Κοινός τραπεζικός λογαριασμός: Το “παραθυράκι” για τον φόρο κληρονομιάς – Τι αναφέρει η απόφαση του  Διοικητικού Πρωτοδικείου

Μία σημαντική εξέλιξη που κλείνει μία εκκρεμότητα η οποία έφερνε δυσκολίες στους πολίτες σχετικά με τον φόρο κληρονομιάς σε τραπεζικούς λογαριασμούς θανόντων λύθηκε με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ειδικότερα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι το Δημόσιο δεν μπορεί να επιβάλει φόρο κληρονομιάς στις καταθέσεις που βρίσκονται ήδη σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό, όταν ένας από τους συνδικαιούχους φύγει από την ζωή. Η απόφαση αφορά τις περιπτώσεις όπου ο λογαριασμός έχει ανοιχθεί με τον ειδικό όρο του άρθρου 2 του ν. 5638/1932, σύμφωνα με τον οποίο, με τον θάνατο ενός δικαιούχου, η κατάθεση περιέρχεται αυτοδικαίως στους επιζώντες συνδικαιούχους.

Η υπόθεση εξετάστηκε από το Τμήμα 11ο (Μονομελές) του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με αριθμό απόφασης 11969/2024 και πρόεδρο τον Σπυρίδωνα Παπαδοκωστάκη, Πρωτοδίκη ΔΔ.

Σύμφωνα με τη δικαστική κρίση, η απαλλαγή από τον φόρο κληρονομιάς προβλέπεται από το άρθρο 25 παρ. 2 περ. γ του ν. 2961/2001, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του ν. 5638/1932 για τους κοινούς λογαριασμούς.

Το Δικαστήριο επισήμανε ότι, σε περίπτωση θανάτου ενός εκ των συνδικαιούχων, δεν χωρεί υποκατάσταση των κληρονόμων του έναντι της τράπεζας. Οι κληρονόμοι δεν μπορούν να στραφούν κατά του πιστωτικού ιδρύματος, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε μεταβολή του προσώπου του καταθέτη χωρίς τη συναίνεση της τράπεζας.

Ο επιζών καταθέτης θεωρείται εις ολόκληρον δανειστής και δύναται να εισπράξει ολόκληρο το ποσό της κατάθεσης. Οι κληρονόμοι του θανόντος μπορούν να διεκδικήσουν το μερίδιό τους μόνο από τον επιζώντα καταθέτη, βάσει των εσωτερικών σχέσεων μεταξύ των συνδικαιούχων. Αν, όμως, έχει τεθεί ο όρος του άρθρου 2 του ν. 5638/1932, τότε η κατάθεση περιέρχεται αυτοδικαίως στους επιζώντες.

Το Πρωτοδικείο υπογράμμισε ότι για να ισχύσει η απαλλαγή από τον φόρο κληρονομιάς, πρέπει να διαπιστώνεται από τον αρμόδιο Έφορο ότι πρόκειται πράγματι για κοινό λογαριασμό με τον συγκεκριμένο όρο.