Αλίκη Βουγιουκλάκη: Το σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο 30 χρόνια μετά τον θάνατό της – «Πολλά θα μου αναγνωριστούν όταν δεν θα υπάρχω πια»

Ένα άγνωστο μέχρι σήμερα ηχητικό ντοκουμέντο, στο οποίο ακούγεται η Αλίκη Βουγιουκλάκη, παρουσίασε την Παρασκευή η εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» στον τηλεοπτικό σταθμό STAR.

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, η κορυφαία Ελληνίδα σταρ προχωρά σε μια συγκινητική και ώριμη εξομολόγηση, αποτυπώνοντας τις σκέψεις της για το πώς θα την αντιμετωπίσει ο χρόνος και εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η πραγματική της αποτίμηση θα έρθει μετά το τέλος της ζωής της.

Μιλώντας στο παρελθόν στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα, η μεγάλη ηθοποιός είχε αναφέρει χαρακτηριστικά: «Έχουν να ειπωθούν, να γραφτούν, πολλά κι όταν εγώ δεν θα υπάρχω πια.

Κι ίσως τότε να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά. Να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι και όπως συνεχίζεται όταν εμείς φεύγουμε απ’ τη ζωή. Και δείτε τι γίνεται με τη Μέριλιν Μονρόε. Πόσες εκδόσεις βιβλίων έχουν γίνει, πώς έχουν γραφτεί, πόσα έχουν ειπωθεί.

Πιστεύω ότι θα γίνει το ίδιο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τι να κάνουμε; Έτσι πιστεύω. Διάφορες εκδοχές, πολλά θα ειπωθούν κι ίσως πολλά θα μου αναγνωριστούν τότε. Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω. Όχι ίσα ίσα, με ικανοποιεί».

Η αλήθεια πίσω από τον μύθο

Στη συνέχεια της συνομιλίας τους, η Αλίκη Βουγιουκλάκη στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο χτίστηκε η δημόσια εικόνα της, ξεκαθαρίζοντας ότι η διάρκεια στον χρόνο δεν επιτυγχάνεται με τεχνητά μέσα.

«Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο. Ο μύθος άμα είναι στημένος καταρρέει. Αυτός δημιουργείται μέσα από την αλήθεια. Κατάλαβες; Το ψέμα πρέπει να ‘ναι αληθινό, αγάπη μου. Το ψέμα για το ψέμα είναι άδικο».

Το τίμημα της επιτυχίας και η αγάπη για το κοινό

Παράλληλα, η ίδια δεν δίστασε να αναγνωρίσει το βαρύ τίμημα που πλήρωσε σε προσωπικό επίπεδο εξαιτίας της τεράστιας καριέρας της, κάνοντας λόγο για μια καθημερινότητα γεμάτη υπερβολές, αλλά και για το χρέος της απέναντι στο κοινό.

«Σε όλη αυτή την πορεία μπορεί να έχω ξεχάσει να ζήσω. Να ζήσω με την έννοια την ουσιαστική. Να ζήσω απλά, μικρές χαρές και ανθρώπινες λύπες. Όλα σε μένα είναι συγκλονιστικά, συνταρακτικά, μεγάλα, εκκωφαντικά. Τόσο που δεν μπορώ πολλές φορές να τα αντέξω.

Αλλά προσπαθώ και για να ξαναγυρίσουμε, αν γινόταν το ίδιο, αν αυτό το χρέος το είχαν όλοι οι άνθρωποι απέναντι σε ένα ολόκληρο λαό, όπως είναι ο υπέροχος ελληνικός λαός, θα ‘μαστε σίγουρα η πιο ευτυχισμένη χώρα, όχι μόνο των Βαλκανίων ή της Ευρώπης, του κόσμου».

Κλείνοντας εκείνη την εξομολόγηση, η «εθνική σταρ» της Ελλάδας θέλησε να δώσει έναν σχεδόν μεταφυσικό τόνο, εκφράζοντας την ακράδαντη πίστη της στις δυνατότητες της χώρας και των ανθρώπων της.

«Γιατί έχουμε τους θεούς με το μέρος μας, έχουμε την ευλογία του μεγάλου Θεού, του Θεού της Ελλάδας».