Ισίδωρος Ντογιάκος: Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση με τρικάκια και μπογιές έξω από το σπίτι του

Με κείμενο που αναρτήθηκε στον ιστότοπο ελεύθερης διακίνησης ιδεών Athens Indymedia, ομάδα του αντιεξουσιαστικού χώρου ανέλαβε την ευθύνη για την παρέμβαση που σημειώθηκε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής έξω από το σπίτι του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου, στην περιοχή του Βύρωνα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η ομάδα προχώρησε σε ρίψη κόκκινης μπογιάς στους τοίχους της κατοικίας, ενώ αναγράφηκε το σύνθημα: «Τα κρατικά εγκλήματα δεν παραγράφονται».

Οι συντάκτες του κειμένου διευκρινίζουν τις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν, σημειώνοντας ότι το όχημα που αναποδογύρισε ανήκει στον στόλο της ΕΛ.ΑΣ., οι φθορές που προκλήθηκαν σε άλλο όχημα αφορούσαν το ιδιωτικό αυτοκίνητο του κ. Ντογιάκου και υπογραμμίζουν πως δεν προκλήθηκε καμία ζημιά σε παρακείμενα οχήματα πολιτών.

Τα κίνητρα της ενέργειας

Ως κύριο κίνητρο της παρέμβασης προβάλλεται η στάση και οι χειρισμοί του πρώην ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού στην υπόθεση του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.

Η ομάδα συνδέει άμεσα την ενέργειά της με την απαίτηση για απόδοση δικαιοσύνης σχετικά με το τραγικό συμβάν, ασκώντας δριμεία κριτική στους θεσμικούς χειρισμούς της περιόδου εκείνης.

Αναλυτικά το κείμενο της προκήρυξης

Την Παρασκευή 3 Απρίλη ομάδα συντρόφων και συντροφισσών επιτεθήκαμε στο σπίτι του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου στον Βύρωνα. Αφού γράψαμε στον τοίχο του σπιτιού του, στην οδό Αδραμυτίου 18, την φράση ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ, βάψαμε τον τοίχο του κόκκινο. Ενημερώνουμε τους ρουφιάνους των ΜΜΕ που το ρεπορτάζ τους περιορίστηκε στα δελτία τύπου των μπάτσων ότι το αμάξι που σπάστηκε είναι η ιδιωτική κούρσα του Ντογιάκου και το αναποδογυρισμένο αμάξι ανήκει στην ΕΛ.ΑΣ. Κανένα άσχετο αμάξι δεν πειράχτηκε. Μπορεί να το βεβαιώσει και ο ασφαλίτης-ιδιωτική φρουρά του Ντογιάκου που παρακολούθησε όλη την ενέργειά μας με τα χέρια ψηλά. Χρειάστηκε μόνο η παρουσία και τα βλέμματά μας ώστε να σκεφτεί περισσότερο τον μισθό του παρά το “λειτούργημά” του.

ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ

“Ο δκαστής βρίσκεται μεταξύ Θεού και ανθρώπων” Ι.Ντογιάκος, 26-4-2023

Αυτά ήταν τα λόγια του τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρος Ντογιάκος, λίγες μέρες μετά το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών και λίγους μήνες πριν συνταξιοδοτηθεί. Ο Ντογιάκος ως άλλος Ημίθεος, αξιοποίησε τις θεσμικές του Υπερδυνάμεις για να υπηρετήσει όσο το δυνατόν πιο πιστά και αποτελεσματικά τον Θεάρεστο ρόλο του και τις περιούσιες σχέσεις εξάρτησής τού με το βαθύ κράτος, το πολιτικό σύστημα αλλά και την οικογένεια Καραμανλή συγκεκριμένα.

Ως εποπτεύουσα αρχή της έρευνας για το έγκλημα των Τεμπών όχι μόνο δεν παρενέβη για να διασφαλιστούν τα βασικά πρωτόκολλά στις εγκληματολογικές έρευνες επί του πεδίου αλλά κάλυψε δια της σιωπής του το σύνολο των εσκεμμένων “παραφωνιών” που μέχρι και σήμερα αποκαλύπτονται. Ο Ντογιάκος ως “κεφαλή της Δικαιοσύνης” όχι μόνο δεν προστάτεψε την έρευνα από κυβερνητικές παρεμβάσεις αλλά καλωσόρισε με δημόσια επιστολή του την συγκρότηση του περίφημου “οργανισμού διερεύνησης”, γνωστού ως ΕΟΔΟΣΑΑΜ, αποτελούμενου από διορισμένους κυβερνητικούς κολαούζους. Μάλιστα, αποφάσισε την ένταξη του πορίσματος τους στην δικογραφία της δίκης 2 χρόνια πριν καν αυτό εκδοθεί. Ο Ντογιάκος, μη παρασυρμένος από τα εγκόσμια, αποφάσισε ότι δεν υπάρχει κανενός είδους ηθικό ή θεσμικό κώλυμα στο να εποπτεύει την έρευνα ενός πολύνεκρου εγκλήματος που αφορά αρμοδιότητες και ευθύνες του υπουργείου Μεταφορών, παρόλο που ο Υιός του την ίδια στιγμή εργαζόταν ως μετακλητός υπάλληλος στο γραφείο του Υπουργού Μεταφορών, Αχιλλέα Καραμανλή.

