
Το αποκαλούμενο «Ματωμένο Φεγγάρι» – γνωστό διεθνώς ως Blood Moon – συγκαταλέγεται στα πιο εντυπωσιακά αστρονομικά θεάματα που μπορεί να απολαύσει κανείς χωρίς τηλεσκόπιο.
Πρόκειται για την ολική έκλειψη Σελήνης, το φαινόμενο που εκδηλώνεται όταν η Γη παρεμβάλλεται ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη, βυθίζοντας το φεγγάρι στη σκιά της και χαρίζοντάς του μια βαθιά κόκκινη ή χάλκινη απόχρωση.
Η αποψινή ολική έκλειψη Σελήνης αναμένεται να προσελκύσει το βλέμμα εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη, καθώς αποτελεί μια από τις πιο θεαματικές εκδοχές του φαινομένου.
Τι είναι το «Ματωμένο Φεγγάρι»
Κατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης, η Σελήνη εισέρχεται πλήρως στη σκιά της Γης. Αν και θα περίμενε κανείς να «σβήσει» από τον ουρανό, στην πραγματικότητα αποκτά ένα χαρακτηριστικό κοκκινωπό χρώμα.
Το φαινόμενο εξηγείται από τον τρόπο με τον οποίο το ηλιακό φως αλληλεπιδρά με την ατμόσφαιρα της Γης. Το μπλε φως διασκορπίζεται, ενώ τα κόκκινα και πορτοκαλί μήκη κύματος συνεχίζουν την πορεία τους, φτάνοντας μέχρι τη Σελήνη και «βάφοντάς» την με θερμές αποχρώσεις. Η ίδια φυσική διαδικασία είναι υπεύθυνη και για το κόκκινο χρώμα που παίρνει ο Ήλιος κατά την ανατολή και τη δύση.
Πότε θα επαναληφθεί
Η σημερινή ολική έκλειψη είναι η τελευταία που θα είναι ορατή από κάποιο σημείο της Γης έως την περίοδο της Πρωτοχρονιάς 2028–2029. Αν και οι σεληνιακές εκλείψεις δεν θεωρούνται σπάνιο φαινόμενο σε παγκόσμια κλίμακα, δεν είναι όλες ολικές. Μόλις περίπου το 29% αυτών καταλήγουν στο εντυπωσιακό «Ματωμένο Φεγγάρι».
Κατά μέσο όρο, καταγράφονται δύο σεληνιακές εκλείψεις κάθε χρόνο, σύμφωνα με τη NASA, ενώ ο συνολικός αριθμός μπορεί να φτάσει τις δύο έως τέσσερις ετησίως.
Γιατί δεν συμβαίνει σε κάθε πανσέληνο
Παρότι η πανσέληνος εμφανίζεται μία φορά τον μήνα, η ευθυγράμμιση που απαιτείται για μια ολική έκλειψη είναι σχετικά σπάνια. Η τροχιά της Σελήνης παρουσιάζει μικρή κλίση σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο. Έτσι, τις περισσότερες φορές η Σελήνη περνά ελαφρώς πάνω ή κάτω από τη σκιά της Γης.
Μόνο όταν επιτευχθεί απόλυτη ευθυγράμμιση Ήλιου – Γης – Σελήνης, προκύπτει ολική έκλειψη.
Ο ρόλος της ατμόσφαιρας στο χρώμα
Η ένταση του κόκκινου χρώματος δεν είναι κάθε φορά η ίδια. Παράγοντες όπως η ηφαιστειακή τέφρα, ο καπνός από εκτεταμένες πυρκαγιές, η σκόνη και η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την τελική εικόνα. Όσο περισσότερα σωματίδια αιωρούνται στην ατμόσφαιρα, τόσο πιο σκούρα ή πιο έντονα κόκκινη μπορεί να εμφανιστεί η Σελήνη.
Το «Ματωμένο Φεγγάρι» παραμένει ένα από τα πιο γοητευτικά φυσικά φαινόμενα, υπενθυμίζοντας τη μοναδική γεωμετρία του συστήματος Γης – Σελήνης και τη λεπτή ισορροπία που καθιστά δυνατές τις ολικές σεληνιακές εκλείψεις.
Ακολούθησε το debater.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις







