Ανδρέας Μπάρκουλης: Ο θρυλικός ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου – Το «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!» και η σπουδαία καριέρα

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, Κυριακή 23 Αυγούστου, από τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, ενός ηθοποιού που κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με ολόκληρη την εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Ήταν ο άνδρας για τον οποίο γεννήθηκε μία από τις διασημότερες ατάκες της ελληνικής showbiz, το θρυλικό «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!».

Πίσω όμως από την εικόνα του γοητευτικού ζεν πρεμιέ υπήρχε ένας ηθοποιός με πολυετή παρουσία στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ο οποίος μπορούσε να κινηθεί από την κωμωδία μέχρι το δράμα και συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής υποκριτικής.

Από τον Πειραιά στη μεγάλη οθόνη

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου 1936.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και το 1956 έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο, στον «Κορυδαλλό», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυράτ στο θέατρο Κοτοπούλη.

Στα χρόνια που ακολούθησαν συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους και μεγάλα ονόματα της εποχής, ενώ έγινε συνθιασάρχης και αργότερα δημιούργησε και δικό του θίασο.

Η μεγάλη αναγνωρισιμότητα, ωστόσο, θα ερχόταν μέσα από τον κινηματογράφο.

Ο κινηματογράφος και η εκτόξευση της δημοτικότητάς του

Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1957, ενώ η πορεία που ακολούθησε τον μετέτρεψε σε έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές της εποχής.

Η ευγενική φυσιογνωμία, η χαρακτηριστική φωνή και η φυσική γοητεία του τον καθιέρωσαν ως έναν από τους μεγάλους ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου, χωρίς όμως να περιοριστεί αποκλειστικά σε ρόλους γοητευτικού πρωταγωνιστή.

Στη διάρκεια της καριέρας του συμμετείχε σε περισσότερες από 100 κινηματογραφικές ταινίες, περνώντας με άνεση από την κωμωδία στο κοινωνικό και δραματικό σινεμά.

«Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!»

Η δημοτικότητά του στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 έφτασε σε τέτοια επίπεδα, ώστε το όνομά του πέρασε στην καθημερινή λαϊκή κουλτούρα.

Το περίφημο «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!» έγινε η φράση που ταυτίστηκε όσο καμία άλλη με τον ηθοποιό και αποτύπωνε τον ενθουσιασμό που προκαλούσε στις γυναίκες της εποχής.

Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ανδρικά είδωλα της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά, δίπλα στις γυναίκες και τους άνδρες που έχτισαν τον μύθο του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου.

Και μπορεί η εικόνα του ζεν πρεμιέ να τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη ζωή του, ο ίδιος όμως είχε αποδείξει ότι οι υποκριτικές του δυνατότητες ξεπερνούσαν κατά πολύ την εμφάνισή του.

Από το «Δόλωμα» και το «Τζένη Τζένη» στο «Κοντσέρτο για πολυβόλα»

Η φιλμογραφία του Ανδρέα Μπάρκουλη περιλαμβάνει ορισμένες από τις πλέον χαρακτηριστικές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Μεταξύ αυτών βρίσκονται:

• «Το Δόλωμα»
• «Τζένη Τζένη»
• «Κοινωνία Ώρα Μηδέν»
• «Ο Ξυπόλυτος Πρίγκηψ»
• «Κοντσέρτο για πολυβόλα»
• «Όλγα Αγάπη Μου»
• «Πολύ Αργά για Δάκρυα»
• «Όταν η Πόλις Πεθαίνει»
• «Μια Τρελλή Τρελλή Σαραντάρα»
• «Η Θεία μου η Χίπισσα»
• «Ζητείται Επειγόντως Γαμπρός»
• «Ο Εχθρός του Λαού»

Στη διάρκεια της κινηματογραφικής του πορείας βρέθηκε δίπλα σε ορισμένους από τους μεγαλύτερους αστέρες της εποχής, μεταξύ των οποίων η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Καρέζη, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Ζωή Λάσκαρη και η Μάρω Κοντού.

