Πρέπει να ξανανοίγει δημόσια συζήτηση για θέματα που η νομοθεσία έχει ήδη λύσει;

Οι δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για το κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση ξεσήκωσαν πλήθος αντιδράσεων και άνοιξαν μια έντονη δημόσια συζήτηση.

Η κυρία Καρυστιανού, σε συνέντευξή της τη Δευτέρα 18/1 στον τηλεοπτικό σταθμό Open, εξέφρασε την πεποίθηση ότι παραμένει «θέμα δημόσιας διαβούλευσης», τονίζοντας μάλιστα πως η κοινωνία είναι εκείνη που πρέπει να αποφασίσει τι πρέπει να γίνει.

Ολόκληρη η δήλωση Καρυστιανού για τις αμβλώσεις:

«Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει.

Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα εγώ είμαι και παιδίατρος, επομένως και λόγω της επιστήμης μου διχάζομαι ποια δικαιώματα θα πρέπει… δεν μπορώ να ιεραρχήσω τα δικαιώματα της γυναίκας και του εμβρύου. Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι, θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται.

Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε θέση φροντίζοντας και τη ζωή που έχει δημιουργηθεί, δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Κατανοώ πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι. Τη στιγμή που ξεκινάει από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί. Και μετά από κάποιες εβδομάδες, ακόμα και τα παιδιά που έχουν βγει με καισαρική –πηγαίνετε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών– επιβιώνουν. Το γνωρίζω ότι είναι νόμιμες οι αμβλώσεις. Για το ηθικό θέμα λέω. Θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν το πώς θέλει να λειτουργεί η κοινωνία μας μπορεί να λύνονται με διαβουλεύσεις. Όχι το συγκεκριμένο, γενικότερα».

Όπως ήταν φυσικό, η δήλωση αυτή προκάλεσε την αντίδραση τόσο της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, όσο και πολιτών, που καυτηριάσαν τα όσα είπε η κυρία Καρυστιανού στα social media (Δείτε ΕΔΩ τις αντιδράσεις). Βέβαια, υπήρξαν και αυτοί που δημόσια τάχθηκαν στο πλευρό της, λοπως ο Νίκος Παπαδόπουλος, πρώην βουλευτής της Νίκης, ο οποίος είχε απασχολήσει πρόσφατα τη δημοσιότητα για τον βανδαλισμό έργων στην Εθνική Πινακοθήκη.

Βέβαια, η ίδια η Μαρία Καρυστιανού με μια μακροσκελή ανάρτησή της στα social media το πρωί της Τρίτης 20/1 απάντησε στα σχόλια που δέχτηκε.

«Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε σκοπίμως από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης μου και συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου», αναφέρει μεταξύ άλλων και προσθέτει:

«Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν τίθεται σε διαβούλευση, δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ούτε και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν».

Η ανάρτησή της:

Σημειώνεται πως στην Ελλάδα το θέμα των αμβλώσεων έχει νομικά ήδη ρυθμιστεί εδώ και δεκαετίες, με τη νομοθεσία να καθορίζει σαφώς το δικαίωμα των γυναικών.

Ειδικότερα, στη χώρα μας το δικαίωμα στην άμβλωση κατοχυρώθηκε με τον Νόμο 1609/1986, ο οποίος εισήγαγε την νομιμοποίηση των εκτρώσεων υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Συγκεκριμένα:

Η άμβλωση επιτρέπεται μέχρι τη 12η εβδομάδα κύησης για οποιοδήποτε λόγο, με τη συναίνεση της γυναίκας.

Μετά την 12η εβδομάδα, επιτρέπεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όπως προβλήματα υγείας της μητέρας ή σοβαρές ανωμαλίες του εμβρύου.

Η νομοθεσία διασφαλίζει ότι η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται ελεύθερα και χωρίς εξαναγκασμό.

Ουσιαστικά, από το 1986 η Ελλάδα κατοχύρωσε νομικά το δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση, με όρους που συνδυάζουν ιατρική ασφάλεια και προσωπική επιλογή.

Ωστόσο, οι δημόσιες τοποθετήσεις πολιτικών ή άλλων προσώπων με επιρροή επαναφέρουν την ερώτηση: πρέπει να ξανανοίγουν θέματα που θεωρητικά έχουν λυθεί;

To DEBATER για μια ακόμα φορά ζητά τη γνώμη σας: Πρέπει να ξανανοίγει δημόσια συζήτηση για θέματα που η νομοθεσία έχει ήδη λύσει;