Σεμινάριο υπνοθεραπείας στο «ολιστικό ιατρείο»: Η φόρμα με τα προσωπικά δεδομένα, οι πληρωμές μέσω IRIS και η άγνωστη «Ακαδημία»

Νέα και ιδιαίτερα αποκαλυπτικά στοιχεία εντόπισε το DEBATER σχετικά με τη συνεργασία του υπνοθεραπευτή Νάσου Κομιανού με τους δύο κατηγορούμενους γιατρούς που βρίσκονται στο επίκεντρο της υπόθεσης του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη.

Τα στοιχεία δεν περιορίζονται πλέον σε προφορικές αναφορές ή μαρτυρίες για παραπομπές πελατών. Δημόσια αναρτημένη πρόσκληση, η αναλυτική παρουσίαση του προγράμματος και η ηλεκτρονική φόρμα εγγραφής αποδεικνύουν ότι ο υπνοθεραπευτής είχε οργανώσει επί πληρωμή σεμινάριο στον χώρο που παρουσιαζόταν ως «νέο ολιστικό ιατρείο» των δύο γιατρών.

Το σεμινάριο, με τίτλο «Οι λειτουργίες του ύπνου και η μαγεία των ονείρων», είχε προγραμματιστεί για τις 24, 25 και 26 Οκτωβρίου 2025, σε χώρο στην Πατριάρχου Ιωακείμ, στο Κολωνάκι.

Η διάρκειά του θα έφτανε τις 20 ώρες και το κόστος συμμετοχής ανερχόταν στα 350 ευρώ ανά άτομο.

Αποδεικνύεται η οργανωμένη επαγγελματική συνεργασία

Η συγκεκριμένη πρόσκληση αποτελεί πλέον απτό τεκμήριο ότι η σχέση του Νάσου Κομιανού με τους δύο κατηγορούμενους γιατρούς δεν περιοριζόταν σε μία κοινωνική γνωριμία ή σε περιστασιακές παραπομπές ανθρώπων που ενδιαφέρονταν για υπνοθεραπεία.

Ο υπνοθεραπευτής διοργάνωνε πολυήμερο, επί πληρωμή πρόγραμμα μέσα στον επαγγελματικό χώρο των γιατρών, τον οποίο ο ίδιος περιέγραφε δημοσίως ως «ανακαινισμένο και εξαιρετικά διαμορφωμένο, φιλόξενο χώρο του νέου ολιστικού ιατρείου των Δρ Γάκα και Θεοδωρόπουλου».

Αποδεικνύεται, επομένως, οργανωμένη επαγγελματική συνεργασία, με σαφή εμπορική και οικονομική διάσταση.

Εκείνο που δεν διευκρινίζεται στα δημόσια διαθέσιμα στοιχεία είναι ποιος ακριβώς εισέπραττε το αντίτιμο των 350 ευρώ, αν υπήρχε οικονομική συμφωνία για την παραχώρηση του χώρου και με ποιον τρόπο μοιράζονταν τα έσοδα ή τα έξοδα της διοργάνωσης.

Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα:

• Ποιος εμφανιζόταν ως διοργανωτής του σεμιναρίου;
• Σε ποιο όνομα θα γίνονταν οι πληρωμές;
• Ποιος θα εξέδιδε τα νόμιμα παραστατικά;
• Οι γιατροί λάμβαναν αμοιβή ή άλλο οικονομικό αντάλλαγμα για τη χρήση του χώρου;
• Είχαν συμμετοχή στη διοργάνωση ή στο περιεχόμενο του προγράμματος;
• Είχε δηλωθεί η συγκεκριμένη εμπορική δραστηριότητα στις αρμόδιες αρχές;

Η οικονομική διάσταση της συνεργασίας είναι πλέον αδιαμφισβήτητη ως προς την ύπαρξη επί πληρωμή δραστηριότητας μέσα στο «ολιστικό ιατρείο». Η ακριβής οικονομική σχέση μεταξύ των τριών προσώπων, όμως, οφείλει να διερευνηθεί.

Η φόρμα εγγραφής των οκτώ σελίδων

Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στην πρόσκληση και στο ύψος του αντιτίμου.

Η δημόσια ιστοσελίδα του Νάσου Κομιανού παρέπεμπε τους ενδιαφερομένους σε ηλεκτρονική φόρμα εγγραφής, συνολικής έκτασης οκτώ σελίδων, με τίτλο «Ύπνος και Όνειρα – Μια αρχική αξιολόγηση».

Στην πρώτη ενότητα ο ενδιαφερόμενος καλούνταν να συμπληρώσει:

• ονοματεπώνυμο,
• φύλο,
• ηλικία,
• διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου,
• αριθμό τηλεφώνου.

Στη συνέχεια έπρεπε να επιβεβαιώσει ότι θα συμμετείχε στο σεμινάριο και να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα κατέβαλλε το αντίτιμο των 350 ευρώ.

Οι διαθέσιμες επιλογές πληρωμής ήταν:

• μετρητά,
• τραπεζικό έμβασμα,
• πιστωτική κάρτα,
• IRIS.

Η αναφορά συγκεκριμένων τρόπων πληρωμής στην ίδια τη φόρμα επιβεβαιώνει ότι δεν επρόκειτο για ένα απλό ενημερωτικό ή επιστημονικό ερωτηματολόγιο, αλλά για διαδικασία άμεσα συνδεδεμένη με την εγγραφή σε επί πληρωμή πρόγραμμα.

Δεν προκύπτει, ωστόσο, από τα δημόσια στοιχεία ποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο θα εμφανιζόταν ως δικαιούχος των χρημάτων.

Ερωτήσεις για ύπνο, εφιάλτες και προσωπικά βιώματα

Στις επόμενες σελίδες οι ενδιαφερόμενοι καλούνταν να απαντήσουν σε ένα ιδιαίτερα εκτενές ερωτηματολόγιο για την ποιότητα και τις συνήθειες του ύπνου τους.

Μεταξύ άλλων, υπήρχαν ερωτήσεις για:

• τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου,
• την αϋπνία και τον χρόνο που απαιτείται για να αποκοιμηθούν,
• την υπνοβασία και την υπνολαλία,
• τον βρουξισμό,
• την υπνική παράλυση,
• τη συχνότητα και την ένταση των εφιαλτών,
• την επίδραση των ονείρων στην καθημερινή διάθεση,
• την ύπαρξη επαναλαμβανόμενων εφιαλτών που συνδέονται με πραγματικές εμπειρίες.

Το ερωτηματολόγιο προχωρούσε ακόμη περισσότερο, ζητώντας από τους συμμετέχοντες να δηλώσουν εάν στα όνειρα ή στους εφιάλτες τους εμφανίζονταν θέματα όπως η ασθένεια, ο θάνατος, η σωματική βία, η σεξουαλική επίθεση, η δολοφονία ή η απαγωγή.

Υπήρχαν επίσης ερωτήσεις για «θεραπευτικά» και «προειδοποιητικά» όνειρα, για déjà vu, για την παρουσία υποτιθέμενων κακών δυνάμεων, πνευμάτων ή άλλων πλασμάτων, καθώς και για το κατά πόσο οι συμμετέχοντες πίστευαν ότι τα όνειρά τους μπορούσαν να τους δώσουν απαντήσεις για προβλήματα της πραγματικής ζωής.

Πρόκειται για πληροφορίες οι οποίες, ανάλογα με το περιεχόμενο των απαντήσεων, θα μπορούσαν να αποκαλύπτουν ιδιαίτερα προσωπικές πτυχές της ψυχικής και σωματικής κατάστασης των συμμετεχόντων.

«Αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς»

Στο τέλος της φόρμας υπήρχε ενότητα με τίτλο «Προσωπικά δεδομένα και GDPR».

