Μαρινέλλα: Η Ελλάδα αποχαιρετά τη μεγάλη κυρία του τραγουδιού (Βίντεο)

Βαρύ πένθος σκεπάζει το ελληνικό τραγούδι μετά την απώλεια της σπουδαίας Μαρινέλλα, μιας φωνής που σημάδεψε για περισσότερες από έξι δεκαετίες την καλλιτεχνική πορεία της χώρας. Ο θάνατός της συγκλόνισε το πανελλήνιο, καθώς η παρουσία και τα τραγούδια της είχαν συνδεθεί με γενιές ολόκληρες.

Η εμβληματική ερμηνεύτρια έφυγε από τη ζωή το Σάββατο (28/03), έπειτα από δύσκολη μάχη που έδινε μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ενώ βρισκόταν στη σκηνή του Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Πιστή στον δυναμισμό που τη χαρακτήριζε, αγωνίστηκε με γενναιότητα μέχρι το τέλος, ωστόσο τελικά κατέληξε στο σπίτι της.

Η ζωή της ήταν γεμάτη ένταση, μεγάλες επιτυχίες και έντονα συναισθήματα, με τη σκηνή να αποτελεί το απόλυτο καταφύγιό της. Εκεί ένιωθε πιο ζωντανή από ποτέ, εισπράττοντας την αγάπη του κοινού που την αποθέωνε διαρκώς – όπως ακριβώς επιθυμούσε, να βρίσκεται όρθια μπροστά στο κοινό της μέχρι την τελευταία στιγμή.

Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση θανάτου της, καλλιτέχνες και άτομα από την πολιτική σκηνή, δεν έχουν σταματήσει να την αποχαιρετούν.

Η καριέρα της

Η σπουδαία ερμηνεύτρια Μαρινέλλα χάρισε στο κοινό αμέτρητες επιτυχίες, συνεργαζόμενη με κορυφαίους συνθέτες και στιχουργούς, ενώ η παρουσία της σε μουσικές σκηνές, θέατρα και συναυλιακούς χώρους υπήρξε διαρκής και επιβλητική.

Γεννημένη ως Κυριακή Παπαδοπούλου στη Θεσσαλονίκη, είχε ρίζες από την Ανατολική Θράκη και την Κωνσταντινούπολη. Από πολύ νεαρή ηλικία ξεχώρισε για τη φωνή της, με το ταλέντο της να γίνεται άμεσα αντιληπτό από το περιβάλλον της, το οποίο τη στήριξε στην απόφασή της να ακολουθήσει το τραγούδι.

Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα έγιναν σε ηλικία μόλις 17 ετών, όταν, λόγω ασθένειας μιας τραγουδίστριας σε θίασο, κλήθηκε να την αντικαταστήσει. Τότε ερμήνευσε το τραγούδι «Ο άνθρωπός μου» της Σοφία Βέμπο, σηματοδοτώντας την αρχή μιας λαμπρής πορείας.

Η Μαρινέλλα υιοθέτησε το καλλιτεχνικό της όνομα το 1956, αφήνοντας πίσω το πραγματικό της, Κυριακή Παπαδοπούλου, λίγο πριν γνωρίσει τον σπουδαίο λαϊκό τραγουδιστή και μετέπειτα σύζυγό της, Στέλιο Καζαντζίδης.

Η πορεία της γνώρισε μεγάλη άνθηση μετά το 1966 και τον χωρισμό τους. Τραγούδια όπως το «Σταλιά-σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα από την ταινία «Ο πιο καλός ο μαθητής» (1968) και το «Άνοιξε πέτρα» του Μίμη Πλέσσα από τις «Γοργόνες και Μάγκες» την καθιέρωσαν οριστικά στη συνείδηση του κοινού.

Διαβλέποντας τις αλλαγές στη μουσική σκηνή, αντιλήφθηκε νωρίς τη στροφή προς το ελαφρολαϊκό τραγούδι και τόλμησε να προσαρμοστεί, ανοίγοντας νέους δρόμους. Η ίδια είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως έκανε πράγματα που μέχρι τότε δεν θεωρούνταν αυτονόητα για μια τραγουδίστρια, τονίζοντας με περηφάνια τη διαφορετική της προσέγγιση στη σκηνή.

