Super Bowl: Αυτές είναι οι 10 διαφημίσεις που έγιναν πιο διάσημες και από τον ίδιο τον αγώνα (vids)

Οι διαφημίσεις του Super Bowl έχουν εξελιχθεί σε ένα ξεχωριστό πολιτιστικό φαινόμενο, με το 51% των θεατών να δηλώνει ότι απολαμβάνει τα σποτ περισσότερο από τον ίδιο τον αγώνα. Αν και κάθε χρόνο βλέπουμε εκατοντάδες ads, μερικές διαφημίσεις επίσημα ξεπέρασαν τον ίδιο τον αγώνα σε απήχηση ή cultural impact, μένοντας στην ιστορία του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος και της διαφήμισης γενικότερα.

Ορίστε οι 10 πιο εμβληματικές διαφημίσεις στην ιστορία του Super Bowl που κατάφεραν να γίνουν μεγαλύτερο θέμα συζήτησης από το ίδιο το παιχνίδι, σύμφωνα με ιστορικές κατατάξεις:

Apple – “1984” (1984)

Εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ, η συγκεκριμένη διαφήμιση δείχνει μια γυναίκα με σφυρί να καταστρέφει μια γιγαντοοθόνη όπου ο “Μεγάλος Αδελφός” (συμβολισμός για την IBM) κάνει πλύση εγκεφάλου στις μάζες.

Σκηνοθετημένη από τον Ridley Scott, άλλαξε τον τρόπο που γίνονται οι διαφημίσεις, μετατρέποντάς τες σε κινηματογραφικά γεγονότα. Το διοικητικό συμβούλιο της Apple τη μισούσε αρχικά, αλλά ο Steve Jobs επέμεινε και αυτή η διαφήμιση συζητήθηκε για δεκαετίες.

Διαβάστε επίσης: Πόσο κοστίζει ένα διαφημιστικό σποτ 30 δευτερολέπτων στο Super Bowl;

Coca-Cola – “Hey Kid, Catch!” (1979/1980)

Ο “Mean” Joe Greene (από τους πιο σκληροτράχηλους παίκτες του NFL) βγαίνει κουτσαίνοντας από το γήπεδο. Ένα παιδί του προσφέρει την Coca-Cola του. Ο Greene την πίνει, χαμογελά και πετάει τη φανέλα του στον μικρό.

Η συγκεκριμένη διαφήμιση έσπασε το στερεότυπο του “τρομακτικού” αθλητή και δημιούργησε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές στην τηλεόραση, ενώ αργότερα έγινε ακόμα και τηλεοπτική ταινία.

Budweiser – “Whassup?” (2000)

Στην εν λόγω διαφήμιση, μια παρέα φίλων μιλάει στο τηλέφωνο βλέποντας τον αγώνα και πίνοντας μπύρα, ενώ βγάζουν τη γλώσσα έξω φωνάζοντας “Whassup?!”.

Αυτό το σποτ ήταν η απόλυτη απεικόνιση της ανδρικής φιλίας της εποχής, κέρδισε το Grand Prix στις Κάννες και έγινε το πρώτο παγκόσμιο meme της εποχής του internet.

Volkswagen – “The Force” (2011)

Ένας μικρός “Darth Vader” προσπαθεί να μετακινήσει πράγματα με τη “Δύναμη” μέσα στο σπίτι (τον σκύλο, το πλυντήριο) χωρίς επιτυχία, μέχρι που ο πατέρας του ενεργοποιεί το Passat από μακριά.

Ήταν η πρώτη φορά που μια εταιρεία ανέβασε τη διαφήμιση στο YouTube πριν τον αγώνα, συγκεντρώνοντας εκατομμύρια views. Συνδύασε την οικογενειακή τρυφερότητα με τη νοσταλγία του Star Wars, κερδίζοντας την καρδιά ακόμα και των μη-φίλων των αυτοκινήτων.

Doritos – “Crash the Super Bowl” (2006–2016)

Η κεντρική ιδέα της καμπάνιας ήταν η μετατροπή του καταναλωτή σε δημιουργό περιεχομένου μέσω μιας ανοιχτής πρόκλησης crowdsourcing. Τα Doritos κάλεσαν τους οπαδούς τους να γυρίσουν ερασιτεχνικά σποτ με αντάλλαγμα χρηματικά έπαθλα και την προβολή τους στον ακριβότερο τηλεοπτικό χρόνο του κόσμου.

Η καμπάνια ξεχώρισε γιατί κατάφερε να κυριαρχήσει στις συζητήσεις μήνες πριν από τον αγώνα, δημιουργώντας τεράστια δέσμευση μέσω της διαδικασίας ψηφοφορίας.