Σε αυτήν αναφερόταν ότι τα προσωπικά δεδομένα συλλέγονταν και υποβάλλονταν σε επεξεργασία «αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς», σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνταν να δηλώσουν ότι ενημερώθηκαν και ότι συναινούσαν στην επεξεργασία των στοιχείων τους.

Η συγκεκριμένη διατύπωση, όμως, γεννά κρίσιμα ερωτήματα:

• Ποια ακριβώς ήταν η έρευνα;
• Ποιος ήταν ο επιστημονικός υπεύθυνος;
• Υπήρχε συγκεκριμένο ερευνητικό πρωτόκολλο;
• Είχε εγκριθεί από κάποιον επιστημονικό ή ακαδημαϊκό φορέα;
• Ποιος ήταν ο υπεύθυνος επεξεργασίας των δεδομένων;
• Ο υπνοθεραπευτής, οι δύο γιατροί ή κάποιος τρίτος φορέας;
• Ποιοι αποκτούσαν πρόσβαση στις απαντήσεις;
• Για πόσο χρονικό διάστημα θα διατηρούνταν τα δεδομένα;

Και κυρίως: Γιατί μια φόρμα εγγραφής σε εμπορικό σεμινάριο, η οποία περιλάμβανε ακόμη και επιλογή τρόπου πληρωμής, ανέφερε ότι τα στοιχεία συλλέγονταν «αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς»;

Από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν μπορεί να εξαχθεί αυτομάτως συμπέρασμα περί παραβίασης της νομοθεσίας. Προκύπτει, όμως, σαφής ανάγκη να δοθούν απαντήσεις από τους εμπλεκομένους και, εφόσον απαιτείται, από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Από τη φυσιολογία του ύπνου στα «παραφυσικά όνειρα»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιεχόμενο του σεμιναρίου.

Σύμφωνα με την αναλυτική περιγραφή, το πρόγραμμα συνδύαζε πληροφορίες για τη φυσιολογία του ύπνου, τη μελατονίνη, τον κιρκάδιο ρυθμό και την αϋπνία με ψυχαναλυτικές και εναλλακτικές προσεγγίσεις.

Μεταξύ των ενοτήτων περιλαμβάνονταν:

• οι θεωρίες των Freud, Jung και Fromm,
• η προσέγγιση Gestalt,
• η μέθοδος Silva,
• τα σαμανικά και διαυγή όνειρα,
• ο Γκουρτζίεφ και ο Ουσπένσκυ,
• τα «εξαιρετικά και παραφυσικά όνειρα»,
• το Ινστιτούτο Monroe,
• η συμβολική ερμηνεία των ονείρων.

Στο βιωματικό μέρος προβλεπόταν οι συμμετέχοντες να φέρουν στο εργαστήριο τα δικά τους όνειρα, να χωριστούν σε ομάδες, να τα αναλύσουν και, όπου κρινόταν απαραίτητο, να δραματοποιήσουν τους χαρακτήρες και τα στοιχεία που εμφανίζονταν σε αυτά.

Έτσι, μέσα σε έναν χώρο που παρουσιαζόταν ως «ολιστικό ιατρείο», θα πραγματοποιούνταν ένα πρόγραμμα το οποίο συνδύαζε επιστημονική ορολογία για τον ύπνο με ψυχολογικές θεωρίες, ομαδική επεξεργασία προσωπικών βιωμάτων και παραφυσικές προσεγγίσεις.

Ποιος είχε την ευθύνη για την ασφάλεια των συμμετεχόντων; Υπήρχε παρουσία ψυχιάτρου ή ψυχολόγου; Πώς θα αντιμετωπιζόταν η πιθανότητα να αναδυθούν σοβαρά τραυματικά βιώματα κατά την ομαδική ανάλυση ή δραματοποίηση των ονείρων;

Και ποιος δημόσιος ή επιστημονικός φορέας είχε ελέγξει το περιεχόμενο και τις συνθήκες πραγματοποίησης ενός τέτοιου προγράμματος μέσα σε χώρο που παρουσιαζόταν ως ιατρείο;

Οι 20 ώρες προσμετρούνταν σε πλήρες πρόγραμμα «εκπαίδευσης»

Στο τέλος της πρόσκλησης υπήρχε ακόμη μία ιδιαίτερα σημαντική αναφορά.

Όσοι ενδιαφέρονταν να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους στο «πλήρες εκπαιδευτικό πρόγραμμα της υπνοσκόπησης» ενημερώνονταν ότι οι 20 ώρες του συγκεκριμένου σεμιναρίου θα προσμετρούνταν στη συνολική εκπαίδευσή τους, στο πλαίσιο της αποκαλούμενης «Ελληνικής Ακαδημίας Αναδρομικής Θεραπείας».

Μέχρι στιγμής δεν προκύπτει με σαφήνεια από δημόσια διαθέσιμες ανεξάρτητες πηγές:

• ποια είναι η νομική μορφή της συγκεκριμένης «Ακαδημίας»,
• εάν αποτελεί αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό φορέα,
• ποιος πιστοποιεί το πρόγραμμα σπουδών της,
• ποιοι είναι οι εκπαιδευτές της,
• τι είδους τίτλους ή πιστοποιήσεις χορηγεί,
• εάν οι τίτλοι αυτοί δημιουργούν οποιοδήποτε επαγγελματικό δικαίωμα.

Η χρήση του όρου «Ακαδημία» δεν συνεπάγεται από μόνη της κρατική ή ακαδημαϊκή αναγνώριση. Όταν, όμως, ένα σεμινάριο παρουσιάζεται ως μέρος ολοκληρωμένης εκπαίδευσης θεραπευτών, η σαφής ενημέρωση των ενδιαφερομένων για την πραγματική υπόσταση και την αναγνώριση του φορέα είναι απολύτως αναγκαία.

Τι γνώριζαν οι αρμόδιοι φορείς;

Τα νέα στοιχεία δεν αποδεικνύουν αυτομάτως την τέλεση κάποιας παράνομης πράξης. Αποδεικνύουν, όμως, ότι υπήρχε οργανωμένη επαγγελματική συνεργασία και επί πληρωμή δραστηριότητα μεταξύ του υπνοθεραπευτή και του επαγγελματικού χώρου των δύο κατηγορούμενων γιατρών.

Παράλληλα, αναδεικνύουν ένα πεδίο στο οποίο τα όρια ανάμεσα στην Ιατρική, στην ψυχολογική υποστήριξη, στην εκπαίδευση και στις εναλλακτικές πρακτικές εμφανίζονται εξαιρετικά θολά.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών γνώριζε ότι στον συγκεκριμένο χώρο διοργανώνονταν τέτοιου είδους σεμινάρια;

Είχε ελέγξει τη χρήση του χαρακτηρισμού «ολιστικό ιατρείο» και τις δραστηριότητες που φιλοξενούνταν σε αυτό;

Ποιος φορέας ήταν αρμόδιος να ελέγξει τη συλλογή των προσωπικών δεδομένων, το εκπαιδευτικό περιεχόμενο, τις θεραπευτικές διατυπώσεις και την οικονομική δραστηριότητα;

Και ποιος προστατεύει τον πολίτη όταν ένας χώρος που παρουσιάζεται ως ιατρείο φιλοξενεί επί πληρωμή προγράμματα τα οποία συνδυάζουν την επιστήμη του ύπνου, την επεξεργασία τραυματικών βιωμάτων και τα «παραφυσικά όνειρα»;

Το DEBATER θέτει τα συγκεκριμένα ερωτήματα προς όλους τους αρμόδιους φορείς και παραμένει στη διάθεση κάθε εμπλεκομένου για την παρουσίαση της θέσης ή των διευκρινίσεών του.