Καταγγελία στο DEBATER: “Να μην χαθεί η πρώτη κατοικία πριν αποδοθεί δικαιοσύνη” – Ο γολγοθάς ενός πολίτη που μπήκε εγγυητής σε δάνειο

Στο DEBATER ένας αγανακτισμένος πολίτης καταγγέλλει τον οικονομικό γολγοθά που περνάει μετά από την απόφαση του να μπει εγγυητής σε δάνειο που πήρε φίλος του.

Όπως καταγγέλλει:

«Το 2014 βρέθηκα αντιμέτωπος με μία δικαστική και οικονομική περιπέτεια που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και απειλεί πλέον την ίδια μου την κατοικία, το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που διαθέτω.

Η υπόθεση ξεκίνησε όταν εγγυήθηκα για δάνειο ύψους 20.000 ευρώ που είχε λάβει φίλος μου. Ωστόσο, χωρίς τη συναίνεσή μου, χωρίς να ενημερωθώ και φυσικά χωρίς να υπογράψω οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο, η τράπεζα με θεώρησε εγγυητή και σε πρόσθετη πράξη του ίδιου δανείου, η οποία πραγματοποιήθηκε περίπου έξι μήνες αργότερα, για επιπλέον 20.000 ευρώ.

Έτσι, το 2014 έλαβα διαταγή πληρωμής για συνολικό ποσό 40.000 ευρώ πλέον τόκων. Άσκησα ανακοπή και αίτηση αναστολής κατά της διαταγής πληρωμής. Η αναστολή έγινε δεκτή, όμως η ανακοπή απορρίφθηκε. Αμέσως κατέθεσα έφεση κατά της απόφασης αυτής. Μετά από συνεχείς αναβολές που ζητήθηκαν αρχικά από την τράπεζα και στη συνέχεια από εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων (servicer). Ο ρόλος της είναι να διαχειρίζεται δάνεια για λογαριασμό άλλων. Η υπόθεση εκδικάστηκε τελικά στο Εφετείο τον Μάρτιο του 2026. Μέχρι σήμερα αναμένω την έκδοση της απόφασης.

Παρά το γεγονός ότι εκκρεμεί η κρίσιμη αυτή εφετειακή απόφαση, η εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων (servicer), προχώρησε τον Οκτώβριο του 2025 σε κατάσχεση της πρώτης και μοναδικής κατοικίας μου. Μάλιστα, το απαιτούμενο ποσό είχε πλέον εκτοξευθεί περίπου στις 133.000 ευρώ, ενώ εγώ είχα υπογράψει εγγύηση μόνο για 20.000 ευρώ.

Αντέδρασα άμεσα ασκώντας ανακοπή και αίτηση αναστολής κατά της κατάσχεσης και του πλειστηριασμού. Κεντρικό επιχείρημα ήταν ότι δεν μπορεί να προχωρά μια τόσο σοβαρή και μη αναστρέψιμη διαδικασία πριν εκδοθεί η απόφαση της έφεσης που αφορά τη διαταγή πληρωμής και την ουσία της υπόθεσης. Παράλληλα, ανεξάρτητη εταιρεία οικονομολόγων, μετά από σχετική εξέταση, υπολόγισε την οφειλή σε περίπου 79.000 ευρώ, αμφισβητώντας ευθέως το ύψος των απαιτούμενων τόκων που επικαλείται η εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων (servicer).

Παρά τα παραπάνω, τόσο η ανακοπή όσο και η αίτηση αναστολής απορρίφθηκαν. Για τον λόγο αυτό κατέθεσα νέα έφεση κατά της απόφασης που αφορά την κατάσχεση και τον πλειστηριασμό, η οποία έχει προσδιοριστεί να εκδικαστεί το 2028.

Σήμερα βρίσκομαι αντιμέτωπος με τον κίνδυνο να χάσω την πρώτη κατοικία μου πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης. Ζητώ το αυτονόητο: να μην πραγματοποιηθεί ο πλειστηριασμός μέχρι να εκδοθούν οι αποφάσεις των δύο εκκρεμών εφέσεων ή, εναλλακτικά, να υπάρξει μία δίκαιη και ρεαλιστική ρύθμιση με ουσιαστικό κούρεμα της οφειλής και δόση προσαρμοσμένη στις πραγματικές οικονομικές μου δυνατότητες.

Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να δικαιωθώ δικαστικά. Εάν αυτό συμβεί μετά την απώλεια της μοναδικής μου κατοικίας, η βλάβη που θα έχω υποστεί θα είναι ανεπανόρθωτη. Η απώλεια της πρώτης κατοικίας δεν αποτελεί απλώς μία οικονομική συνέπεια. Είναι ένα βαρύ προσωπικό, κοινωνικό και οικογενειακό πλήγμα, το οποίο δεν θα πρέπει να επιβληθεί πριν υπάρξει οριστική και αμετάκλητη δικαστική κρίση επί των ουσιωδών ζητημάτων της υπόθεσης.

Σε ένα κράτος δικαίου, η απονομή της δικαιοσύνης πρέπει να προηγείται της οριστικής καταστροφής ενός πολίτη. Η προστασία της μοναδικής κατοικίας μέχρι την ολοκλήρωση των εκκρεμών δικαστικών διαδικασιών δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί στοιχειώδη εγγύηση δικαιοσύνης και αναλογικότητας», καταγγέλει.