Νικόλας Ράπτης: «Όταν συνεργαζόμουν με τον Δημήτρη Ουγγαρέζο, είχε πει στον διευθυντή προγράμματος ότι δεν κάνω για τη δουλειά»

Καλεσμένος στην τηλεοπτική εκπομπή του Νίκου Γρίτση στον σταθμό Action24 βρέθηκε το βράδυ του Σαββάτου (30/5) ο Νικόλας Ράπτης.

Ο γνωστός παρουσιαστής, ο οποίος σημειώνει σημαντική επιτυχία τόσο στα ερτζιανά στο πλευρό της Ελίνας Παπίλα όσο και στο διαδίκτυο μέσω της streaming εκπομπής «Οι Άχαστοι» με τους Αλέξανδρο Τσουβέλα και Ηλία Μαλιάτση, ξετύλιξε το νήμα της επαγγελματικής του διαδρομής, ενώ αναφέρθηκε και στις προκλήσεις που έφερε στην καθημερινότητά του ο ερχομός του παιδιού του.

Ανατρέχοντας στο ξεκίνημά του, ο Νικόλας Ράπτης περιέγραψε πώς μια συνέντευξη στο διαφημιστικό και εμπορικό τμήμα στάθηκε η αφορμή για να περάσει πίσω από το μικρόφωνο, χάρη στον δυναμικό χαρακτήρα και το χιούμορ του.

«Είχα δώσει συνέντευξη τον Νοέμβρη του 2009 στο Mad Radio. Στο εμπορικό κομμάτι ξεκίνησα, στο διαφημιστικό, και λόγω του χαρακτήρα μου, που ήμουνα λίγο έντονος κι έκανα πλάκα, οδηγήθηκα στο ραδιόφωνο. Τότε ήταν ο Δημήτρης Ουγγαρέζος και ο Σταμάτης ο “Ντιν Νταν Ντον” και δυο βδομάδες τους παρατηρούσα, γιατί δεν τους προλάβαινα στην ταχύτητα.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μού είχε πει ο Δημήτρης ότι είχε πάει στον τότε διευθυντή προγράμματος να του πει ότι «το παιδί δεν κάνει ρε παιδί μου, ας φύγει». Έκανα ένα κλικ και μου λέει «ρε φίλε βγες μπροστά». Και ξεκίνησα εκεί»

Παράλληλα, εξέφρασε τη βαθιά του αγάπη για το μέσο, κάνοντας λόγο για τον «ρομαντισμό» μιας εποχής όπου οι ακροατές δεν γνώριζαν την εξωτερική εμφάνιση των παραγωγών.

«Ήθελα πολύ να κάνω ραδιόφωνο, γιατί διάβαζα με ραδιόφωνο, είμαι παιδί του ραδιοφώνου. Μπορεί κάποιος που μας βλέπει τώρα νεότερος να μην το καταλαβαίνει, αλλά έλεγα και προχθές στους «Άχαστους» που τα λέγαμε με τον Τζουβέλα, που κάνει κι αυτός πολλά χρόνια ραδιόφωνο, ότι εμείς δεν είχαμε παραστάσεις των ανθρώπων που κάναν ραδιόφωνο. Δεν ξέραμε ποιοι είναι, φανταζόμασταν!

[…] Όλοι φανταζόμασταν τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς, δεν γκούγκλαρες μία «πώς είναι;». Οπότε αυτός ήταν ο ρομαντισμός του ραδιοφώνου, εγώ διάβαζα με ραδιόφωνο. Έγραφα τις εκπομπές του Galaxy FM, Ράδιο Άμφισσα και διάβαζα. Οπότε, το ραδιόφωνο ήταν ένα πολύ μικρόβιο στο αίμα μου, ήθελα να το κάνω, και τα κατάφερα»

Στη συνέχεια, ο Νικόλας Ράπτης ξεκαθάρισε την επαγγελματική του ταυτότητα, τονίζοντας τη γοητεία της περιγραφής και του προφορικού λόγου, ενώ αναφέρθηκε και στην υψηλή τηλεθέαση/ακροαματικότητα που σημειώνει η εκπομπή του:

«Στην αρχή, όταν μου λέγαν στο ραδιόφωνο να βάλουμε λίγο εικόνα και τέτοια, εγώ δεν ήθελα. Είναι τρομερό ατού του παρουσιαστή -γιατί δεν είμαστε ραδιοφωνικοί παραγωγοί, να το διαχωρίσουμε κι αυτόκαι ξέρεις για τι πράγμα μιλάω. Άλλο ραδιοφωνικός παραγωγός, άλλο ραδιοφωνικός παρουσιαστής.

Εγώ είμαι παρουσιαστής. Είναι τρομερό χαρτί για τον ραδιοφωνικό παρουσιαστή να προσπαθήσει μέσω του λόγου του και της μουσικής να ταξιδέψει τον ακροατή. Εγώ πιστεύω το έχω αυτό περιγραφικά, κατάλαβες; Και μ’ αρέσει να μου το κάνουν και εμένα. Μ’ αρέσει ο συνομιλητής μου να με ταξιδεύει, οπότε ήθελα να το κάνω.

Ο Sfera είναι ένα πολύ μεγάλο ραδιόφωνο, οπότε εξαρχής ήξερα συνειδητά πού πάω. Τώρα, σε συνδυασμό με την Ελίνα, θεωρώ ότι τα καταφέραμε πάρα πολύ και δημιουργήσαμε ένα φοβερό σύνολο. Το έδειξαν και τα νούμερα μετά το πρώτο εξάμηνο, δηλαδή ήμασταν, μετά τον Δεκέμβρη τον προηγούμενο, πρώτοι στη ζώνη μας.

Οπότε έχω μεγάλη χαρά. Έζησα και την απογευματινή ζώνη, την οποία δεν την είχα γνωρίσει ποτέ. Ήμουν και λίγο φοβισμένος στην αρχή, όταν, ας πούμε, από το πρωί θα πήγαινα απόγευμα, γιατί είχα συνηθίσει. Τώρα έχω κάποιες έτσι δυσκολίες με το απόγευμα, δεν ξέρω πώς θα συνεχίσει το ραδιόφωνο…».

«Μου λείπει το παιδί, θέλω να το διορθώσω»

Κλείνοντας, ο παρουσιαστής προχώρησε σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, παραδεχόμενος ότι το επιβαρυμένο πρόγραμμα της απογευματινής ζώνης στερεί πολύτιμο χρόνο από την οικογενειακή του ζωή και τη σχέση με το παιδί του:

«Αν με ρωτάς τώρα τι προτιμάω, θα σου πω ότι προτιμάω το πρωινό, έχοντας κάνει και το απογευματινό. Είναι εξαιρετική ζώνη το απόγευμα, αλλά πιθανότατα είναι εξαιρετική για έναν άνθρωπο ο οποίος μπορεί να μην έχει οικογένεια, να μην έχει το πρόγραμμα που έχω εγώ.

Μου λείπει το παιδί, δεν στο κρύβω, δεν το βλέπω το παιδί πια. Μπορεί να κάνω 4-5 μέρες να το δω, γιατί την ώρα που φεύγω, την ώρα που γυρνάει, εγώ έχω φύγει. Και με στεναχωρεί αυτό, ρε παιδί μου, πολύ. Και θέλω να το διορθώσω».