Χριστίνα Κοντοβά: «Ένιωθα τύψεις όταν έπρεπε να αφήσω το παιδί για να έχω προσωπικό χρόνο»

Μια ιδιαίτερα προσωπική εξομολόγηση για τη ζωή της έκανε η Χριστίνα Κοντοβά, μιλώντας για την υιοθεσία της κόρης της από την Ουγκάντα, αλλά και για τις δύο αποτυχημένες εγκυμοσύνες που είχε στο παρελθόν.

Η γνωστή σχεδιάστρια μόδας βρέθηκε καλεσμένη την Πέμπτη (12.03) στην εκπομπή Super Κατερίνα, όπου μίλησε ανοιχτά για την απόφασή της να υιοθετήσει, τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει λόγω της διαφορετικότητας της κόρης της, αλλά και για το πώς η ζωή στο κέντρο της Αθήνα βοηθά την οικογένειά τους να ζει σε ένα πιο πολυπολιτισμικό περιβάλλον.

Οι αποτυχημένες εγκυμοσύνες και η απόφαση για υιοθεσία

Αρχικά, η Χριστίνα Κοντοβά μίλησε για το προσωπικό της ταξίδι προς τη μητρότητα, αποκαλύπτοντας ότι στο παρελθόν είχε βιώσει δύο αποτυχημένες εγκυμοσύνες.

«Η κάθε μια μας έχει το δικό της ταξίδι και ότι κάπως τον δρόμο μας τον βρίσκουμε. Δεν είμαι υπέρ του ενός ή του άλλου. Δε θεωρώ ότι μπορείς να κάνεις ή το ένα ή το άλλο. Μπορείς να κάνεις και τα δύο. Αλλά αυτό που σε συγκινεί πάρα πολύ, εμένα δηλαδή ήταν κάτι που με συγκινούσε και με τραβούσε τόσο πολύ, που δεν μπορούσα να μην το κάνω. Αυτό.

Έχω περάσει πολλά χρόνια που να λέω ότι δε θέλω να κάνω παιδιά, έχω περάσει εγκυμοσύνες… Το ‘χω ζήσει αυτό. Μπορεί να ήτανε και ο φόβος μου να μην το ξαναπεράσω, γιατί έχω ζήσει δύο αποτυχημένες εγκυμοσύνες. Είπα “αυτό θέλω να κάνω”. Και θεωρώ και νιώθω και μια ευθύνη γι’ αυτό», εξομολογήθηκε.

Παράλληλα ξεκαθάρισε ότι δεν βλέπει την υιοθεσία ως μια πράξη «φιλανθρωπίας», αλλά ως προσωπική επιλογή ζωής.

«Πολύς ο κόσμος λέει “αχ είσαι υπέροχος άνθρωπος που βοήθησες ένα παιδί”. Δεν βοήθησα κανέναν. Έκανα το δικό μου όνειρο. Επίσης εγώ όταν αποφάσισα να υιοθετήσω, δεν αποφάσισα να υιοθετήσω το συγκεκριμένο παιδί. Ήρθαν και συναντήθηκαν οι δρόμοι μας. Οπότε κάπως έτσι είναι για μένα η υιοθεσία. Για μένα η υιοθεσία ήταν επιλογή. Είναι γενικά τρόπος ζωής.

Είναι το πώς βλέπεις τον κόσμο, το πώς βλέπεις τους γύρω σου, δεν πλησιάζει πολύ, αλλά έχω υιοθετήσει και τους σκύλους μου. Μου αρέσει να έχω ευθύνη για τον κόσμο και να την αναλαμβάνω. Δεν έχει να κάνει με το αν μπορείς ή όχι. Αλλά ευτυχώς που στις μέρες μας έχουμε πολλούς τρόπους αν θέλουμε να γίνουμε γονείς».

Το ταξίδι στην Ουγκάντα και η παραμονή 13 μηνών

Η σχεδιάστρια μόδας αναφέρθηκε επίσης στο μεγάλο ταξίδι που έκανε στην Ουγκάντα, όπου παρέμεινε για περισσότερο από έναν χρόνο μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της υιοθεσίας.

«Η Έιντα είναι κοντεύει τα 8. Υπήρχαν πολλές υιοθεσίες από την Ουγκάντα πριν από μένα. Έμεινα συνολικά 13 μήνες εκεί. Απλά μετά το πρώτο εξάμηνο, το ανακοίνωσα και άρχισα και να το δείχνω, να δείχνω τη ζωή μου εκεί, να δείχνω το παιδί. Πήγα γι’ αυτό το σκοπό», ανέφερε.

Η ίδια εξήγησε ότι εκείνη την περίοδο, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη δουλειά της –ιδιαίτερα μέσα στην περίοδο της πανδημίας– ήταν αποφασισμένη να ακολουθήσει το όνειρό της.

«Κοίτα, νομίζω ότι όταν κάνεις το όνειρό σου δεν σκέφτεσαι τι θα στερηθείς. Δεν σου περνάει αυτό απ’ το μυαλό. Πας και το κάνεις ό,τι και να γίνει. Και η αλήθεια είναι ότι ήτανε ο χρόνος που πέρασα στην Ουγκάντα ήτανε και μέσα στον covid αλλά δυσκόλεψε και πάρα πολύ τη δουλειά μου, κινδύνεψε η δουλειά μου, κινδύνεψα να μην βγάλω ολοκληρωμένη συλλογή, αλλά ήμουνα στο μυαλό μου ότι θα κάνω αυτό τώρα. Είναι αυτή τη μάχη έχω να δώσω, τις υπόλοιπες μετά».

Οι άνθρωποι που τη στήριξαν

Μιλώντας για την περίοδο που βρισκόταν στην Ουγκάντα, η Χριστίνα Κοντοβά εξήγησε ότι, παρότι ταξίδεψε κυρίως μόνη της, βρήκε σημαντική στήριξη από ανθρώπους που γνώρισε εκεί.

Όπως είπε, σε ορισμένες στιγμές την επισκέφθηκε και ο τότε σύντροφός της, Τζώνη Καλημέρη, ενώ παράλληλα δημιούργησε δυνατές φιλίες με άλλες οικογένειες που βρίσκονταν εκεί για τον ίδιο σκοπό.

«Είχα πάει μόνη μου και με τον σύντροφό μου τότε, που είχε έρθει κάποιες φορές, αλλά είμαι πολύ πολύ τυχερή που βρήκα φίλες που τις έχω ακόμα, δηλαδή οικογένειες που ήταν για τον ίδιο σκοπό εκεί και έχω δυο τρεις φίλες που είναι ακόμα φίλες μου και όχι μόνο για τα παιδιά, δηλαδή μιλάμε κάθε βδομάδα αλλά μιλάμε και για τα δικά μας και αυτά, και είχα κόσμο να με στηρίξει».

Ο ρατσισμός και η ζωή στο κέντρο της Αθήνας

Η σχεδιάστρια μίλησε και για το ζήτημα του ρατσισμού, τονίζοντας ότι σκέφτεται συχνά το πώς θα αντιμετωπίζεται η κόρη της στο μέλλον.

«H Έιντα ήτανε 3,5 χρονών όταν την πήρα. Εγώ τη γνώρισα δύο, δύο και κάτι. Υπάρχει ρατσισμός. Βέβαια σκέφτομαι το παιδί ότι σήμερα το κρατάω εγώ από το χέρι και βγαίνουμε και λέμε “αχ τι γλυκό κοριτσάκι” και τα λοιπά. Αύριο που θα βγει μόνο του πώς θα είναι. Από την άλλη, τη μεγαλώνω έτσι ώστε να μην έχει σημασία αυτό».

Παράλληλα εξήγησε ότι θεωρεί πολύ θετικό το γεγονός πως ζουν στο κέντρο της Αθήνας, όπου το περιβάλλον είναι πιο πολυπολιτισμικό.

«Είμαι πολύ τυχερή που μένω στο κέντρο. Αισθάνομαι, δηλαδή ότι αυτό βοηθάει πάρα πολύ τη δική μας οικογένεια. Γιατί βλέπεις πολύ mixed κόσμο. Βλέπεις πολλούς μαύρους ακόμα και τουρίστες ή μόνιμους, δηλαδή έχουμε μαύρη κοινότητα στην Ελλάδα.

