Πικροδάφνες: Πότε γίνονται επικίνδυνες – Τι εξηγεί ο Βασιλακόπουλος

Από πότε είναι επικίνδυνες οι πικροδάφνες για τον άνθρωπο και από που ξεκίνησε η ανησυχία για το συγκεκριμένο φυτό που βρίσκεται παντού στην πόλη.

Με αφορμή τη δυνητική τοξικότητα του, εκδόθηκαν οδηγίες για την παρουσία της πικροδάφνης σε σχολεία και παιδικές χαρές, με αποτέλεσμα να προκληθεί ανησυχία για το φυτό.

Στην ΕΡΤ μίλησε ο καθηγητής Πνευμονολογίας Θεόδωρος Βασιλακόπουλος και είπε ότι η συζήτηση ξεκίνησε έπειτα από ερώτημα που τέθηκε στη Θεσσαλία από εκπαιδευτικούς σχετικά με τις πικροδάφνες σε σχολικούς χώρους. Ακολούθησε αρχικά τοποθέτηση του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας και στη συνέχεια παρεμβάσεις των αρμόδιων φορέων.

Έπειτα ο καθηγητής σημείωσε ότι από το νεότερο δελτίο Τύπου που εκδόθηκε εκφράστηκε η θέση του ΕΟΔΥ, τονίζοντας ότι αποτυπώνεται μία πιο επικαιροποιημένη και ισορροπημένη προσέγγιση του θέματος.

Πότε είναι επικίνδυνη η πικροδάφνη για τον άνθρωπο

Ο κ. Βασιλακόπουλος εξήγησε ότι η πικροδάφνη είναι πράγματι ένα δυνητικά τοξικό φυτό, όχι όμως υπό συνήθεις συνθήκες παρουσίας σε έναν χώρο.

• Κίνδυνος μπορεί να υπάρξει εάν κάποιος κόψει φύλλα, άνθη ή κλαδιά και τα μασήσει, κυρίως σε μεγάλη ποσότητα.
• Επίσης, πρόβλημα μπορεί να προκύψει από την εισπνοή καπνού σε περίπτωση καύσης του φυτού.

Δεν υπάρχει λόγος να ξεριζωθούν οι ήδη υπάρχουσες πικροδάφνες από σχολεία ή άλλους δημόσιους χώρους, υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι «προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην ενημέρωση παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών, ώστε να αποφεύγεται η επαφή με μέρη του φυτού».

Ταυτόχρονα, κατά τον σχεδιασμό νέων σχολικών μονάδων, παιδικών χαρών ή άλλων χώρων με μεγάλη παρουσία παιδιών, «θα ήταν προτιμότερο να επιλέγονται άλλα είδη φυτών αντί για πικροδάφνες», σημείωσε.

Αναφερόμενος στα στοιχεία του Κέντρου Δηλητηριάσεων, τόνισε ότι από το 2020 έως σήμερα καταγράφονται ετησίως περίπου 15 με 20 περιστατικά δηλητηρίασης παιδιών από πικροδάφνη, ωστόσο «έως τώρα ήταν ήπια και δεν χρειάστηκε χορήγηση αντίδοτου ή νοσηλεία».

Σχολιάζοντας τις προηγούμενες οδηγίες που είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, παρατήρησε ότι υπήρξε μια «ιδιαίτερα έντονη επιστημονική αυστηρότητα», εκτιμώντας πως η νεότερη προσέγγιση τοποθετεί το θέμα σε πιο ρεαλιστική και ψύχραιμη βάση.