Ζαχαριάδης: Τη χώρα την κυβερνάει η ομερτά του ΟΠΕΚΕΠΕ, των απευθείας αναθέσεων και των υπερκερδών

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Ζαχαριάδης, τοποθετήθηκε για τα θέματα της επικαιρότητας σήμερα, Τετάρτη 18/2, στην εκπομπή «Τέρμα στο γκάζι» του Αθήνα 9,84 με τους δημοσιογράφους Ν. Φελέκη και Β. Κεχαγιά.

Με αφορμή τη δημοσιογραφική παρατήρηση ότι στελέχη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν εμπλέχθηκαν ποτέ σε σκάνδαλα, ο Κώστας Ζαχαριάδης υποστήριξε:

– Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν η πιο έντιμη κυβέρνηση. Και μάλιστα μέσα σε μεγάλες δυσκολίες. Με λάθη, ναι, με αδυναμίες ναι, αλλά δεν έβαλε το χέρι στο μέλι και αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι, διότι διατηρούμε το ηθικό πλεονέκτημα και γιατί αυτή η χώρα, αφού πάλεψε και βγήκε από τη χρεοκοπία, δεν πρέπει να γυρίσει στους λόγους που την οδήγησαν στη χρεοκοπία. Βλέπουμε όλες αυτές τις παθογένειες με τις απευθείας αναθέσεις στην ΕΑΔΗΣΥ ή με τα σκάνδαλα και στη ΓΣΕΕ και στο υπουργείο Εργασίας. Κατηγορούν τον Παναγόπουλο, -θα δούμε τι θα βγάλει η έρευνα- ότι τα «έπαιρνε» και έκανε μία διαχείριση επιλήψιμη, αλλά ποιος έδινε τα χρήματα; Και ποιος ελέγχει; Κανείς; Αλλά εν πάση περιπτώσει, εμάς, τη δική μας κυβέρνηση, τον δικό μας πρωθυπουργό, τους δικούς μας υπουργούς, κανείς δεν τους κατηγόρησε ποτέ ότι βάλανε το χέρι στο μέλι, και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Για την κυβερνητική πολιτική συνολικά

– Το ποιοι κυβερνούν τη χώρα αυτή τη στιγμή είναι απολύτως σαφές: Την κυβερνάει η ομερτά του ΟΠΕΚΕΠΕ, η ομερτά των απευθείας αναθέσεων, των υπερκερδών των παρόχων ενέργειας και των τραπεζών. Όλοι αυτοί οι οποίοι, αφού βγήκαμε από τη χρεοκοπία, αντί να δώσουν μέρισμα στον ελληνικό λαό, τον κρατάνε πιεσμένο και χαμηλά, με την ακρίβεια και στο σούπερ μάρκετ και στην αγορά ενέργειας και στα νοίκια και παντού. Μια μορφή ακρίβειας η οποία είναι η άλλη πλευρά της λιτότητας των μνημονίων.

Για τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς για μείωση φόρων, αύξηση μισθών, διασφάλιση της σταθερότητας της χώρας και την ισχυρή παρουσία της Ελλάδας σε διεθνή φόρα

– Να τα πάρουμε ένα ένα: Το θέμα δεν είναι μόνο τα χρήματα, είναι τι αγοραστική δύναμη έχεις. Πόσο ήταν ένα ενοίκιο για ένα σπίτι 70 τετραγωνικών στους Αμπελόκηπους το 2019 και πόσο είναι σήμερα; Πόσο ήταν το ηλεκτρικό ρεύμα για μία τετραμελή οικογένεια στο Παγκράτι το 2019 και πόσο είναι σήμερα;

– Δεν αντιλέγει κανείς για τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό ή αλλού. Αλλά τι πραγματικό αντίκρισμα είχαν; Λένε ότι αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός 30%. Διάβαζα, όμως, στη Ναυτεμπορική και στην Καθημερινή, που δεν είναι εφημερίδες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ότι τα νοίκια αυξήθηκαν στην Αττική κατά 60%. Αυτό τι σημαίνει γι’ αυτόν που έχει ανελαστική δαπάνη το ενοίκιο; Αυτοί έχουν χάσει εισόδημα.

– Όσον αφορά τις φραστικές υπερβολές περί της διπλωματίας της χώρας και αν «κάθονται όλοι σούζα» κ.τ.λ., εγώ κρατάω μικρό καλάθι και γενικά νομίζω ότι τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε χωρίς ακρότητες και χωρίς υπερβολές, φραστικές και πολιτικές. Γιατί όσοι το έκαναν αυτό στο παρελθόν, όπως ο κ. Μητσοτάκης όταν ήταν αντιπολίτευση το 2015 – 2019, το υφίσταται τώρα από τμήμα της παράταξής του. Του τα λέει ο κ. Σαμαράς, του τα λένε και άλλοι, πιο ακραία δεξιά. Και η κ. Καρυστιανού – και έχει κι αυτό μια σημασία.

Απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση για τη μη προώθηση των μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία από την κυβέρνηση της ΝΔ

– Έτσι η κυβέρνηση αφήνει χώρο σε ποιον; Στον τουρκικό αναθεωρητισμό, που δεν είναι μόνο στο Αιγαίο. Είναι και στα Βαλκάνια συνολικά. Στον αλβανικό εθνικισμό που μιλάει για Μεγάλη Αλβανία. Στον βουλγαρικό εθνικισμό που επίσης παίζει έναν ρόλο στην περιοχή. Γιατί γενικά οι εθνικισμοί, είτε ελληνικός, είτε από την πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας, είτε από την Τουρκία, είτε από την Αλβανία, είναι κακό πράγμα. Γιατί άμα μπουν όλοι οι εθνικισμοί μαζί, θα πρέπει ή τα Βαλκάνια να καλύψουν τρεις πλανήτες για να χωρέσουν όλοι μαζί ή να σφαχτούμε. Τρεις πλανήτες δεν έχουμε. Άρα έχουμε το σενάριο το άλλο.

– Δυστυχώς, αντί να είμαστε προσανατολισμένοι σε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και πολιτική ειρήνης για την ευρύτερη περιοχή μας, είμαστε μονομερώς προσκολλημένοι σε αδιέξοδες στρατηγικές.

Για το δημοσκοπικό εύρημα ότι το 70% των πολιτών ζητά πολιτική αλλαγή και προτάσσει την ανάγκη συνεργασιών στον προοδευτικό χώρο

– Πράγματι καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις ότι μια συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων δίνει την αίσθηση στην κοινωνία ότι είναι ο πιο πιθανός συνδυασμός που μπορεί να κερδίσει στις επόμενες εκλογές. Κι εμείς αυτό προωθούμε. Αυτό είναι το αίτημά μας, και αυτές τις συνθήκες συσπείρωσης προσπαθούμε να δημιουργήσουμε. Και αν το 2025 ήταν το έτος του διαλόγου, το 2026 είναι το έτος των αποφάσεων, των πράξεων και της δράσης. Εμείς θα συνεχίσουμε σε αυτή την ενωτική γραμμή, που απευθύνουμε προς τις υπαρκτές προοδευτικές δυνάμεις του πολιτικού σκηνικού, και εννοώ τη Νέα Αριστερά, το ΠΑΣΟΚ, τον κ. Κοτζιά, τον κ. Κόκκαλη, την κ. Κατσέλη και φυσικά τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν γίνεται ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου χωρίς την καθοριστική συμβολή και συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα.

Απαντώντας στην ερώτηση αν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι «ένα κόμμα υπό αναστολή περιμένοντας τον Τσίπρα»

– Κάθε άλλο. Εμείς θεωρούμε ότι ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην σημερινή συγκυρία είναι κρίσιμος και θα έλεγα από τα πράγματα και θετικός. Αλλά είμαστε ένα κόμμα το οποίο δεν έχουμε τοποθετηθεί απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Δεν τον βρίζουμε, δεν κάνουμε εμείς για τον Αλέξη Τσίπρα όπως κάνει η Νέα Δημοκρατία για τον κ. Σαμαρά. Δεν θα ήταν μόνο παράδοξο. Θα ήταν ηθικά και πολιτικά απαράδεκτο. Γιατί, ανεξαρτήτως επιμέρους διαφορών που μπορεί να υπάρχουν και πάντα υπάρχουν και εντός κομμάτων και εκτός κομμάτων, ο στόχος της ευρύτερης συσπείρωσης του προοδευτικού χώρου είναι πάνω από όλα και μας υπερβαίνει όλους.

Για τον διάλογο των προοδευτικών δυνάμεων

– Όταν ξεκινήσει ένας διάλογος, εμείς θα πάμε με την γνώμη μας. Κάποιος μπορεί να καταθέσει μία άλλη άποψη, κάποιος άλλος μια τρίτη. Το θέμα είναι ο κοινός τόπος και ο κοινός στόχος. Και ο κοινός στόχος είναι η μεγαλύτερη δυνατή ενότητα των δυνάμεων στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και η συναντίληψη ότι όλοι μαζί μπορούμε, και όλοι μαζί μπορούμε, να κερδίσουμε τη Νέα Δημοκρατία.

– Να δώσω κι ένα άλλο παράδειγμα: Μπορεί π.χ. ο κ. Ανδρουλάκης να συνεχίσει τη σεχταριστική στρατηγική που έχει μέχρι σήμερα, που λέει «θα κατέβω μόνος μου και θα κερδίσω τη Νέα Δημοκρατία με μία ψήφο». Εάν θέλει να συνεχίσει να λειτουργεί ανασταλτικά στη συσπείρωση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, είναι μία ευθύνη που πρέπει να την πάρει ο ίδιος. Εμείς δεν θα αποσύρουμε το προσκλητήριο της ενότητας προς τον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

– Ο κόσμος λέει, πλειοψηφικά, ότι αν ενωθούν οι προοδευτικές δυνάμεις μπορούν να κερδίσουν τη Νέα Δημοκρατία. Ως στάση κοινωνική υπάρχει. Ως στάση πολιτική αναστέλλεται. Ο καθένας έχει την ευθύνη του, και δεν θα είναι ισομερώς κατανεμημένη.

– Στο τέλος της ημέρας ο στόχος δεν είναι μία αυτοαναφορική τοποθέτηση στον εκλογικό χάρτη και να δυναμώσουμε δημοσκοπικά τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ λιγότερο ή περισσότερο από τις σημερινές του επιδόσεις. Για εμάς ο στόχος είναι η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού και η πλειοψηφική προοπτική του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Και σε αυτή την κατεύθυνση θέλουμε να συμβάλουμε.

– Εμείς θέλουμε να συμβάλουμε με τρόπο θετικό, ρυθμιστικό και καταλυτικό στην προγραμματική αναζωογόνηση της παράταξης, στην ανανέωσή της σε πολιτικό και στελεχιακό δυναμικό και στην ευρύτερη ενότητά της. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε μεγάλος και μεγαλύτερος επειδή μπόρεσε να ενώσει διαφορετικά πολιτικά ρεύματα της ευρύτερης Αριστεράς της εποχής του και της κοινωνικής προοδευτικής παράταξης.

– Το DNA το δικό μας, παρά τις διασπάσεις, την απαξίωση, την υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι να συμβάλλουμε στην ευρύτερη δυνατή ενότητα της παράταξης στην κατεύθυνση της κυβερνώσας προοδευτικής αριστερής δύναμης. Αυτό είναι το μάθημά μας από τα τελευταία 15 χρόνια. Όχι ο σεχταρισμός, το σύνδρομο του ακανθόχοιρου, και η επιβεβαίωση της διάσπασης, ότι η γραμμή η δική μου ήταν σωστότερη από τη δική σου.