Βλέπεις mixed ζευγάρια, βλέπεις και άλλα παιδάκια, δηλαδή στο σχολείο της είναι παιδάκια ένα ή δύο μαύρα, βλέπεις υιοθετημένα και λευκά και μαύρα. Οπότε είναι λίγο πιο πολυπολιτισμικό το κέντρο κι αισθάνομαι τυχερή γι’ αυτό. Δεν έχουμε βιώσει ιδιαίτερα πράγματα.

Δηλαδή κάποια στιγμή με ένα παιδάκι που κάτι είπε, αλλά αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι όταν κάποιος έχει μία άσχημη συμπεριφορά, δεν είναι προς το δικό μου παιδί, την έχει γενικά προς όλους».

«Η μαμά είναι αυτή που μεγαλώνει»

Η Χριστίνα Κοντοβά μίλησε επίσης για το πώς εξήγησε στην κόρη της τη σχέση τους, ξεκαθαρίζοντας ότι η μητρότητα δεν περιορίζεται μόνο στη βιολογική σύνδεση.

«Είναι κάτι εμφανές, αποκλείεται να ήμουνα η βιολογική μαμά της. Όταν όμως αρχίζουμε και συζητάμε για το “μαμά”, της τόνισα στην αρχή ότι δεν είμαι η μαμά που σε γέννησε, δεν σε είχα μες στην κοιλιά μου, δεν είμαι αυτό. Αλλά είμαι η μαμά σου. Και της έχω εξηγήσει το εξής. Και έτσι είναι η αλήθεια. Η μαμά είναι αυτή που μεγαλώνει».

Η ίδια αποκάλυψε ότι ένας ψυχίατρος την είχε βοηθήσει σημαντικά να ξεπεράσει τους προβληματισμούς που είχε στην αρχή της διαδικασίας υιοθεσίας.

«Μου το είχε πει ένας ψυχίατρος όταν πήγα να κάνω τα χαρτιά μου για την υιοθεσία και μ’ είχε ξεμπλοκάρει πάρα πολύ, γιατί τότε σκεπτόμουνα με τις ηλικίες, τι ηλικία να ‘ναι το παιδί, ε και μου έλεγε, η βιολογική σχέση της μαμάς με το παιδί, σταματάει ακριβώς την ώρα που το παιδί βγαίνει απ’ την κοιλιά. Και κόβεται ο ομφάλιος λώρος.

Μετά είναι κοινωνική σχέση, την οποία πρέπει να τη χτίσεις, είτε εσύ που θα γεννήσεις, είτε εγώ που έχω υιοθετήσει. Σ’ αυτό είμαστε το ίδιο».

Η ψυχοθεραπεία και η μονογονεϊκή οικογένεια

Κλείνοντας, η σχεδιάστρια μόδας μίλησε για τη σημασία της ψυχοθεραπείας στη ζωή της, τονίζοντας πόσο τη βοήθησε να κατανοήσει τις επιθυμίες της και να πάρει αποφάσεις.

«Κάνω ψυχοθεραπεία πάρα πολλά χρόνια. Γενικά έχω κάνει διάφορα και σεμινάρια αυτογνωσίας, NLP, έχω κάνει πολλά. Ψυχοθεραπεία όμως με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Η ψυχοθεραπεία μου έβγαλε το ότι εγώ θέλω να πάω προς τα κει, προς την υιοθεσία.

Ε και λόγω του παιδιού φυσικά, δεν θα το άφηνα με τίποτα. Και πιστεύω γενικά όταν πάμε να γίνουμε γονείς, το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι ψυχοθεραπεία. Να δούμε και να το ‘χουμε και γενικά σαν εργαλείο. Είναι ένα φανταστικό εργαλείο».

Τέλος, ξεκαθάρισε ότι μεγαλώνει την κόρη της μόνη της, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη της ανατροφής της.

«Είμαι μονογονεϊκή οικογένεια 100% γιατί είμαι 100% υπεύθυνη για το παιδί και το μεγαλώνω εντελώς μόνη μου», κατέληξε.