Ριφιφί: Γιατί η Όλγα έτρωγε κάθε φορά μόνο ένα κομμάτι από την πάστα της στο ζαχαροπλαστείο;

Το «Ριφιφί» του Σωτήρη Τσαφούλια στην Cosmote TV δεν ήταν άλλη μια σειρά για τη «ληστεία του αιώνα». Είναι μια σπουδή πάνω στην απώλεια, την αδικία και το ανεπούλωτο τραύμα, που κορυφώθηκε στο πιο οδυνηρό φινάλε που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στην ελληνική τηλεόραση.

Στο επίκεντρο όλων, η Όλγα —μια συγκλονιστική Ευαγγελία Μουμούρη— και μια πάστα αμυγδάλου που έκλεισε μέσα της όλη την ουσία της εκδίκησης.

Διαβάστε επίσης: Ριφιφί: Αυτό το μη συνδρομητικό κανάλι θα μεταδώσει την επιτυχημένη σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια

Αν έχετε παρακολουθήσει και εσείς την σειρά, σίγουρα θα έχετε αναρωτηθεί γιατί η Όλγα έτρωγε καθημερινά μόνο μία κουταλιά από το γλυκό της στο ζαχαροπλαστείο απέναντι από την τράπεζα.

Οι λόγοι πίσω από την πράξη της Όλγας

Η απάντηση, που δόθηκε με τον πιο σκληρό τρόπο, ήταν ένας φόρος τιμής στον γιο της, τον Ιάσονα.

Σύμφωνα με την πλοκή, ο μικρός της γιος, ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο και περίμενε τη σωτήρια επέμβαση στο εξωτερικό, της είχε ζητήσει να φάει μια πάστα, αλλά εκείνη δεν του την έδωσε (ή δεν πρόλαβε), καθώς το παιδί πέθανε λίγο μετά λόγω της καθυστέρησης της τράπεζας να αποδεσμεύσει χρήματα της οικογένειας που είχαν συγκεντρωθεί από εράνους.

Ο λόγος που η Όλγα έτρωγε κάθε φορά μόνο ένα κομμάτι από την πάστα της, συμβόλιζε τη ζωή του παιδιού που κόπηκε στη μέση, μια αυτοτιμωρία της μάνας που δεν επέτρεπε στον εαυτό της την απόλαυση που στερήθηκε ο γιος της.

Στο τελευταίο επεισόδιο του «Ριφιφί», η ληστεία πετυχαίνει, οι έρευνες θάβονται από το σύστημα και η Τράπεζα Ανάπτυξης κλείνει οριστικά.

Εκεί, στην τελευταία σκηνή, η Όλγα κάθεται μόνη και τρώει με βουλιμία ολόκληρη την πάστα της με δάκρυα στα μάτια.

Δεν είναι μια στιγμή θριάμβου, αλλά μια στιγμή λύτρωσης και οριστικού αποχαιρετισμού. Το «τάμα» της εκδίκησης ολοκληρώθηκε, η τράπεζα «πλήρωσε», αλλά το κενό παραμένει.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη COSMOTE (@cosmote_greece)

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας επέλεξε να συνδέσει τη μυθοπλασία με την πραγματική ιστορία του μικρού Παναγιώτη Βασιλέλλη, υπενθυμίζοντας μέσω μιας κάρτας στο τέλος ότι τα χρήματα εκείνα παραμένουν δεσμευμένα μέχρι σήμερα.

Η ερμηνεία της Ευαγγελίας Μουμούρη, που αποθεώθηκε από κοινό και συναδέλφους —με την Ελένη Ράντου να υποκλίνεται δημόσια—, απέδειξε ότι οι πιο δυνατές κραυγές είναι συχνά εκείνες που βγαίνουν μέσα από τη σιωπή.