Άρης Δημοκίδης: «Παιδεύτηκα 10 χρόνια με την αγχώδη διαταραχή»

Όσα αποκάλυψε για την αρρωστοφοβία του

Άρης Δημοκίδης: «Παιδεύτηκα 10 χρόνια με την αγχώδη διαταραχή»

Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» ήταν το απόγευμα της Τρίτης (09.06) ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Άρης Δημοκίδης.

Μιλώντας στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο αναφέρθηκε στις αγχώδεις διαταραχές που αντιμετώπισε στο παρελθόν, την αρρωστοφοβία του και την ασθένεια της μητέρας του.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Ήτανε περίπου δέκα χρόνια που παιδεύτηκα με την αγχώδη διαταραχή και μέχρι να κάνω την ψυχοθεραπεία και να πάρω την αγωγή που χρειαζότανε, την κατάλληλη και λοιπά, οι τρόποι που το χειρίστηκα ήτανε δημιουργικοί. Οπότε έχω την αίσθηση ότι μια άλφα δημιουργικότητα μου ξεκίνησε από κει. Άρχισα να γράφω παιδικά βιβλία, έφτιαξα blog, άρχισα να γράφω πολύ, να κάνω διάφορα πράγματα. Αυτό με έβγαζε απ’ το άγχος», αποκάλυψε ο Άρης Δημοκίδης.

Μάλιστα, δεν δίστασε να μιλήσει και για την αρρωστοφοβία που είχε στο παρελθόν.

«Αρρωστοφοβία! Πάρα πολύ. Είχα τρομερή. Κάθε μέρα κάτι άλλο… Δεν πίστευα τους γιατρούς. Ήμουν πιο διαβασμένος. Γύρω στα 22, 23. Μέχρι τα 33. Αλλά η αλήθεια είναι ότι ταυτόχρονα ήτανε και υπέροχα χρόνια μαζί. Δηλαδή περνούσα και πάρα πολύ ωραία και είχα και μια σκιά σε κάποιες στιγμές. Μπορούσα όμως να ξεχαστώ. Ήμουν λειτουργικός. Αν δεν ήμουνα λειτουργικός ίσως ήταν καλύτερα, γιατί θα είχα πάει νωρίτερα να το λύσω. Και θα το έλυνα πολύ νωρίτερα», εξομολογήθηκε.

Στη συνέχεια της κουβέντας μίλησε για την ασθένεια και τον θάνατο της μητέρας του.

«Υπήρξε κάτι το οποίο με έκανε να πάω (σ.σ. να το λύσω) και ήτανε η ασθένεια της μαμάς μου που όταν αρρώστησε από καρκίνο. Ο φόβος μου εμένα, ο μεγάλος, ήταν ο καρκίνος. Ο καρκίνος των βλεφάρων! Ο καρκίνος, το μελάνωμα, ο καρκίνος του αυτιού, συνέχεια πίστευα ότι έχω», ανέφερε.

«Όταν είχε λοιπόν καρκίνο και αυτό με τάραζε ακόμα πιο πολύ… συνέχεια. Και μετά, όταν καταλάβαμε ότι δεν θα τον νικήσει είπα “δεν μπορώ. Δεν γίνεται. Όσο θα πλησιάζει ο καιρός, ας πούμε, θα είμαι χάλια”. Οπότε… Η αγαπημένη μου μαμά έφυγε, αλλά ακόμα και φεύγοντας, με βοήθησε», κατέληξε.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Προσθήκη ως προτεινόμενη
πηγή στην Google
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