Η μεγάλη πορεία του στο θέατρο

Παρότι για το ευρύ κοινό ο Ανδρέας Μπάρκουλης ταυτίστηκε κυρίως με το σινεμά, η σχέση του με το θέατρο ήταν εξίσου σημαντική.

Συμμετείχε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις, συνεργάστηκε με σημαντικούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες και υπηρέτησε διαφορετικά είδη θεάτρου.

Η καλλιτεχνική του ταυτότητα δεν περιορίστηκε ποτέ στον κινηματογραφικό «ωραίο άνδρα» που είχε δημιουργήσει η τεράστια δημοτικότητά του.

Χαρακτηριστικό είναι ότι χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό «Θέατρο της Δευτέρας», ερμηνεύοντας τον Αστρόφ στον «Θείο Βάνια» του Άντον Τσέχωφ.

Η Αμερική και η επιστροφή στην Ελλάδα

Στη δεκαετία του 1970 ο Ανδρέας Μπάρκουλης έφυγε για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έμεινε για ένα διάστημα και ασχολήθηκε επαγγελματικά και με το τραγούδι.

Η απουσία αυτή αποτέλεσε ουσιαστικά μια μεγάλη διακοπή από την καλλιτεχνική ζωή που είχε χτίσει στην Ελλάδα.

Επέστρεψε στη χώρα στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και επιχείρησε να παρουσιάσει στο κοινό μια διαφορετική πλευρά του εαυτού του, μακριά από την εικόνα του ζεν πρεμιέ των προηγούμενων δεκαετιών.

Συνέχισε να εργάζεται στο θέατρο και την τηλεόραση, αποδεικνύοντας ότι η καριέρα του δεν ήταν απλώς προϊόν μιας συγκεκριμένης κινηματογραφικής εποχής.

Η προσωπική ζωή, οι τέσσερις γάμοι και τα τρία παιδιά

Η προσωπική ζωή του Ανδρέα Μπάρκουλη υπήρξε εξίσου πολυσυζητημένη με την καλλιτεχνική του διαδρομή. Ο άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου παντρεύτηκε τέσσερις φορές.

Σύμφωνα με τη Finos Film, οι σύζυγοί του ήταν η ηθοποιός Αλέκα Στρατηγού, η Άντζελα Φάρα, η Έφη Αναστασίου και η Μαρία Μπάρκουλη, η γυναίκα που βρέθηκε στο πλευρό του κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Με τη Μαρία Μπάρκουλη πραγματοποίησαν πολιτικό γάμο το 2001, ενώ το 2015 παντρεύτηκαν και με θρησκευτικό γάμο. Μαζί απέκτησαν τον Νίκο Μπάρκουλη. Συνολικά, ο ηθοποιός απέκτησε τρία παιδιά: τη Βίκυ, τον Ανδρέα και τον Νικόλαο-Γεώργιο.

Η έντονη προσωπική του ζωή και οι σχέσεις του απασχόλησαν επανειλημμένα τον Τύπο της εποχής, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον μύθο του γοητευτικού πρωταγωνιστή που είχε δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του.

Ο θάνατός του στις 23 Αυγούστου 2016

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης έφυγε από τη ζωή στις 23 Αυγούστου 2016, σε ηλικία 80 ετών.

Δέκα χρόνια αργότερα, η εικόνα του εξακολουθεί να εμφανίζεται στις οθόνες μέσα από τις ταινίες μιας εποχής που παραμένουν αγαπητές σε διαφορετικές γενιές θεατών.

Γιατί ο Ανδρέας Μπάρκουλης δεν έμεινε μόνο ως ο γοητευτικός πρωταγωνιστής που έκανε μια ολόκληρη γενιά να φωνάζει «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!».

Έμεινε ως ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα μιας ολόκληρης εποχής του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.