Ισραήλ: “Παζάρι” Άιζενκοτ–Νετανιάχου για κυβέρνηση – Οι σκληροί όροι του Λικούντ
Νέος γύρος συνομιλιών για κυβέρνηση εθνικής ενότητας – «Όχι» σε παλαιστινιακό κράτος, εκτός τα αραβικά κόμματα και διατήρηση των ισραηλινών «ζωνών ασφαλείας»
Σε νέο γύρο κρίσιμων διαπραγματεύσεων προχώρησαν σήμερα, Κυριακή (22/11), το κεντρώο κόμμα Yashar του Γκάντι Άιζενκοτ και το Λικούντ του απερχόμενου πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, με στόχο να διερευνηθεί η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας στο Ισραήλ.
Οι αντιπροσωπείες των δύο κομμάτων συναντήθηκαν σε ξενοδοχείο στη Χερτσλιγιά, κοντά στο Τελ Αβίβ, μία εβδομάδα μετά τον πρώτο γύρο συνομιλιών, ο οποίος ολοκληρώθηκε χωρίς ουσιαστική πρόοδο.
Ο Γκάντι Άιζενκοτ, ο οποίος έχει λάβει από τον πρόεδρο Ισαάκ Χέρτσογκ την εντολή σχηματισμού της επόμενης κυβέρνησης, καλείται να λύσει έναν εξαιρετικά δύσκολο πολιτικό γρίφο. Έχει προθεσμία έως τις 6 Δεκεμβρίου, με δυνατότητα παράτασης ακόμη 14 ημερών, προκειμένου να παρουσιάσει έναν βιώσιμο κυβερνητικό συνασπισμό.
Οι τρεις επιλογές του Άιζενκοτ
Το μπλοκ του Άιζενκοτ διαθέτει 48 από τις συνολικά 120 έδρες της Κνεσέτ, ενώ για την απόλυτη πλειοψηφία απαιτούνται 61 βουλευτές. Η αριθμητική των εκλογών έχει αφήσει τον επικεφαλής του Yashar με τρεις βασικές επιλογές:
- Συμφωνία με τα υπερορθόδοξα κόμματα.
- Σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας με στήριξη ή ανοχή των αραβικών κομμάτων.
- Κυβέρνηση εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή του Λικούντ.
Ήδη πριν από την ανάθεση της εντολής, ο Άιζενκοτ είχε εμφανιστεί ανοιχτός σε συνεργασία με το Λικούντ, όχι όμως απαραίτητα με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στην πρωθυπουργία.
Το αραβικό μπλοκ διαθέτει συνολικά 19 έδρες, γεγονός που θα μπορούσε αριθμητικά να επιτρέψει την απομάκρυνση του Νετανιάχου από την εξουσία. Ωστόσο, στελέχη του στρατοπέδου Άιζενκοτ αντιδρούν στο ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης που θα εξαρτάται από την υποστήριξη των αραβικών κομμάτων.
Οι όροι που θέτει το Λικούντ
Το κόμμα του Νετανιάχου δηλώνει διατεθειμένο να συζητήσει τη συμμετοχή του σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, θέτει όμως συγκεκριμένες και ιδιαίτερα σκληρές προϋποθέσεις.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
- Ο τερματισμός των προσωπικών επιθέσεων και του πολιτικού «αποκλεισμού» του Νετανιάχου.
- Ο σχηματισμός κυβέρνησης μόνο με κόμματα που αναγνωρίζουν το Ισραήλ ως εθνικό κράτος του εβραϊκού λαού.
- Η μη συμμετοχή των αραβικών κομμάτων στον κυβερνητικό συνασπισμό.
- Η απόρριψη της δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
- Η διατήρηση των ισραηλινών «ζωνών ασφαλείας» στη Λωρίδα της Γάζας, στον Λίβανο και στη Συρία.
- Η επίτευξη ευρείας συμφωνίας με την υπερορθόδοξη κοινότητα για τη στρατιωτική θητεία των σπουδαστών των θρησκευτικών σχολών.
Οι παραπάνω όροι περιλαμβάνονται στο πλαίσιο αρχών που παρουσίασε το Λικούντ για μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ενότητας.
Το μεγάλο «αγκάθι» της πρωθυπουργίας
Πέρα από τις πολιτικές διαφωνίες, το βασικότερο εμπόδιο παραμένει το πρόσωπο που θα ηγηθεί της νέας κυβέρνησης.
Ο Άιζενκοτ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να υπηρετήσει σε κυβέρνηση υπό τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Από την άλλη πλευρά, το Λικούντ επιδιώκει μια ευρεία κυβέρνηση που θα διατηρεί τα κόμματα του σημερινού δεξιού και υπερορθόδοξου συνασπισμού.
Στις πρώτες συνομιλίες των δύο πλευρών δεν υπήρξε συμφωνία ούτε για μια πιθανή εναλλαγή στην πρωθυπουργία. Το στρατόπεδο Άιζενκοτ παραμένει επίσης διχασμένο, καθώς ο Ναφτάλι Μπένετ τάσσεται υπέρ μιας κυβέρνησης ενότητας με το Λικούντ υπό τον Άιζενκοτ, ενώ άλλοι σύμμαχοί του προτιμούν συμφωνία με τα υπερορθόδοξα κόμματα.
Η μετεκλογική αναζήτηση πλειοψηφίας είχε εξαρχής εξελιχθεί σε δυσεπίλυτο πρόβλημα για τα στρατόπεδα Νετανιάχου και Άιζενκοτ, καθώς κανένα δεν κατάφερε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία στις κάλπες της 27ης Οκτωβρίου.
Το εναλλακτικό σχέδιο του Άιζενκοτ
Ο επικεφαλής του Yashar έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα επιτρέψει στις συνομιλίες να παραταθούν επ’ αόριστον.
Εάν δεν υπάρξει συμφωνία για έναν ευρύ συνασπισμό, εξετάζει το ενδεχόμενο να παρουσιάσει στην Κνεσέτ μια κυβέρνηση εθνικής έκτακτης ανάγκης, ακόμη και χωρίς εξασφαλισμένη απόλυτη πλειοψηφία, και στη συνέχεια να επιχειρήσει τη διεύρυνσή της.
Ένα τέτοιο σχέδιο θα προϋπέθετε τη στήριξη ή τουλάχιστον την αποχή αραβικών κομμάτων κατά την ψηφοφορία, επιλογή που ήδη προκαλεί έντονες αντιδράσεις τόσο στο Λικούντ όσο και σε τμήμα των συμμάχων του Άιζενκοτ.
πηγή στην Google
Ακολούθησε το debater.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις