας μη μας θαμπώνουν τα καθρεφτάκια με τις χειροπέδες και τις συλλήψεις.

Καλή και αναγκαία η έρευνα για όσους φέρονται να έχουν ζημιώσει το Δημόσιο. Απαραίτητη η λογοδοσία, εφόσον αποδειχθούν οι κατηγορίες.

Αλλά η πραγματική επιτυχία μιας πολιτείας δεν μετριέται μόνο από το πόσους συλλαμβάνει.

Μετριέται και από το πόσους ελέγχει εγκαίρως.

Από το πόσους προστατεύει.

Και από το πόσους ανθρώπους δεν αφήνει να αντιμετωπίζουν μόνοι τους την καταστροφή.

Γιατί, τελικά, τα καθρεφτάκια λάμπουν πολύ κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας.

Οι άνθρωποι που υποφέρουν αθόρυβα, όμως, μένουν συχνά στο σκοτάδι.

Ο… Sniper εντοπίζει και βάζει στη «διόπτρα» του τα καλά, τα στραβά και τα άσχημα, καταγράφοντας όσα οι άλλοι δεν αναφέρουν.