Αντιδράση συγγενή θύματος για το σποτ της Καρυστιανού για τα Τέμπη – «Σας απαγορεύω να αναφερθείτε ξανά στον αδελφό μου»

Την αντίδραση της Κατερίνας Βουτσινά, αδελφή θύματος στην τραγωδία των Τεμπών προκάλεσε η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού για τα τρία χρόνια από το σιδηροδρομικό δυστύχημα.

Συγκεκριμένα, με ανάρτησή της απαγόρευσε στην Μαρία Καρυστιανού να αναφερθεί ξανά στον αδελφό της, τονίζοντας ότι αν δεν ακουστεί θα κινηθεί νομικά.

«Από τούδε και στο εξής @mkaristianou Απαγορεύεται να ξανά αναφερθείτε στο νουμερο 57. Η δολοφονία του αδερφού μου δεν έχει καμία δουλειά σε πολιτικό σποτάκι η οποιαδήποτε αναφορα σε κάθε πτυχή δημοσίου διαλογου σας,καθότι είσθε πολιτικός. Ευελπιστώ να εισακουστω. διαφορετικά θα κινηθώ νομικά . Σας ευχαριστώ» ανέφερε.

Από τούδε και στο εξής @mkaristianou Απαγορεύεται να ξανά αναφερθείτε στο νουμερο 57.
Η δολοφονία του αδερφού μου δεν έχει καμία δουλειά σε πολιτικό σποτάκι η οποιαδήποτε αναφορα σε κάθε πτυχή δημοσίου διαλογου σας,καθότι είσθε πολιτικός. Ευελπιστώ να εισακουστω. διαφορετικά θα… https://t.co/UmWHVd3pJN— katerina voutsina (@katerinavoutsi5) February 26, 2026

Καρυστιανού: “Δεν ζητάμε εκδίκηση, διψάμε για δικαιοσύνη”

Σε μια συγκινητική ανάρτηση στα social media για τα τρία χρόνια από το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη προχώρησε η Μαρία Καρυστιανού.

Συγκεκριμένα, η κ. Καρυστιανού, που έχασε την κόρη της, Μάρθη, ανήρτησε βίντεο αναφέροντας: «Για κάποιους ήταν δυστύχημα, για εμάς ένα διαχρονικό έγκλημα που πάγωσε τον χρόνο. Τα 57 θύματα δεν ήταν απλοί αριθμοί ήταν πρόσωπα με ζωή, με όνειρα, με οικογένειες. Μια ολόκληρη γενιά που δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της. Η μνήμη δεν κρατιέται ζωντανή μόνο μέσα από τις συγκεντρώσεις, αλλά από την ευθύνη όλων μας που εδώ και τρία χρόνια ζητά απαντήσεις. Δεν ζητάμε εκδίκηση, διψάμε για δικαιοσύνη.

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου κατεβαίνουμε ξανά στο δρόμο για να ενώσουμε τις φωνές μας, τις μνήμες μας, να απαιτήσουμε λογοδοσία, για τα παιδιά μας που χάθηκαν, για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση κι αλήθεια, για να μην συμβεί ποτέ ξανά, για την καλύτερη Ελλάδα που άξιζε στους 57, που αξίζει σε όλους μας.

Γιατί όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε».