Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ: Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου που “βλέπει” ως πιθανό συνομιλητή ο Τραμπ

Τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ φέρεται να εξετάζουν οι ΗΠΑ ως πιθανό συνομιλητή – ακόμη και ως ενδεχόμενο μελλοντικό ηγέτη, στο πλαίσιο αναζήτησης διπλωματικής λύσης για τον πόλεμο.

Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, που επικαλείται το Politico, οι ΗΠΑ επιχειρούν να εντοπίσουν πρόσωπο που θα μπορούσε να διαπραγματευτεί συμφωνία, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να μετατοπίζει το βάρος από τη στρατιωτική πίεση σε μια πιθανή πολιτική διευθέτηση.

Ο Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, 64 ετών, έχει επανειλημμένα απειλήσει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους με αντίποινα, αλλά θεωρείται από ορισμένους στον Λευκό Οίκο ως πιθανός αξιόπιστος συνομιλητής που θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο στην επόμενη φάση του πολέμου.

Ωστόσο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν φαίνεται διατεθειμένη να στηρίξει αποκλειστικά ένα πρόσωπο, επιδιώκοντας να αξιολογήσει περισσότερους πιθανούς υποψηφίους προκειμένου να διαπιστώσει ποιος θα ήταν πρόθυμος να συνάψει συμφωνία.

«Είναι μια ισχυρή επιλογή», ανέφερε ένας αξιωματούχος της κυβέρνησης, διευκρινίζοντας ότι δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «είναι από τους επικρατέστερους… αλλά πρέπει να τους δοκιμάσουμε και δεν μπορούμε να βιαστούμε».

Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ υπογράμμισε ότι πρόκειται για ευαίσθητες διπλωματικές συζητήσεις, σημειώνοντας ότι «οι ΗΠΑ δεν διαπραγματεύονται μέσω των μέσων ενημέρωσης».

Όπως ανέφερε ο ίδιος αξιωματούχος, στόχος είναι να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συνεργασίας ανάλογο με την περίπτωση της Ντέλσι Ροντρίγκες, αντιπροέδρου της Βενεζουέλας, μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο.

«Το ζήτημα είναι να υπάρξει ένα πρόσωπο αντίστοιχο της Ντέλσι Ροντρίγκες στη Βενεζουέλα, στο οποίο θα πούμε: θα σε διατηρήσουμε στην εξουσία, δεν θα σε απομακρύνουμε, θα συνεργαστείς μαζί μας και θα μας δώσεις μια καλή συμφωνία για το πετρέλαιο», σημείωσε.

Ο αναλυτής του International Crisis Group Αλί Βαέζ σημείωσε ότι ο Γκαλιμπάφ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα στελέχους του ιρανικού συστήματος εξουσίας.

«Είναι φιλόδοξος και πραγματιστής, αλλά παραμένει βαθιά προσηλωμένος στη διατήρηση της ισλαμικής τάξης στο Ιράν», ανέφερε, εκτιμώντας ότι δύσκολα θα προχωρούσε σε σημαντικές παραχωρήσεις προς την Ουάσινγκτον.

Υπενθυμίζεται ότι χθες Τρίτη 23/3, ο Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι βρίσκεται σε εξέλιξη προσέγγιση με «πολύ ισχυρές» προσωπικότητες στο Ιράν, ανακοινώνοντας παύση πέντε ημερών σε «κάθε στρατιωτικό πλήγμα κατά ιρανικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και ενεργειακών υποδομών» όσο συνεχίζονται οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα με το Axios, το οποίο επικαλέστηκε Ισραηλινό αξιωματούχο «οι χώρες που μεσολαβούν προσπαθούν να συγκαλέσουν μια συνάντηση των δύο πλευρών στο Ισλαμαμπάντ, με τον Γκαλιμπάφ και άλλους αξιωματούχους να εκπροσωπούν την Τεχεράνη». Η Τεχεράνη επιμένει, πάντως, ότι δεν έχουν υπάρξει ούτε άμεσες ούτε έμμεσες επαφές.

Βέβαια, ο Γκαλιμπάφ διέψευσε τη Δευτέρα ότι υπάρχουν διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, ωστόσο αξιωματούχοι της κυβέρνησης εκτιμούν ότι οι δηλώσεις αυτές εντάσσονται σε εσωτερικούς πολιτικούς χειρισμούς.

Πάντως, ο Μοχάμαντ-Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ως πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και βετεράνος των Φρουρών της Επανάστασης, έχει αναδειχθεί τις τελευταίες εβδομάδες ως μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της χώρας μετά τις δολοφονίες του ανώτατου ηγέτη και άλλων κορυφαίων αξιωματούχων.

ο Γκαλιμπάφ ανέβηκε ταχύτατα στην ιεραρχία, αφότου πολέμησε στον πόλεμο Ιράν – Ιράκ (1980-1988). Εφτασε στα ανώτατα κλιμάκια του στρατού στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν ανέλαβε διοικητής των τότε νεοσύστατων αεροδιαστημικών δυνάμεων της Φρουράς της Επανάστασης. Στη συνέχεια, το 1999, ορίστηκε διοικητής της εθνικής αστυνομίας, εν μέσω άνευ προηγουμένου φοιτητικών διαδηλώσεων.

Ο ίδιος έχει διεκδικήσει πολλάκις την ιρανική προεδρία, ενώ συμμετείχε στην προεδρική κούρσα του 2017 προτού αποσυρθεί και στηρίξει άλλο συντηρητικό υποψήφιο. Η καλύτερη εκλογική του επίδοση σημειώθηκε το 2013, όταν τερμάτισε δεύτερος.

Μετά την ήττα στις προεδρικές εκλογές του 2005, εξελέγη δήμαρχος της Τεχεράνης, ενώ το 2020 εξελέγη πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου.