Σοβαρές ελλείψεις αίματος απειλούν εκατοντάδες ασθενείς με Θαλασσαιμία

Με σοβαρά προβλήματα στις μεταγγίσεις βρίσκονται αντιμέτωποι εκατοντάδες ασθενείς με Θαλασσαιμία , καθώς τα αποθέματα αίματος στις αιμοδοσίες της χώρας μειώνονται επικίνδυνα.

Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη δραματική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα με την επάρκεια αίματος. Για άλλη μια φορά τονίζει ότι τα αποθέματα αίματος είναι ανεπαρκή, με ήδη σοβαρές και μετρήσιμες επιπτώσεις στη ζωή και την υγεία των ασθενών με Θαλασσαιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο.

Αναβάλλονται μεταγγίσεις αίματος λόγω έλλειψης αίματος

Σε πολλά νοσοκομεία παρατηρούνται συστηματικές αναβολές μεταγγίσεων ή χορηγούνται μειωμένες ποσότητες αίματος στους Θαλασσαιμικούς ασθενείς, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την υγεία τους, αναφέρει η Ομοσπονδία.

Στο Λαϊκό Νοσοκομείο, 40 ασθενείς με Θαλασσαιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο βρίσκονται σε καθεστώς αναβολής μεταγγίσεων, χωρίς να ξέρουν πότε θα αποκατασταθεί το πρόβλημα.

Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, 55 ασθενείς αντιμετωπίζουν αντίστοιχες αναβολές. Η τακτική μετάγγιση είναι ζωτικής σημασίας θεραπεία. Κάθε καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.

Η γρίπη «φρενάρει» τους αιμοδότες

Οι ελλείψεις αίματος δεν αποτελούν συγκυριακό ή έκτακτο φαινόμενο. Συνδέονται τόσο με εποχικούς παράγοντες όπως οι ιώσεις και η γρίπη που είναι σε έξαρση, τις καιρικές συνθήκες, τις άδειες διακοπών αιμοδοτών, όσο και με τη διαχρονική απουσία ενός ολοκληρωμένου Σχεδιασμού για τη λειτουργία όλης της Αιμοδοσίας της χώρας, που μεταξύ άλλων θα διασφάλιζε σταθερά και επαρκή αποθέματα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους επισημαίνει η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας.

Η Κεντρική Διαχείριση Αίματος, που ξεκίνησε πιλοτικά τον Μάιο του 2024, παραμένει περιορισμένη γεωγραφικά στην Αττική παρά το γεγονός ότι το ΕΚΕΑ καλείται να καλύψει ανάγκες σε όλη τη χώρα.

Με προσωρινές εξορμήσεις δεν λύνεται το πρόβλημα

Δυστυχώς, η μέχρι σήμερα πρακτική διαχείρισης των ελλείψεων, βασίζεται στη δημιουργία προσωρινών εξορμήσεων των υπηρεσιών αιμοδοσίας, ή μέσω της στέρησης της τακτικής και προγραμματισμένης θεραπείας των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών, προκειμένου να καλυφθούν έκτακτα περιστατικά που απαιτούν μετάγγιση αίματος, όπως μεταμοσχεύσεις, τροχαία ατυχήματα και άλλα επείγοντα περιστατικά.

Η πρακτική αυτή οδηγεί σε μακροχρόνιες και μη αναστρέψιμες οργανικές βλάβες, όπως καρδιολογικές και ισχαιμικές επιπλοκές, αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων και συνολική επιδείνωση της υγείας των Θαλασσαιμικών ασθενών. Παράλληλα, επιβαρύνει το σύστημα υγείας λόγω συχνότερων αναγκών νοσηλείας και μεταγγίσεων και επιτείνει την ταλαιπωρία μιας ιδιαίτερα ευάλωτης ομάδας πασχόντων.

Οι μεταμοσχεύσεις αυξήθηκαν, όχι όμως και οι αιμοδότες

Την ίδια στιγμή, η πρόσφατη καμπάνια του Υπουργείου Υγείας για τις μεταμοσχεύσεις που είχε εκπληκτικά αποτελέσματα, αύξησε τον αριθμό των μεταμοσχεύσεων, αλλά αναπόφευκτα και τη ζήτηση για αίμα. Ωστόσο, η αυξημένη αυτή ανάγκη, δε συνοδεύτηκε από αντίστοιχη εθνική στρατηγική προσέλκυσης και διατήρησης εθελοντών αιμοδοτών, με αποτέλεσμα η προσφορά αίματος να παραμένει ανεπαρκής.

Τα αιτήματα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας

-Την εφαρμογή ενός Κεντρικού Σχεδιασμού για την προσέλκυση και διατήρηση εθελοντών αιμοδοτών

-Την καθολική εφαρμογή της Κεντρικής Διαχείρισης Αίματος σε όλη τη χώρα

-Ανάπτυξη ολοκληρωμένου Εθνικού Συστήματος Αιμοδοσίας για τη διασφάλιση της επάρκειας αίματος