Κατερίνα Βρανά: «Φταίω κι εγώ για αυτό που μου συνέβη – Xρειάζομαι βοηθό γιατί το βράδυ δεν βλέπω σχεδόν καθόλου»

Σε μια συγκλονιστική και άκρως εξομολογητική συνέντευξη προχώρησε η Κατερίνα Βρανά, μιλώντας για τη μάχη που δίνει καθημερινά με τις επιπτώσεις της σοβαρής περιπέτειας της υγείας της, τις οικονομικές δυσκολίες, αλλά και τις προσωπικές της ανασφάλειες.

Η δημοφιλής stand-up comedian, μαζί με τον Θοδωρή Αθερίδη, παραχώρησαν συνέντευξη στον Γιάννη Βίτσα και το περιοδικό Hello, με αφορμή τη θεατρική τους συνεργασία στην παράσταση «Ανα-τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά», η οποία ανεβαίνει φέτος το καλοκαίρι στο Θέατρο Άλσος.

Η ηθοποιός αναφέρθηκε στο σοβαρότατο σηπτικό σοκ που υπέστη πριν από μία δεκαετία κατά τη διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στη Μαλαισία, μια εμπειρία που άλλαξε ριζικά τη ζωή της.

«Δεν λυπήθηκα στιγμή τον εαυτό μου»

Η Κατερίνα Βρανά, γνωστή για το αστείρευτο χιούμορ της, αντιμετωπίζει την κατάστασή της με αξιοθαύμαστη γενναιότητα και αυτοσαρκασμό, ξεκαθαρίζοντας τη στάση της απέναντι στα πράγματα:

«Είναι καλό να αυτοσαρκαζόμαστε, να μην παίρνουμε τον εαυτό μας τόσο σοβαρά. Προσπαθώ να δείξω ότι δεν υπάρχει λόγος να με λυπάται ο κόσμος επειδή συνέβη ό,τι μου συνέβη. Σημασία έχει ότι είμαστε καλά», δηλώνει αρχικά και συμπληρώνει αναλαμβάνοντας την ευθύνη:

«Δεν λυπήθηκα στιγμή τον εαυτό μου, επειδή φταίω σε ένα ποσοστό κι εγώ για αυτό. Το σώμα μου έδινε σημάδια επί ένα χρόνο και τα αγνόησα όλα. Εντέλει, για αυτό που έτυχε να γίνει στη Μαλαισία, είτε από κάποιο μικρόβιο είτε από κάποιο φαγητό, ξέρω ότι είμαι 90% υπεύθυνη. Απλώς, λέω “πάρ’ τα τώρα, καλά να πάθεις”».

Ο καθημερινός οικονομικός «Γολγοθάς» για τις θεραπείες

Η κουβέντα στράφηκε και στο μεγάλο κόστος της αποκατάστασής της, με την ίδια να παραδέχεται πως το οικονομικό κομμάτι παραμένει μια διαρκής πρόκληση.

Ερωτηθείσα για το αν πέρασε δύσκολα οικονομικά εκείνη την περίοδο, απάντησε: «Ναι. Ακόμη περνάω πού και πού, γιατί είναι τεράστια τα έξοδα», εξηγώντας παράλληλα τις καθημερινές της ανάγκες.

«Χρειάζομαι βοηθό, κυρίως επειδή η όρασή μου δεν έχει επιστρέψει τελείως – ιδίως το βράδυ, δεν βλέπω σχεδόν καθόλου. Πολύ συχνά δεν μπορώ να υπολογίσω αποστάσεις και δεν βλέπω λακκούβες στο δρόμο. Αν οδηγήσω μόνη μου το αμαξίδιο, μπορεί να γίνω πιο… ανάπηρη».

Η ίδια περιέγραψε αναλυτικά το μέγεθος των εξόδων που απαιτούνται για τη διαβίωσή της: «Χρειάζομαι δύο γυναίκες δύο οκτάωρα, το πρωί και το βράδυ, κι αυτό είναι πολυέξοδο, συν οι φυσικοθεραπείες και οι λογοθεραπείες. Χαίρομαι πάρα πολύ που τα βγάζω πέρα με τη δουλειά μου.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να βάλω τίποτα στην άκρη ακόμη», εξομολογείται, ενώ θυμάται τη συγκινητική στήριξη που έλαβε στην αρχή.

«Ο πρώτος χρόνος με ζόρισε πολύ οικονομικά. Βοήθησαν οι φίλοι, η οικογένεια και οι συνάδελφοί μου. Ένιωσα φοβερή στήριξη, κι αυτό επέδρασε καταλυτικά στην ψυχολογία μου. Αισθάνθηκα ότι ο κόσμος με νοιάζεται. Ακόμη το αισθάνομαι. Εισπράττω πολλή αγάπη από το κοινό».

Οι ανασφάλειες στις προσωπικές σχέσεις και η νέα πραγματικότητα

Σε μια πολύ ανθρώπινη και ειλικρινή αποτύπωση της νέας της καθημερινότητας, η Κατερίνα Βρανά μίλησε ανοιχτά για το πώς βιώνει τη θηλυκότητά της και το ενδεχόμενο μιας νέας σχέσης μετά την περιπέτεια της υγείας της.

«Έκανα σχέση μετά από αυτό αλλά το φοβόμουν πάρα πολύ. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη ανασφάλειά μου έχει να κάνει με αυτό. Από μένα ξεκινά. Εγώ πια βλέπω τον εαυτό μου αλλιώς, το σώμα μου δεν λειτουργεί όπως λειτουργούσε.

Παλιά έμπαινα σε ένα δωμάτιο με αυτοπεποίθηση, ήμουν ψηλή κοπέλα, με ωραίο μαλλί, ωραίο στήθος. Τώρα μπαίνω σε ένα δωμάτιο τσουλώντας. Είναι άλλη αίσθηση. Οπότε, δεν ξέρω αν εγώ με θεωρώ σέξι. Δεν ξέρω αν κάποιος με θεωρεί σέξι».

Κλείνοντας, η αγαπημένη κωμικός μοιράστηκε τις σκέψεις και τους εσωτερικούς της φόβους, αναφερόμενη παράλληλα και στη σχέση που τη βοήθησε να ξεπεράσει κάποια από τα εμπόδια.

«Έχω την ανασφάλεια –που μπορεί να μην ισχύει– του ποιος θα ήθελε να είναι με κάποια που έχει τόσες βλάβες, δεν έχει ισορροπία, δεν βλέπει, μιλά σαν μεθυσμένη.

Το κουβαλώ και παλεύω πολύ με αυτό. Η σχέση που έκανα με βοήθησε πολύ, γιατί εκείνος ήταν τελείως άνετος, δεν είχε κανένα θέμα».