Καισαριανή: Συγκλονίζει η μαρτυρία για τους 200 ήρωες – “Την ώρα που τους εκτελούσαν τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο”

Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες ανθρώπων που είδαν από κοντά την εκτέλεση των 200 ηρώων της Καισαριανής με την τελευταία μαρτυρία να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες για την θηριωδία των ναζί.

«Ήμουν δέκα χρονών ανεβασμένος στη μάντρα και είδα τα πάντα…» αναφέρει ο Τάσος Χατζηαναστασίου, 92 ετών σήμερα, στο OPEN για τα ιστορικά ντοκουμέντα της Καισαριανής που έχουν συγκλονίσει τη χώρα.

«Ήμουν πιτσιρίκος, δέκα ετών ήμουν τότε. Εγώ θυμάμαι ότι η Καισιαριανή ήταν ανάστατη από τα καμνιόνια των Γερμανών, ανεβαίνανε στους δρόμους της Καισιαριανής και πηγαίνανε μαζί με Έλληνες πατριώτες στο σκοπευτήριο για εκτέλεση. Εμείς σαν νεαρά παιδάκια που ήμασταν αρχίζαμε και τρέχαμε και κυνηγάγαμε τα καμιόνια από πίσω. Τρέχαμε πίσω από αυτά και βλέπαμε και ορισμένα χέρια να βγαίνουν από τα αυτοκίνητα και να πετάνε χαρτάκια. Αλλά εμείς δεν ξέραμε, σαν παιδάκια που ήμασταν τότε, καμιά δεκαρία παιδιά, ήμασταν και τρέχαμε, γιατί τα μεγαλύτερα παιδιά αυτά που ήταν 15-16, 20 χρονών, φεύγανε από την Καισιαρινή και πηγαίνανε στους πρόποδες του Υμητtού. Εκεί ήταν ο «Αράπης», και κρυβόντουσαν εκεί, για να μην τους σκοτώσουν οι Γερμανοί. Και όταν φεύγανε οι Γερμανοί γυρίζανε πίσω» λέει αρχικά ο κ. Χατζηαναστασίου.

Απαντώντας σε ερώτηση για το πώς αισθάνθηκε αντικρίζοντας τα συγκλονιστικά ντουκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας, απάντησε: «Συγκινήθηκα πάρα πολύ, τα είδα στην τηλεόραση, στις φωτογραφίες, βέβαια δεν θυμόμουνα πρόσωπα και πράγματα γιατί ήμουνα παιδί τότε. Αλλά θυμάμαι όλα τα άλλα.

200 της Καισαριανής: Τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο και φώναζαν ΕΛΑΣ -ΕΛΑΣ

«Αφού φτάνανε τα καμιόνια στις πόρτες του σκοπευτηρίου εμείς φεύγαμε και πηγαίναμε στον τοίχο, γιατί ξέραμε ότι θα τους εκτελέσουνε. Ήμασταν παιδιά βέβαια αλλά αυτό το γνωρίζαμε, γιατί είχαν εκτελέσει κι άλλους. Πιτσιρίκια 10 ετών, άλλος 11 και άλλος 9 ετών, πήγαμε και ανεβήκαμε στη μάντρα και βλέπαμε μέσα. Δεν είχαμε την αίσθηση του φόβου. Ήταν 5-6 Γερμανοί κάτω ξαπλωμένοι και ήταν ένας αξιωματικός από πάνω τους και τους έδινε εντολές. Και βάζανε 20,10,15 δικούς μας Έλληνες, και τους σκοτώνανε. Έδινε εντολή ο αξιωματικός στα γερμανικά, και αυτοί είχαν πολυβόλα. Ήταν ξαπλωμένοι αυτοί κάτω με τα πολυβόλα και καθαρίζανε. Σύμφωνα με τις εντολές που τους δίνανε».

«Μετά παίρναμε τις σφαίρες και τα μολύβια. Είχε πάρα πολλά μολύβια γιατί ερχόντουσαν κάθε μέρα αυτοί και σκοτώνανε τον κόσμο. Σαν πιτσιρίκια που είμαστε τα μαζεύαμε και πηγαίναμε και τα πουλάγαμε. Κόσμο δεν είχε εκεί γιατί οι μεγάλοι λείπανε, φεύγανε. Είχε μόνο γυναίκες. Η μητέρα μου με έψαχνε».

«Την ώρα που τους εκτελούσανε τους ανθρώπους, τραγουδούσαν τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζανε ΕΛΑΣ-ΕΛΑΣ» λέει ο κ. Χατζηαναστασίου.