Γιατί λέγεται Τσικνοπέμπτη και γιατί πέφτει πάντα Πέμπτη;

Η Τσικνοπέμπτη αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικότερες μέρες της Αποκριάς καθώς οι μυρωδιές της τσίκνας γεμίζει γειτονιές και πλατείες, ενώ ο κόσμος μαζεύεται σε τραπέζια σε εξωτερικούς χώρους για να γιορτάσουν με την οικογένεια τους και τους φίλους τους.

Πίσω από το έθιμο κρύβεται μία μεγάλη παράδοση με βαθιές ρίζες στη γλώσσα αλλά και στην εκκλησιαστική παράδοση.

Από πού προέρχεται η ονομασία «Τσικνοπέμπτη»

Η λέξη “τσίκνα” αφορά την βαριά μυρωδιά του ψημένου κρέατος την συγκεκριμένα εορταστική μέρα που πέφτει πάντα Πέμπτη. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στα παλιά χρόνια, όταν το κρέας δεν ήταν καθημερινό αγαθό και η κατανάλωσή του συνδεόταν με γιορτές, πανηγύρια και σημαντικές περιστάσεις.

Έτσι, η Τσικνοπέμπτη λειτουργούσε ως μια ημέρα κατανώλησης και «αφθονίας» κρέατος πριν από την περίοδο της νηστείας που ακολουθεί μετά τις Απόκριες και 40 μέρες πριν από το Πάσχα.

Γιατί πέφτει πάντα Πέμπτη

Η Τσικνοπέμπτη εντάσσεται στο πλαίσιο του Τριωδίου και συγκεκριμένα στη δεύτερη εβδομάδα των Αποκριών, γνωστή ως Κρεατινή. Ο λόγος που πέφτει πάντα Πέμπτη δεν είναι τυχαίος.

Η επιλογή έρχεται από την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση που θεωρεί την Τετάρτη και την Παρασκευή ημέρες νηστείας.

Από την άλλη, η Πέμπτη βρίσκεται «ανάμεσα» σε ημέρες νηστείας και προσφέρεται για γιορτή και άφθονη κατανάλωση. Έτσι, καθιερώθηκε ως η ιδανική ημέρα για το μεγάλο αποκριάτικο τραπέζι, πριν από την Κυριακή της Αποκριών, οπότε και διακόπτεται η κατανάλωση κρέατος και αρχίζει η περίοδος νηστείας.

Τι συμβολίζει

Η Τσικνομπέμπτη συμβολίζει το πέρασμα από την αφθονία στη λιτότητα και στη νηστεία, το διαμοιρασμό της τροφής στην κοινότητα και την προετοιμασία για την Σαρακοστή

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, το έθιμο συνοδεύεται από μουσική, χορό και τοπικά events, διατηρώντας τον λαϊκό και εορταστικό χαρακτήρα της ημέρας.

Παρά το γεγονός ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και ο ρυθμός της καθημερινότητας αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στη τήρηση των εθίμων, η Τσικνοπέμπτη παραμένει μία από τις πιο ζωντανές παραδόσεις του ελληνικού εορτολογίου και μία γιορτή που φέρνει μαζί τους ανθρώπους είτε σε αυλές, είτε σε ταβέρνες, είτε σε δρόμους και πλατείες.

Η τσίκνα αυτή την ημέρα του χρόνου είναι εκεί πάντα για να μας θυμίζει ότι το έθιμο παραμένει ζωντανό.