Σε κλίμα οδύνης οι κηδείες των τριών εργαζομένων της “Βιολάντα” – Σήμερα το τελευταίο “αντίο” στην Βασιλική και την Ελένη

Απέραντη θλίψη κι ένα μεγάλο “γιατί” επικράτησε στις κηδείες των τριών από τις πέντε εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους στην τραγωδία της “Βιολάντα“, οι οποίες τελέστηκαν χθες, Πέμπτη, με τις εξόδιες ακολουθίες των άλλων δύο θυμάτων να πραγματοποιούνται σήμερα.

Το “αντίο” στην Σταυρούλα Μπουκουβάλα

Η οικογένεια της 45χρονης Σταυρούλας Μπουκουβάλα βυθίστηκε στον πόνο, με την κηδεία της να πραγματοποιείται στην Καρδίτσα.

Πολλοί κρατούσαν λουλούδια στα χέρια, ενώ κατά τη διάρκεια της εξοδίου ακολουθίας η φιλαρμονική του Δήμου Καρδίτσας απέδωσε τιμητικό άσμα. Ακολούθησε μακρά πομπή από την εκκλησία έως το κοιμητήριο, σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης.

Το ένα από τα τρία παιδιά της αδικοχαμένης γυναίκας, ο Άγγελος ράγισε καρδιές με τα λόγια του για την μητέρα του.

Λίγο μετά την κηδεία της μητέρας του, ο νεαρός μίλησε στο Mega και στην εκπομπή «Live News», τονίζοντας ότι «δεν ήταν στη μοίρα της να φύγει τόσο νέα» και πως κάποιοι στέρησαν στην οικογένειά του και σε αυτόν να ζήσουν μαζί της μέχρι τα βαθιά της γεράματα.

«Δεν ήταν στη μοίρα της να φύγει τόσο νέα, με τόσο άδικο και βίαιο τρόπο. Η μοίρα της ήταν να φύγει στα βαθιά γεράματα. Κάποιοι άλλοι παρενέβησαν σε αυτή τη μοίρα και στέρησαν αυτό που αξίζαμε. Η μητέρα μου ήταν τα πάντα για εμένα, ήταν το στήριγμά μου. Καθημερινά μιλούσαμε πολλές φορές, είχαμε πολύ καλές σχέσεις. Μου στέρησαν αυτό το κομμάτι του εαυτού μου», είπε αρχικά ο νεαρός Άγγελος.

Συνέχισε χαρακτηρίζοντας το εργοστάσιο «τριτοκοσμικό κρατήρα», μέσα στον οποίο ξεψύχησε η μητέρα του «με άδικο και βίαιο τρόπο».

«Η μητέρα μου έκανε τα πάντα για εμάς. Πήγαινε σε αυτό το μέρος, που αποδείχθηκε ότι ήταν τριτοκοσμικός κρατήρας, και ξεψύχησε με άδικο και βίαιο τρόπο» ανέφερε αρχικά, ενώ στη συνέχεια μίλησε και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε η μητέρα του στο εργασιακό της περιβάλλον:

«Δεν ήταν ευχαριστημένη με τη δουλειά της και τους υπευθύνους. Δεν ήταν οι κατάλληλοι να διευθύνουν επιχείρηση. Εκεί πέρα επικρατούσε ένα μπάχαλο. Κούραση πολύ, πρόνοια καμία για τους εργαζόμενους. Η μητέρα μου πήγαινε εκεί για να ζήσουμε. Έλεγα να παραιτηθεί και μου έλεγε “εσείς τι θα κάνετε;”».

Κλείνοντας, ο νεαρός Άγγελος επισήμανε ότι «δεν θα σταματήσει κανείς μέχρι να πάνε φυλακή όσοι φταίνε». «Δεν περίμενα ότι θα καίγεται για ώρες στους 1.000 βαθμούς. Αυτοί οι άνθρωποι οι σοβαροφανείς, τα πρότυπα, αποδείχθηκαν εν τέλει τριτοκοσμικά. Δεν θα σταματήσει κανείς μέχρι να πάνε φυλακή όσοι φταίνε», κατέληξε.

Θρήνος στην κηδεία της Αναστασίας Νάσιου

Στο Γρίζανο Τρικάλων, το χωριό που καταγόταν η Αναστασία Νάσιου, συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο «αντίο» στην 56χρονη γυναίκα που μόλις έξι μήνες πριν είχε επιστρέψει από τη Γερμανία για να εργαστεί και να κλείσει το κύκλο της συνταξιοδότησης.

«Η Αναστασία είχε τρία παιδιά και ήρθε στο εργοστάσιο για να μαζέψει ένσημα», ανέφεραν τα αγαπημένα της πρόσωπα.

Συγκλόνισε ο γιος της Αγάπης Μπουνόβα

Στον ναό Αγίου Αθανασίου Μεγαλοχωρίου Τρικάλων, η Αγάπη Μπουνόβα αποχαιρετήθηκε από τον γιο της, ο οποίος συγκλόνισε με τα λόγια του: «Δεν ήταν ατύχημα, ήταν αποτέλεσμα αμέλειας και αδιαφορίας», ανέφερε, επισημαίνοντας πως η φωτιά, παρά τον πόνο που προκάλεσε, δεν μπορεί να εξαλείψει την αγάπη που η μητέρα του έδινε σε όλους γύρω της.

«Η Αγάπη δεν έφυγε απλώς, της στέρησαν τη ζωή. Αλλά η αγάπη της μένει για πάντα ζωντανή», είπε συγκλονίζοντας τους παρευρισκόμενους.

Στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα», τελέστηκε τρισάγιο από τον Μητροπολίτη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης, κ. Χρυσόστομο, για την αναπαύση των ψυχών των γυναικών.

Σήμερα οι κηδείες της Βασιλικής Σκαμπαρδώνη-Καραγιάννη και της Ελένης Κατσαρού

Σήμερα, οι συγγενείς και οι φίλοι θα αποχαιρετήσουν τις άλλες δύο γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους στην πυρκαγιά, την Βασιλική Σκαμπαρδώνη-Καραγιάννη και την Ελένη Κατσαρού.

Συγκεκριμένα, στις 11:30 θα γίνει η κηδεία της 45χρονης Ελένης Κατσαρού στον Άγιο Κωνσταντίνο Τρικάλων και στις 14:00 της 42χρονης Βασιλικής Σκαμπαρδώνη, που βρήκαν φρικτό θάνατο στο εργοστάσιο Βιολάντα.

Η τραγωδία αφήνει πίσω της ένα κύμα αβάσταχτου πόνου και αναπάντητων «γιατί», με την κοινότητα να ενώνεται για να τιμήσει τη μνήμη αυτών των γυναικών και να απαιτήσει δικαιοσύνη.