Το βιογραφικό του “ψηλού Παναθηναϊκάκια” είναι πλούσιο σε εξυπηρετήσεις προς την εκάστοτε πολιτική εξουσία: παραγραφή αδικημάτων σχετιζόμενων με το σκάνδαλο Siemens, παρέμβαση του ενάντια στη διερεύνηση του σκάνδαλου των υποκλοπών από την ΑΑΔΕ, γνωμοδότηση υπέρ των servicers-funds στην διαχείριση των κόκκινων δανείων και των πλειστηριασμών. Έτσι κατάφερε να ανέβει την πυραμίδα της δικαστικής εξουσίας και να συνταξιοδοτηθεί τον Ιούλη του 2023.

Όμως, τα λάθη μπορεί να διορθώνονται, και οι αμαρτίες να εξομολογούνται και να συγχωρούνται. Αλλά τα κρατικά εγκλήματα και οι ευθύνες όσων συνεργούν σε αυτά δεν παραγράφονται.

Η ιστορική μνήμη των αγωνιζόμενων ανθρώπων δεν μπορεί παρά να μεροληπτεί. Δεν περιορίζεται στην τυφλή υπακοή των νόμων τους ούτε και στις “αμερόληπτες” ερμηνείες τους. Όσο πιο κοφτερή, τόσο πιο δίκαιη.

Αυτό απευθύνεται σε κάθε κρατικό λειτουργό, δικαστή, εισαγγελέα, ανακριτή, μπάτσο, αξιολογητή και προϊστάμενο που θα θελήσει να κρυφτεί πίσω από την ανωνυμία της γραφειοκρατίας, των εντολών και των διαταγών των ανωτέρων τους. Οι κρατικοί μηχανισμοί βασίζονται σε πρόσωπα, τα πρόσωπά έχουν ονοματεπώνυμο και κάθε πρόσωπο βαρύνεται με συγκεκριμένες πράξεις και οι πράξεις μας παράγουν ΕΥΘΥΝΗ. Αυτό ισχύει για όλους μας. Κι αν κάποιοι-ες το ξεχνούν, η ιστορία είναι εδώ να τους το θυμίζει.

ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥΣ- ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Η πραγματική ετυμηγορία για το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών διατυπώθηκε ήδη στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις της 28-2-2025: δικοί μας οι νεκροί, δικά τους τα κέρδη. Γιατί στο ζύγισμα της λαϊκής κρίσης αυτοί είναι οι 2 κόσμοι που συγκρούονται: ο κόσμος αυτών που εργάζονται και επιβιώνουν μέσα σε ένα ληστρικό και δολοφονικό σύστημα και ο κόσμος αυτών που κερδοφορούν πάνω στη ζωή αλλά και στον θάνατό μας.

Στις 23/3/26 ξεκίνησε στη Λάρισα η λεγόμενη “κύρια” δίκη για την δολοφονία 57 συνανθρώπων μας στα Τέμπη. Πριν κριθεί δίκαιη ή μη αυτή η δίκη, έχει ήδη κριθεί ως στημένη: κομμένη και ραμμένη στα αφηγήματα και τις επιδιώξεις των ίδιων των υπεύθυνων αυτού του εγκλήματος. Όλοι οι συγγενείς των θυμάτων συνηγορούν στο ότι “λείπουν κατηγορούμενοι” εννοώντας τον ίδιο τον μακελάρη Κώστα.Αχ.Καραμανλή, υπουργό Μεταφορών καθώς και κορυφαία στελέχη των εταιρειών της Hellenic Train και της κοινοπραξίας Άκτωρα-Alstom, υπεύθυνες για την λειτουργία και την κατασκευή/συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου.

Η σκηνοθεσία που εμπνεύστηκαν οι κρατικοί μηχανισμοί στην έναρξη της δίκης, με συμβολικό τρόπο, αποκαλύπτει το “στήσιμό” της: οι συγγενείς των θυμάτων που τόλμησαν να υπερασπιστούν την μνήμη των ανθρώπων τους, στο εδώλιο των κατηγορουμένων. Και οι πολυάριθμοι “ανώνυμοι” κατηγορούμενοι που έσκασαν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ως εγγύηση για να μην προφυλακιστούν, στην πλειοψηφία τους απόντες.

