Πέθανε σε ηλικία 81 ετών η ηθοποιός Μπρέντα Φρίκερ – Ήταν η «γυναίκα με τα περιστέρια» στην ταινία «Home Alone 2»

Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 81 ετών άφησε η Μπρέντα Φρίκερ βυθίζοντας στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο.

Η Ιρλανδή ηθοποιός, η οποία κέρδισε Όσκαρ για τον ρόλο της στην ταινία του 1989 «My Left Foot» και είχε αγαπημένους ρόλους στις ταινίες «Home Alone 2» και «Casualty», πέθανε σε ηλικία 81 ετών.

Σε δήλωσή του, ο ατζέντης της, Φιλ Μπέλφιλντ, δήλωσε: «Δεν θα την ξαναδούμε ποτέ έτσι και ο κόσμος γίνεται λιγότερο σημαντικός εξαιτίας της έλλειψής της».

Πρόσθεσε: «Ήταν τιμή μου που τη γνώρισα, την αγάπησα και τη συνεργάστηκα και θα έχει πάντα μια θέση στην καρδιά μου και στην καρδιά τόσων πολλών φαν του κινηματογράφου και της τηλεόρασης σε όλο τον κόσμο».

Γεννημένη στο Δουβλίνο, η Φρίκερ ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα με ρόλους στην τηλεόραση και το θέατρο, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης ιρλανδικής σαπουνόπερας Tolka Row τη δεκαετία του 1960, της σαπουνόπερας του ITV Coronation Street το 1977 και του Licking Hitler, a Play For Today, γραμμένου από τον Ντέιβιντ Χέαρ, το 1978.

Ήταν στο καστ του πρώτου επεισοδίου του μακροχρόνιου ιατρικού δράματος του BBC, Casualty, το 1986, παραμένοντας σταθερή μέχρι το 1990 και επιστρέφοντας τακτικά τα επόμενα χρόνια.

Έγραψε ιστορία το 1990 όταν έγινε η πρώτη Ιρλανδή ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ, ξεπερνώντας αστέρες του Χόλιγουντ όπως η Τζούλια Ρόμπερτς και η Αντζέλικα Χιούστον.

Το «My Left Foot» αφηγούνταν την αληθινή ιστορία ενός Ιρλανδού άνδρα ονόματι Κρίστι Μπράουν, τον οποίο υποδύεται η Ντέι-Λούις, ο οποίος γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση και μπορούσε να ελέγξει μόνο το αριστερό του πόδι. Ο ηθοποιός κέρδισε επίσης Όσκαρ για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο.

Ένας άλλος αξιομνημόνευτος ρόλος ήρθε δύο χρόνια αργότερα, όταν η Φρίκερ επιλέχθηκε για τον ρόλο της άστεγης κυρίας-πουλιού με την οποία έγινε φίλη ο Κέβιν (Home Alone 2).

Ο Ταναϊστ (αναπληρωτής πρωθυπουργός) της Ιρλανδίας, Σάιμον Χάρις, δήλωσε «βαθιά λυπημένος» από τον θάνατο «ενός εθνικού θησαυρού».

«Ήταν μια άψογη ερμηνεύτρια που κοσμούσε τις οθόνες και τις σκηνές μας με αξιοσημείωτο ταλέντο και αυθεντικότητα. Η Μπρέντα έφερε βάθος και ανθρωπιά σε κάθε ρόλο που αναλάμβανε», είπε.

«Ήταν πραγματικά από τις μεγαλύτερες εξαγωγές που έχει βγάλει ποτέ αυτή η χώρα και μια πρέσβειρα του ιρλανδικού ταλέντου στην παγκόσμια σκηνή. Με απλά λόγια, δεν θα ξαναδούμε ποτέ κάτι παρόμοιο.»

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ιρλανδία, Έντουαρντ Γουόλς, απέτισε φόρο τιμής στην Φρίκερ ως «γίγαντα του ιρλανδικού κινηματογράφου» και επαίνεσε την «αξέχαστη» ερμηνεία της στην ταινία My Left Foot.

Γράφοντας στο X , είπε: «Από το Δουβλίνο μέχρι το Χόλιγουντ, το έργο της έφερε τις ιστορίες της Ιρλανδίας στον κόσμο και ενέπνευσε γενιές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού».

«Αφήνει μια αξιοσημείωτη κληρονομιά και εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της, τους φίλους της και όλους όσους την αγάπησαν».

Νωρίτερα φέτος, ο Δήμαρχος του Δουβλίνου, Σύμβουλος Ρέι ΜακΆνταμ, πρότεινε να της απονεμηθεί η ελευθερία της πόλης, χαρακτηρίζοντάς την ως «μία από τις πιο διακεκριμένες πολιτιστικές προσωπικότητες του Δουβλίνου».

Το έργο της «χαρακτηριζόταν από ειλικρίνεια, βάθος και μια σπάνια ικανότητα να φέρνει ζεστασιά και σκληρότητα ταυτόχρονα», είπε. «Οι ερμηνείες της έχουν βοηθήσει στην αφήγηση ιρλανδικών ιστοριών και έχουν γίνει μέρος της οικογενειακής ζωής από γενιά σε γενιά».

Μπρέντα Φρίκερ: Το εφηβικό της τραύμα

Η Φρίκερ αφηγήθηκε την ιστορία της ζωής της στα απομνημονεύματά της πέρυσι, αποκαλύπτοντας μια ασταθή ανατροφή κατά την οποία ξυλοκοπήθηκε από τη μητέρα της και κακοποιήθηκε σε ηλικία οκτώ ετών από έναν άντρα που της έκανε μαθήματα ορθοφωνίας και ήταν σεξουαλικά εμμονικός μαζί της, αλλά ο οποίος «δεν με άγγιξε ποτέ».

Πέρασε δύο χρόνια στο νοσοκομείο μετά από ένα ατύχημα με ποδήλατο σε ηλικία 14 ετών, αλλά έμεινε πραγματικά «συντετριμμένη» αφού βιάστηκε στα 17 της σε ένα πάρτι και στη συνέχεια βιάστηκε ξανά αργότερα από έναν Άγγλο ηθοποιό.

Παρά τα τραύματά της, είχε επίσης όμορφες αναμνήσεις από εκείνη την εποχή. «Όταν μεγάλωνα, μπορούσες να είσαι άγριος και ο Θεός να ευλογεί τις άγριες μέρες».

Με αυτό το πνεύμα, η πορεία που ακολούθησε η ζωή της δεν ήταν προμελετημένη, είπε στους Times. «Όλα ήταν τύχη… ευτυχισμένα ατυχήματα».