Στενά του Ορμούζ: Το σχέδιο των ΗΠΑ για «διάδρομο ασφαλείας» εν μέσω ενεργειακού στραγγαλισμού

Σε μια προσπάθεια να αναχαιτίσει την παγκόσμια ενεργειακή κρίση και να αποτονώσει τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, η κυβέρνηση Τραμπ προκρίνει τη λύση ενός ελεγχόμενου «διαύλου ναυσιπλοΐας» στα Στενά του Ορμούζ, παρακάμπτοντας την ανάγκη για πλήρη αποναρκοθέτηση της περιοχής.

Ο Αμερικανός Υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, από το βήμα της διάσκεψης Three Seas στο Ντουμπρόβνικ, ξεκαθάρισε ότι η προτεραιότητα της Ουάσινγκτον είναι η ταχύτατη αποκατάσταση των ροών πετρελαίου.

Σύμφωνα με τον Ράιτ, η δημιουργία ενός συγκεκριμένου θαλάσσιου διαδρόμου θα επέτρεπε στα τάνκερ να κινούνται με «σχετική ασφάλεια», χωρίς να απαιτείται η εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία καθαρισμού του συνόλου των ιρανικών ναρκών.

Ενεργειακό σοκ και πολιτικό κόστος

Η στρατηγική αυτή υπαγορεύεται από την ωμή πραγματικότητα των αριθμών. Τα Στενά παραμένουν ουσιαστικά κλειστά από τα τέλη Φεβρουαρίου, διακόπτοντας τη διακίνηση του 20% της παγκόσμιας ενέργειας.

Με τις τιμές στα καύσιμα να εκτινάσσονται, ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα δυσαρεστημένο εκλογικό σώμα ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών. Το Πεντάγωνο εκτιμά πως μια πλήρης εκκαθάριση του βυθού θα απαιτούσε έως και έξι μήνες, διάστημα που κρίνεται απαγορευτικό για την παγκόσμια οικονομία.

Το διπλωματικό παζάρι

Παράλληλα με τις προσπάθειες στα Στενά, οι ΗΠΑ ενεργοποιούν εναλλακτικά σχέδια. Ο Κρις Ράιτ προανήγγειλε ιστορικές συμφωνίες για την κατασκευή αγωγών που θα μεταφέρουν αμερικανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ευρώπη, υπό το δόγμα της «Peace Pipeline Agenda», με στόχο τη μόνιμη απεξάρτηση από τις γεωπολιτικές αστάθειες της Μέσης Ανατολής.

Στο παρασκήνιο, η διπλωματία παίρνει τη σκυτάλη από τη στρατιωτική ισχύ. Η Τεχεράνη, έχοντας επίγνωση της πίεσης που ασκεί το μπλόκο, προτείνει μια ενδιάμεση συμφωνία: σταδιακό άνοιγμα της διώρυγας με αντάλλαγμα την αναβολή των πιεστικών συζητήσεων για το πυρηνικό της πρόγραμμα.

Η απόφαση της Ουάσινγκτον να επιτρέψει τη διέλευση πλοίων σε μια περιοχή που παραμένει εν μέρει ναρκοθετημένη, αντικατοπτρίζει την απόγνωση για τη σταθεροποίηση των αγορών.

Πρόκειται για μια ισορροπία τρόμου, όπου η ανάγκη για φθηνή ενέργεια συγκρούεται άμεσα με τον κίνδυνο ενός καταστροφικού ναυτικού ατυχήματος σε ένα από τα πιο «εύφλεκτα» σημεία του πλανήτη.