Γιώργος Κωνσταντίνου: «Πληρώθηκα καλά από τις ταινίες αλλά τα πέταγα από το παράθυρο, χάθηκαν όλα»

Καλεσμένος στην εκπομπή «The 2Night Show», ο Γιώργος Κωνσταντίνου εξομολογήθηκε πως η αδιάκοπη εργασία του στο θέατρο και την τηλεόραση είναι αυτή που τον κρατά ζωντανό. Παρά τη μακρά και επιτυχημένη του πορεία, ο σπουδαίος ηθοποιός συμμετέχει φέτος στη σειρά «Ο Δικαστής», δηλώνοντας πως αν είχε σταματήσει να δουλεύει, θα είχε «φύγει» νωρίς.

Αναφερόμενος στο παρελθόν, παραδέχτηκε πως η στέρηση των νεανικών του χρόνων τον οδήγησε σε κακή διαχείριση των υψηλών αμοιβών που έλαβε από τον κινηματογράφο.

Διαβάστε επίσης: Μάρω Κοντού: Η συγκινητική συνάντηση με τον Γιώργο Κωνσταντίνου στην πρεμιέρα του «Εκείνος κι Εκείνος» (pics)

Όπως δήλωσε, εξαιτίας της ανάγκης του για απόλυτη ελευθερία και της έλλειψης συγκράτησης, σπατάλησε όλη του την περιουσία, με αποτέλεσμα σήμερα τα χρήματα αυτά να έχουν χαθεί οριστικά.

Όλα όσα είπε ο Γιώργος Κωνσταντίνου

«Αν δεν δούλευα, πιθανόν να είχα πεθάνει πριν καμιά 15αριά, 20 χρόνια. Το πιστεύω απόλυτα. Το στενάχωρο είναι ότι πάρα πολλοί συνάδελφοι έφυγαν πολύ νωρίς. Στα 65, στα 70, στα 75, μεγάλοι πρωταγωνιστές», είπε αρχικά ο σπουδαίος ηθοποιός.

«Πληρώθηκα καλά από τις ταινίες που έπαιξα. Αλλά η στέρηση φαίνεται, που στερήθηκα πάρα πολλά πράγματα, με οδήγησε στον εύκολο τρόπο διαχείρησης των οικονομικών. Τα πέταγα από το παράθυρο, εκεί ήταν όλη η ιστορία. Χάθηκαν όλα, δηλαδή ήταν εντελώς λάθος, δεν θα το ξανάκανα ποτέ», εξομολογήθηκε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

«Δεν υπήρξε κανείς να με συγκρατήσει. Ήμουν πολύ ελεύθερος άνθρωπος. Ελεύθερος, αδέσμευτος, έκοβα τον λαιμό μου. Όπου ήθελα πήγαινα, ό,τι ήθελα έκανα», ανέφερε επίσης για τα χρήματα που πέρασαν από τα χέρια του αλλά τελικά τα έχασε.

Για την οικονομική καταστροφή στο θέατρο, ο Γιώργος Κωνσταντίνου αποκάλυψε: «Έφαγα το κεφάλι μου, διαλύθηκα τελείως, έφτασα στο σημείο να τρελαθώ. Γιατί δεν ήξερα τι μου γίνεται. Αφού ο Χατζηχρήστος για παράδειγμα στο θέατρο Παρκ, έφερνε τα μπαλέτα από το Folies Bergere κι έμπαινε μέσα και γεμάτο να ήταν κάθε μέρα το θέατρο. Το ίδιο έπαθα κι εγώ. Ξεκίνησα μια δουλειά και ξαφνικά δεν έμπαινε κανείς μέσα και είχα μαζέψει θίασο 40 άτομα. Που πήγαινα… εκεί είναι η βλακεία».