Δένδιας: «Δεν θα ήμασταν ευτυχείς αν η Τουρκία αποκτούσε F-35» – Στόχος η παραγωγή 15.000 drones ετησίως

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μιλά για τα τουρκικά F-35, τη νέα φρεγάτα «ΝΕΑΡΧΟΣ», την εγχώρια παραγωγή drones και την «Ασπίδα του Αχιλλέα», παρουσιάζοντας τον σχεδιασμό έως το 2030.

Δένδιας: «Δεν θα ήμασταν ευτυχείς αν η Τουρκία αποκτούσε F-35» – Στόχος η παραγωγή 15.000 drones ετησίως
ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSI

Σαφές μήνυμα για το ενδεχόμενο απόκτησης μαχητικών F-35 από την Τουρκία στέλνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εξαρτά την ασφάλειά της από αποφάσεις τρίτων χωρών. Παράλληλα, παρουσιάζει τον σχεδιασμό για την παραγωγή έως και 15.000 drones ετησίως, την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με φρεγάτες Belharra και τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου αμυντικού συστήματος μέσω της «Ατζέντας 2030».

Σε συνέντευξή του στο ένθετο περιοδικό Geopolitics της εφημερίδας Real News και στον δημοσιογράφο Χρήστο Μαζανίτη, ο υπουργός αναφέρεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στις αμυντικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία, στην ευρωπαϊκή άμυνα και στις αλλαγές που σχεδιάζονται για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δένδιας για τα τουρκικά F-35: Το ερώτημα που θέτει στις ΗΠΑ

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο να αποκτήσει η Τουρκία μαχητικά αεροσκάφη F-35, ο Νίκος Δένδιας επαναλαμβάνει ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν θα ήταν ευπρόσδεκτη από την ελληνική πλευρά.

Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι η Αθήνα δεν μπορεί να υποδείξει στην Ουάσιγκτον σε ποιες χώρες θα διαθέτει τα οπλικά της συστήματα.

Ο υπουργός θέτει, παρ’ όλα αυτά, ένα ερώτημα που συνδέει ευθέως τις αμερικανικές εξοπλιστικές αποφάσεις με τη συνοχή του ΝΑΤΟ:

«Είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ και της Συμμαχίας να διαθέτουν προηγμένα οπλικά συστήματα σε μια χώρα χωρίς να διασφαλίζεται ότι αυτά δεν θα στραφούν εναντίον άλλου κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ;».

Ο κ. Δένδιας υπογραμμίζει ότι η στρατιωτική ισχύς δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό των οπλικών συστημάτων, αλλά και από την τεχνολογική υπεροχή, την εκπαίδευση, τη δικτύωση και την επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Το ζήτημα των τουρκικών F-35 είχε τεθεί και σε προηγούμενη παρέμβαση του υπουργού, όπως είχε μεταδώσει το DEBATER.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Belharra «ΝΕΑΡΧΟΣ» και F-35: Οι επόμενοι εξοπλιστικοί σταθμοί

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας αναφέρεται στην επικείμενη ύψωση της ελληνικής σημαίας στη δεύτερη φρεγάτα FDI, τη «ΝΕΑΡΧΟΣ», καθώς και στην έναρξη παραλαβής των πρώτων μαχητικών F-35 σε δύο χρόνια.

Οι συγκεκριμένες κινήσεις εντάσσονται, σύμφωνα με τον ίδιο, στον συνολικό σχεδιασμό ενίσχυσης της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη στρατηγική σχέση Ελλάδας – Γαλλίας.

Με αφορμή τις συζητήσεις για αμυντική βιομηχανική συνεργασία Παρισιού και Άγκυρας, ο Νίκος Δένδιας σημειώνει ότι ένας σχετικός οδικός χάρτης δεν μεταβάλλει από μόνος του τη στρατηγική σχέση της Ελλάδας με τη Γαλλία.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι η ανανεωμένη ελληνογαλλική συμφωνία περιλαμβάνει ρητή δέσμευση αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης.

Όπως επισημαίνει, οι διεθνείς συνεργασίες έχουν μεγάλη σημασία, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ανάπτυξη εθνικών αμυντικών δυνατοτήτων.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Οι συμμαχίες αποτελούν πολλαπλασιαστή ισχύος, όχι υποκατάστατο της εθνικής προσπάθειας», τονίζει χαρακτηριστικά.

Στόχος η παραγωγή 15.000 drones ετησίως έως το τέλος του 2026

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της συνέντευξης αφορά την εγχώρια παραγωγή μη επανδρωμένων συστημάτων.

Σύμφωνα με τον Νίκο Δένδια, το 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών και το 316 Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού στους Τοξότες Ξάνθης διαθέτουν ήδη δυνατότητα παραγωγής περίπου 5.000 drones ετησίως.

Με την ολοκλήρωση του 309 Εργοστασίου στη Μαλακάσα και την προσθήκη έξι κινητών μονάδων παραγωγής, ο στόχος είναι η συνολική ετήσια δυναμικότητα να φτάσει τα 15.000 drones έως το τέλος του 2026.

Πρόκειται για επιδιωκόμενη παραγωγική δυνατότητα και όχι για αριθμό drones που έχουν ήδη κατασκευαστεί.

Ο υπουργός συνδέει αυτή την προσπάθεια με τη μετάβαση από την αποκλειστική αγορά έτοιμων εξοπλιστικών συστημάτων σε ένα μοντέλο εγχώριου σχεδιασμού, παραγωγής και συμπαραγωγής.

Η δημιουργία του εργοστασίου στη Μαλακάσα είχε παρουσιαστεί αναλυτικά και σε προηγούμενο ρεπορτάζ του DEBATER για τη θεμελίωση του 309 Εργοστασίου Κατασκευής drones.

«Κένταυρος» και «Πυρπολητής»: Τα ελληνικά αμυντικά συστήματα

Ο Νίκος Δένδιας αναδεικνύει δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα ελληνικής αμυντικής καινοτομίας.

Το πρώτο είναι ο «Κένταυρος», το σύστημα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών που αναπτύχθηκε από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το σύστημα έχει αποκτήσει επιχειρησιακή εμπειρία στην Ερυθρά Θάλασσα και έχει προσελκύσει ενδιαφέρον από Ένοπλες Δυνάμεις άλλων χωρών.

Το δεύτερο είναι ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε και κατασκευάζεται από το Πολεμικό Ναυτικό με τη στήριξη του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ).

Ο υπουργός δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του ΕΛΚΑΚ, το οποίο επιδιώκει να συνδέσει τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων με πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, νεοφυείς επιχειρήσεις και την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Ελληνική συμμετοχή τουλάχιστον 25% στα εξοπλιστικά προγράμματα

Στο οικονομικό και βιομηχανικό σκέλος της «Ατζέντας 2030», ο Νίκος Δένδιας υπογραμμίζει ότι στόχος είναι η ελληνική συμμετοχή να ανέρχεται τουλάχιστον στο 25% των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Η επιδίωξη αυτή περιλαμβάνει μεταφορά τεχνογνωσίας, συμπαραγωγή και συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων στις διεθνείς αλυσίδες παραγωγής.

Ειδικά για την τέταρτη φρεγάτα Belharra, τον «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ», ο υπουργός αναφέρει ότι προβλέπεται ελληνική συμμετοχή της τάξης του 25%.

Παράλληλα, επισημαίνει τη σημασία πρόσβασης σε κρίσιμες τεχνολογίες και πηγαίους κώδικες, ώστε η Ελλάδα να μπορεί να προσαρμόζει και να αναβαθμίζει τα συστήματα σύμφωνα με τις επιχειρησιακές ανάγκες της.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και οι Ένοπλες Δυνάμεις του 2030

Σημαντικό μέρος της συνέντευξης αφιερώνεται στη νέα αμυντική αρχιτεκτονική που σχεδιάζει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Ο Νίκος Δένδιας χαρακτηρίζει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» κεντρικό πυλώνα αυτής της προσπάθειας, καθώς προβλέπει την ενοποίηση της προστασίας από αεροπορικές, βαλλιστικές και μη επανδρωμένες απειλές.

Στόχος είναι η δημιουργία ενός κοινού περιβάλλοντος διοίκησης και ελέγχου, στο οποίο αισθητήρες, μαχητικά αεροσκάφη, πλοία, μονάδες ξηράς, drones και δορυφορικές δυνατότητες θα ανταλλάσσουν πληροφορίες.

Ο υπουργός εξηγεί ότι το 2030 αποτελεί σημαντικό ορόσημο, αλλά όχι το τέλος του μετασχηματισμού.

Η επιδίωξη είναι έως το τέλος της δεκαετίας του 2030 οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να λειτουργούν ως ένα ολοκληρωμένο, τεχνολογικά προηγμένο και δικτυοκεντρικό σύστημα.

Παράλληλα, θέτει ως στόχο η Ελλάδα να αποτελεί έως το 2030 την ισχυρότερη δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την επιχειρησιακή αξιοποίηση αυτόνομων οχημάτων στη στεριά, στη θάλασσα και στον αέρα.

Οι ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία και οι διεθνείς αποστολές

Ο υπουργός αναφέρεται και στη συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε διεθνείς επιχειρήσεις.

Για την ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, επισημαίνει ότι συμβάλλει στην προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών και παρέχει επιχειρησιακή εμπειρία στα ελληνικά στελέχη.

Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία της ευρωπαϊκής επιχείρησης «ΑΣΠΙΔΕΣ» για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα και της επιχείρησης «ΕΙΡΗΝΗ» για την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη.

Αναφέρεται επίσης στην παρουσία της Ελλάδας στην UNIFIL στον Λίβανο, στις ειρηνευτικές αποστολές στο Κόσοβο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, καθώς και στην επιτήρηση του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου.

Ειδική μνεία κάνει και στην πρόσφατη ελληνική συνδρομή στην ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τη μεταστάθμευση δύο ζευγών F-16 και μίας φρεγάτας.

Δένδιας: Ευρωπαϊκή άμυνα απέναντι σε απειλές από όλες τις κατευθύνσεις

Σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή άμυνα, ο Νίκος Δένδιας υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υιοθετήσει μια προσέγγιση «360 μοιρών», λαμβάνοντας υπόψη απειλές όχι μόνο από τον Βορρά, αλλά και από τον Νότο.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρεται στις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας τις επιπτώσεις τους στη ναυσιπλοΐα, στην ενεργειακή ασφάλεια και στην οικονομία.

Υπενθυμίζει ότι τα σύνορα στον Έβρο και στο Αιγαίο αποτελούν ευρωπαϊκά σύνορα και ζητά συγκεκριμένους μηχανισμούς εφαρμογής της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα, θέτει ζήτημα προστασίας των ευρωπαϊκών αμυντικών πόρων, υποστηρίζοντας ότι δεν πρέπει να χρηματοδοτούνται χωρίς όρους αμυντικές βιομηχανίες χωρών που διατηρούν ενεργές απειλές ή διεκδικήσεις εις βάρος κρατών-μελών.

Ο στρατηγικός διάδρομος Ελλάδας – Βουλγαρίας – Ρουμανίας – Μολδαβίας

Ο υπουργός αναδεικνύει και τη σημασία της στρατιωτικής κινητικότητας στην Ευρώπη.

Όπως εξηγεί, η αποτελεσματικότητα μιας στρατιωτικής δύναμης εξαρτάται όχι μόνο από τον εξοπλισμό της, αλλά και από τη δυνατότητα έγκαιρης μετακίνησης προσωπικού και μέσων.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρεται σε προβλήματα ευρωπαϊκών υποδομών, όπως γέφυρες, σήραγγες, λιμάνια, αεροδρόμια και σιδηροδρομικά δίκτυα που χρειάζονται αναβάθμιση.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αμυντικής συνεργασίας παρουσιάζει τον στρατηγικό διάδρομο που θα συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Μολδαβία.

Η ανάπτυξη υποδομών διττής χρήσης, οι οποίες θα εξυπηρετούν τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές ανάγκες, αποτελεί σύμφωνα με τον ίδιο βασικό στοιχείο της ευρωπαϊκής αμυντικής προετοιμασίας.

Το νέο μοντέλο των Ενόπλων Δυνάμεων

Κλείνοντας, ο Νίκος Δένδιας αναφέρεται στην τρίτη φάση της νέας δομής των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο σχεδιασμός προβλέπει περιορισμό απαρχαιωμένων δομών, ορθολογικότερη κατανομή προσωπικού, ενίσχυση των μονάδων και μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των τριών Κλάδων.

Παράλληλα, δίνεται έμφαση στον κυβερνοχώρο, στο διάστημα, στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και στην ενσωμάτωση αυτόνομων συστημάτων στην επιχειρησιακή σχεδίαση.

Η βασική επιδίωξη, όπως την περιγράφει ο υπουργός, είναι η δημιουργία ενός αμυντικού συστήματος στο οποίο η τεχνολογία, το ανθρώπινο δυναμικό, η εγχώρια παραγωγή και η επιχειρησιακή σχεδίαση θα λειτουργούν συνδυαστικά.

Προσθήκη ως προτεινόμενη
πηγή στην Google
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