ΠΟΕΔΗΝ: Κλειστές 400 χειρουργικές αίθουσες – Πάνω από 83.000 ασθενείς παραμένουν στη λίστα αναμονής

Τα 11.342 απογευματινά χειρουργεία που πραγματοποιήθηκαν σε ένα χρόνο δεν λύνουν το πρόβλημα αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος τονίζει πως η μόνη λύση είναι η λειτουργία των 400 κλειστών χειρουργικών αιθουσών.

Παραμένουν τεράστιες οι λίστες αναμονής

Στις επικαιροποιημένες χειρουργικές λίστες αναμονής παρέμειναν μετά την επικοινωνία 120.000 ασθενείς και το έτος 2025 ξεκίνησε με 117.494 ασθενείς να περιμένουν στη λίστα αναμονής προκειμένου να χειρουργηθούν.

Το χρονικό διάστημα που περίμεναν να χειρουργηθούν εξωπραγματικό και άκρως επικίνδυνο αφού ήταν έως και έξι χρόνια. Στη λίστα αναμονής τώρα υπάρχουν 83.457 ασθενείς εκ των οποίων οι 32.000 περιμένουν πάνω από 4 μήνες και το χειρότερο όλων ότι 1.114 ασθενείς αναμένουν να χειρουργηθούν πάνω από δύο χρόνια.

Πράγματι, οι λίστες αναμονής μειώθηκαν στους ασθενείς με αναμονή πάνω από 4 μήνες. Πώς γίνεται όμως να μειωθούν οι ασθενείς που περιμένουν να χειρουργηθούν πάνω από 4 μήνες εντός του έτους 2025 κατά 35.000 όταν έγιναν μόνο 11.342 απογευματινά χειρουργεία;

Το τρικ των «vouchers»

Η μείωση οφείλεται στην μικρή αύξηση των πρωινών χειρουργείων, αλλά κυρίως στο τρικ των απογευματινών χειρουργείων. Ποιo είναι το τρικ;

Οι ασθενείς λαμβάνουν vouchers προκειμένου να χειρουργηθούν στον ιδιωτικό τομέα δωρεάν μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Όταν αρνούνται γιατί έχουν επιλέξει γιατρό, γιατί φοβούνται κρυφές χρεώσεις, απεντάσσονται από τη λίστα αναμονής και ξανά εγγράφονται ως νέοι ασθενείς.

Στα απογευματινά χειρουργεία εξυπηρετούνται 30 με 40 ασθενείς καθημερινά σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας. Και μάλιστα τώρα που είναι δωρεάν. Όταν κληθούν να πληρώνουν ξανά οι ασθενείς θα συρρικνωθεί η λειτουργία του συγκεκριμένου μέτρου.

Κλειστές υπερσύγχρονες χειρουργικές αίθουσες

Στα νοσοκομεία της χώρας μας έχουμε 1.000 χειρουργικές αίθουσες ανεπτυγμένες και λειτουργούν οι 600. Μάλιστα οι χειρουργικές αίθουσες είναι υπερσύγχρονες καθ ότι έγιναν πολλές δωρεές τη περίοδο της πανδημίας και διατέθηκαν εθνικοί και κοινοτικοί πόροι. Την περίοδο της πανδημίας οι κλειστές χειρουργικές αίθουσες χρησιμοποιήθηκαν ως ΜΕΘ.

Εάν λειτουργούσαν οι 400 χειρουργικές αίθουσες που είναι κλειστές θα μπορούσαν να χειρουργούνται 400 επί πλέον ασθενείς την ημέρα.

Έτσι θα είχαμε εξαφάνιση των λιστών αναμονής σε πρώτο χρόνο και βέβαια δωρεάν για τους ασθενείς χωρίς να αναγκάζονται να πληρώνουν στα απογευματινά χειρουργεία όταν τελειώσουν τα χρήματα του Ανάκαμψης.

Ελλείψεις προσωπικού

Ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ τονίζει πως «για να λειτουργήσουν οι 400 χειρουργικές αίθουσες που είναι κλειστές χρειαζόμαστε αναισθησιολόγους και κυρίως νοσηλευτικό προσωπικό. Πολλοί επεμβατικοί γιατροί παραιτούνται από τα νοσοκομεία επειδή δεν τους διατίθενται χειρουργικές αίθουσες προκειμένου να χειρουργήσουν ασθενείς. Προτιμούν τον ιδιωτικό τομέα ή το εξωτερικό.Η λειτουργία όλων των χειρουργικών αιθουσών είναι και κίνητρο παραμονής στο ΕΣΥ των επεμβατικών γιατρών.Για να βρεθεί προσωπικό προκειμένου να λειτουργήσουν οι 400 χειρουργικές αίθουσες δεν αρκούν οι προκηρύξεις. Χρειάζονται κίνητρα, γενναίες αυξήσεις των μισθών, ένταξη στα ΒΑΕ, μονιμοποίηση των συμβασιούχων».

Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ επικαλέστηκε τις πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού όπου όπως αναφέρει ο Μιχάλης Γιαννάκος επιβεβαίωσε τις θέσεις τους για τη λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων επί πληρωμή στην αρχική τους μορφή, όταν τελειώσουν τα χρήματα του Ανάκαμψης οι ασθενείς θα πληρώνουν. Τα δημόσια νοσοκομεία τονίζει δεν είναι «σούπερ μάρκετ»πώλησης υπηρεσιών υγείας με συγκεκριμένο τιμοκατάλογο.

Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιωτικών δαπανών υγείας από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ποσοστό κοντά στο 40%.Με τα μέτρα που λαμβάνονται όπως απογευματινά χειρουργεία επί πληρωμή, ιδιώτες γιατροί στο σύστημα, σύναψη συμφωνιών με ασφαλιστικές εταιρείες για παροχή υπηρεσιών από το ΕΣΥ, κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών του δημοσίου συστήματος υγείας θα μετατραπεί σε συμπληρωματικό του ιδιωτικού τομέα. Ο κος Γιαννάκος καταλήγει πως « οι μεγάλοι χαμένοι σε τέτοια περίπτωση είναι οι ασθενείς».