Λόλα Νταϊφά στο DEBATER: “Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ένας Αμερικάνος του Bel Canto – Έφερε το σόου στην Ελλάδα”

Η απώλεια του εμβληματικού σόουμαν Γιώργου Μαρίνου σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το ελληνικό θέαμα.

Ένας καλλιτέχνης που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σκηνή, την τηλεόραση και το τραγούδι, ένας άνθρωπος που, σύμφωνα με τη Λόλα Νταϊφά, υπήρξε «ένας Αμερικάνος του Bel Canto».

Μιλώντας στο DEBATER, η Λόλα Νταϊφά θυμήθηκε τον καλλιτέχνη που γνώρισε πολύ πριν γίνει το μεγάλο όνομα του ελληνικού θεάματος.

«Ήταν ένας νεωτεριστής, ένας επαναστάτης, ο άνθρωπος που πραγματικά αδιαφόρησε για τις συμβάσεις και έφερε το σόου στην Ελλάδα. Αν μάθαμε σόου, το μάθαμε από τον Γιώργο Μαρίνο», σημείωσε.

Η γνωριμία τους ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, όταν ακόμη δεν είχε κατακτήσει την κορυφή.

Όπως θυμάται, ήταν ήδη φίλος της οικογένειας και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο σε ταινία του συζύγου της. Αργότερα, οι δρόμοι τους συναντήθηκαν ξανά επαγγελματικά στον ANT1 και στην εκπομπή Ciao ANT1, όπου συνεργάστηκαν στενά, διατηρώντας εξαιρετικές σχέσεις.

Η ίδια αναφέρθηκε και στη μουσική πλευρά του Γιώργου Μαρίνου, θυμίζοντας ότι ο σπουδαίος συνθέτης Μάνος Χατζηδάκης του είχε εμπιστευτεί το τραγούδι «Έλα σε εμένα», το οποίο χαρακτήρισε «έναν ύμνο αγάπης χωρίς κραυγές».

Για εκείνη, ήταν ένας καλλιτέχνης που άξιζε την αγάπη που εισέπραξε από το κοινό, ακόμη κι αν η προσωπική του ζωή είχε στιγμές βαθιάς μοναξιάς.

«Τόσο γνωστός, αλλά τόσο μόνος στο τέλος της ζωής του. Αυτή είναι η μοίρα των ανθρώπων», είπε χαρακτηριστικά, θυμίζοντας μια παλιά ρήση της γιαγιάς της: «Τὸν εὐτυχοῦντα πάντες φίλοι, τὸν δυστυχοῦντα οὐδεὶς».

Η Λόλα Νταϊφά αποκάλυψε ότι είχε επιχειρήσει να επικοινωνήσει μαζί του τα τελευταία χρόνια, όμως προτίμησε να κρατήσει ζωντανή στη μνήμη της την εικόνα του όπως τον γνώρισε: έναν άνθρωπο ανέμελο, ευγενικό και βαθιά ανθρώπινο. «Δεν ήταν ο Γιώργος που ήξερα σωματικά. Δεν προσπαθούσε να αποφύγει τους ανθρώπους, αλλά εγώ δεν ήθελα να τον θυμάμαι διαφορετικά από αυτό που ήταν».

Τον περιγράφει ως έναν άνθρωπο που συγχωρούσε εύκολα και αγαπούσε πολύ, παρά τις πληγές που δέχτηκε στη ζωή του. «Όλοι πληγωνόμαστε σε αυτή τη ζωή. Δεν υπάρχει κανένας. Και αυτός που πληγώνει έχει πληγωθεί», τόνισε.

Ένα από τα μεγάλα του όνειρα ήταν το σπίτι που είχε δημιουργήσει στον Νέο Βουτζά, ένα μέρος όπου μπορούσε να βρίσκεται κοντά στη φύση και να βρίσκει ηρεμία. «Ήταν το ορμητήριό του, όχι το ερημητήριό του», είπε χαρακτηριστικά. Εκεί, μακριά από φήμες, κακίες και τον θόρυβο της δημοσιότητας, ο Γιώργος Μαρίνος έβρισκε έμπνευση και γαλήνη.

Για τη Λόλα Νταϊφά, ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε ένας πραγματικός μπροστάρης του χώρου. Ένας καλλιτέχνης που δεν αντικαθίσταται, γιατί – όπως είπε – κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει έναν άλλον άνθρωπο. «Ο καθένας έχει τον δικό του χαρακτήρα, τα δικά του θέλω και κυρίως αυτά που κρύβει μέσα του».

Και ίσως η φράση που τον περιγράφει καλύτερα είναι αυτή με την οποία έκλεισε τη μαρτυρία της: «Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ένας Αμερικάνος του Bel Canto».