Το 1973 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Eurovision Song Contest 1973 με το τραγούδι «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου», σε μουσική του Γιώργου Κατσαρού και στίχους του Πυθαγόρα. Εκείνη την περίοδο απέκτησε την κόρη της, Τζορτζίνα Σερπιέρη, από τη σχέση της με τον πρωταθλητή ιππασίας Φρέντυ Σερπιέρη.

Ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα της αποτέλεσε η συνεργασία και η σχέση της με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Το 1974 κυκλοφόρησαν το ντουέτο «Εγώ κι εσύ», που σημείωσε τεράστια επιτυχία, ενώ οι κοινές τους εμφανίσεις στο κέντρο «Νεράιδα» άφησαν εποχή. Ο γάμος τους διήρκεσε έως το 1981, παρά τη βαθιά αγάπη που τους συνέδεε.

Η στιγμή που συγκλόνισε το Ηρώδειο

Όλη η Ελλάδα βρέθηκε σε σοκ όταν παρακολούθησε ζωντανά το επεισόδιο που υπέστη η Μαρινέλλα στη σκηνή του Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Εκείνη, λαμπερή όπως πάντα, ερμήνευε το τραγούδι «Εγώ κι εσύ» όταν ξαφνικά αισθάνθηκε αδιαθεσία και κατέρρευσε.

Άμεσα συνάδελφοί της έσπευσαν να τη βοηθήσουν, ενώ το κοινό παρακολουθούσε με αγωνία τα γεγονότα. Λίγο αργότερα, ανακοινώθηκε η ακύρωση της συναυλίας.

Το εγκεφαλικό που υπέστη ήταν σοβαρό και από εκείνη τη στιγμή δεν εμφανίστηκε ξανά δημόσια, περνώντας τις ημέρες της είτε στο νοσοκομείο είτε σε κέντρο αποκατάστασης, προσπαθώντας να ανακτήσει τις δυνάμεις και την καθημερινότητά της.

Εν τέλει έφυγε από τη ζωή το Σάββατο αφήνοντας ορφανή την ελληνική μουσική και θλίψη στις καρδιές όσων την αγαπούσαν.

Και αυτοί που την αγαπούσαν ήταν εκατομμύρια.

«Γεννήθηκα και θα πεθάνω νέα»

Ήταν το 2019 όταν η Μαρινέλλα είχε δηλώσει το αείμνηστο «γεννήθηκα και θα πεθάνω νέα». Η αλήθεια είναι πως όλοι θα τη θυμόμαστε όπως εμφανιζόταν στις ελληνικές σκηνές. Αυτό το εκθαμβωτικό πλάσμα με το κοντό καστανό μαλλί, που τραγουδούσε σαν «σειρήνα», μαγεύοντας όσους την άκουγαν.

Όταν τη ρώτησαν για το μυστικό ελιξίριο που την κρατά αεικίνητη, εκείνη ανέδειξε την αγάπη και το πάθος της για τη ζωή.

«Δεν έχω ελιξίριο. Είναι θέμα ψυχής. Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα. Ένα πράγμα φοβάμαι πολύ: τις αρρώστιες. Τίποτε άλλο. Αυτό είναι κάτι που πολλές φορές δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Προσέχω. Δεν πίνω, δεν καπνίζω. Το τσιγάρο το έκοψα πριν από 40 χρόνια, σε ένα βράδυ. Ήμουν στο νοσοκομείο και είπα “αυτό δεν θα το ξανακαπνίσω ποτέ”. Και δεν ξανακάπνισα ποτέ.

Πίνω κανένα ποτήρι κρασί με παρέα, όταν βγούμε… Δεν παίζω χαρτιά, δεν παίζω ιππόδρομο, δεν έχω τέτοια πάθη. Διαπιστώνω ότι τραγουδάω καλύτερα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Είμαι καλύτερη και αυτό είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Καλύτερα αναπνέω, καλύτερα περπατάω, καλύτερα χορεύω… Σε εισαγωγικά, όχι ότι χορεύω. Δεν είμαι και η Ουλάνοβα. Κάνω κάτι βηματάκια για να διανθίζω το τραγούδι», είχε πει στην εκπομπή του Τάσου Τρύφωνος.