Πως θα δικάσει “δίκαια” το σύστημα που όχι μόνο δεν “διασφάλισε την ασφάλεια” αλλά 3 χρόνια μετά, έχει υποτιμήσει περαιτέρω την ασφάλεια και την λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου πανελλαδικά;

Πώς θα δικάσουν “δίκαια” οι θεσμοί που σφαγιάζουνλαούς στην Μέση Ανατολή ενώ ζητούν θυσίες και φέρετρα από τον ελληνικό λαό;

Πως θα δικάσουν “δίκαια” όλοι αυτοί που νομοθετούν Βιολάντες και στήνουν μαζικές δολοφονίες μεταναστών στην Μεσόγειο (Πύλος, Χίος κ.α);

Πως θα δικάσουν για 57 χαμένες ζωές όλοι αυτοί που σπέρνουν τον θάνατο παντού; Και όχι από “ανθρώπινο λάθος” αλλά με τις οργανωμένες και μακροχρόνιες πολιτικές τους που βάζουν τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.

ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Δεν θα αφήσουμε καμία εξουσία να κάνει “απερίσπαστη το έργο της” και κανέναν θεσμό να ανακτήσει την αξιοπιστία του. Οι αόριστες εκκλήσεις για δικαιοσύνη είναι καλέσματα δημοκρατικής ειρήνευσης, αντίστοιχα με τις καταδίκες της “βίας από όπου κι αν προέρχεται”. Όσοι αναζητούν γενναίους και αδέκαστους δικαστικούς λειτουργούς μέσα στον βούρκο της δικαστικής εξουσίας σύντομα θα βρεθούν και πάλι προδομένοι. Όπως όταν άγονται και φέρονται πίσω από διάτοντες σωτήρες και ηγέτες αναζητώντας ελπίδα μες στην απελπισία τους και καταλήγουν πάντα προδομένοι.

Το δίκιο μας ούτε θα το παζαρέψουμε, ούτε θα μας χαριστεί. Μπορούμε μόνο να το διεκδικήσουμε και να το επιβάλλουμε. Γι’ αυτό και είναι πιο επίκαιρο από ποτέ το σύνθημα “αφού δεν μας σέβονται, θα μας φοβηθούν”. Οι ανάσες μας στον σβέρκο των δικαστικών λειτουργών δεν είναι απλά μια στρατηγική επιρροής των δήθεν αδέκαστων αποφάσεών τους αλλά και το πρώτο καθοριστικό βήμα για να αρπάξουμε το οξυγόνο που μας στερούν, για να επιβάλουμε την βούληση της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Η ιστορία μας το διδάσκει. Η φυλάκιση του μπάτσου-δολοφόνου Κορκονέα το 2008 ήταν μια μόνο στιγμή μιας πρωτοφανούς κοινωνικής-ταξικής εξέγερσης όπου ολόκληρες κοινότητες φοιτητών, εργαζομένων, μαθητών και μεταναστών κατέλαβαν τους δρόμους και κατέλυσαν την δημόσια τάξη για μέρες, μοίρασαν στάχτη στο κέντρο της μητρόπολης και στρίμωξαν τους μπάτσους στα Α.Τ όταν αυτά δεν καίγονταν. Αυτή ήταν η αποτελεσματικότερη διαπραγματευτική δύναμη για οποιαδήποτε επιμέρους διεκδίκηση.

Πολύ πριν καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση μετά την δολοφονία του αντιφασίστα Π.Φύσσα, τα πολιτικά της γραφεία είχαν ξεπατωθεί από όλη σχεδόν την επικράτεια, τα τάγματα εφόδου της είχαν τσακιστεί με κάθε μέσο στους δρόμους και, βέβαια, 2 τσουτσέκια της οργάνωσης είχαν εκτελεστεί κάτω από τα γραφεία του Βόρειου Τομέα. Πολύ πριν διαβούν την πύλη των φυλακών τα φασιστοειδή είχαν κλειστεί φοβισμένα στις τρύπες τους και ο πέλεκυς της δικαιοσύνης είχε πέσει με φόρα απευθειας πάνω στα κεφάλια τους.

Να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα. Γιατί δικαιοσύνη απονέμεται τα χέρια των Ρομά, των μεταναστών τσακίζουν τα κόκκαλα των ένστολων και παρακρατικών δολοφόνων. Όταν οι περιουσίες των εφοπλιστών και των βιομηχάνων απαλλοτριώνονται και κοινωνικοποιούνται για να ζήσουμε όσοιε παράγουμε αυτόν τον πλούτο. Όταν οι πόρτες των φυλακών ανοίγουν και οι κολασμένοι κλειδώνουν δικαστές και εισαγγελείς μέσα στις δικαστικές αίθουσες, χωρίς αναστολή. Αυτή είναι η καλύτερη εκδίκηση για τα αδέρφια μας που χάσαμε από την κρατική-καπιταλιστική κρεατομηχανή: στα τρένα, στα εργασιακά κάτεργα, στους δρόμους, στις φυλακές, στα πεδία των μαχών.