Με ελάχιστο κόστος παραγωγής για την εταιρεία, το “Crash the Super Bowl” έγινε το απόλυτο παράδειγμα viral μάρκετινγκ, αποδεικνύοντας ότι μια καλή ιδέα αρκεί για να ταπεινώσει τους κολοσσούς της βιομηχανίας.

E-Trade – “Talking Baby” (2008)

Η βασική ιδέα της διαφημιστικής εταιρείας Grey New York ήταν να αποδείξει ότι οι online επενδύσεις είναι τόσο απλές, που “ακόμα και ένα μωρό μπορεί να τις κάνει”.

Στο σποτ, ένα νήπιο (με τη φωνή του κωμικού Pete Holmes) κάθεται μπροστά σε έναν υπολογιστή και εξηγεί με αυτοπεποίθηση ενήλικα πώς αγοράζει μετοχές, καταλήγοντας στη χαρακτηριστική ατάκα ότι το έκανε ενώ “γέμιζε την πάνα του”. 

Η διαφήμιση ξεχώρισε λόγω της έντονης αντίθεσης ανάμεσα στην αθωότητα ενός μωρού και στον σοβαρό, συχνά εκφοβιστικό κόσμο των χρηματιστηριακών συναλλαγών.

Το χιούμορ και η χρήση τεχνολογίας για τον συγχρονισμό των χειλιών (lip-syncing) το έκαναν αμέσως viral στην πρώιμη εποχή του YouTube, καθιστώντας την E-Trade “οικείο όνομα” σε κάθε σπίτι.

Reebok – “Terry Tate, Office Linebacker” (2003)

Η ιδέα βασίστηκε στη δημιουργία ενός φανταστικού χαρακτήρα, του Terry Tate, ενός θηριώδους παίκτη του NFL που προσλαμβάνεται από μια εταιρεία για να “επιβάλλει την τάξη”.

Αντί για παρατηρήσεις, ο Tate χρησιμοποιεί βίαια αλλά χιουμοριστικά τάκλιν σε υπαλλήλους που κάνουν λάθη, όπως το να μην φτιάξουν καφέ ή να μιλούν πολύ στο τηλέφωνο, φωνάζοντας ατάκες όπως “You can’t bring that weak juice into this house!”.

Η διαφήμιση ξεχώρισε γιατί χρησιμοποίησε το καθαρό “slapstick” χιούμορ και την απόλυτη αντίθεση ανάμεσα στην εταιρική ευγένεια και την ωμή αθλητική βία.

Η Reebok κατάφερε να γίνει το θέμα συζήτησης σε όλα τα γραφεία την επόμενη μέρα, καθώς η διαφήμιση σατίριζε την καθημερινότητα των εργαζομένων με έναν τρόπο που κανείς δεν είχε τολμήσει μέχρι τότε.

Skittles – “The Broadway Musical” (2019)

Αντί για ένα τηλεοπτικό σποτ 30 δευτερολέπτων που θα κόστιζε πάνω από 5 εκατομμύρια δολάρια, τα Skittles ανέβασαν ένα κανονικό ζωντανό μιούζικαλ 30 λεπτών σε θέατρο της Νέας Υόρκης την ημέρα του τελικού.

Με πρωταγωνιστή τον διάσημο ηθοποιό Michael C. Hall (Dexter), το έργο ήταν μια αυτοσαρκαστική παράσταση που διακωμωδούσε τον ίδιο τον κόσμο της διαφήμισης και του καταναλωτισμού, με κεντρικό τραγούδι το ειρωνικό “Advertising Ruins Everything”. 

Η καμπάνια ξεχώρισε για τον “αναρχικό” της χαρακτήρα, αφού το μιούζικαλ το παρακολούθησαν ζωντανά μόνο 1.500 άτομα που αγόρασαν εισιτήριο, ενώ δεν μεταδόθηκε ποτέ τηλεοπτικά ή μέσω livestream.

Παρόλα αυτά, η κίνηση αυτή προκάλεσε τεράστιο θόρυβο στα μέσα ενημέρωσης και στα social media, αποδεικνύοντας ότι μια μάρκα μπορεί να κερδίσει τις εντυπώσεις του Super Bowl ακόμα και “εγκαταλείποντας” το ίδιο το γήπεδο.

Old Spice – “The Man Your Man Could Smell Like” (2010)

Ο Isaiah Mustafa απευθύνεται στις γυναίκες, λέγοντάς τους ότι αν οι άντρες τους χρησιμοποιούσαν Old Spice, θα μπορούσαν να είναι σαν κι αυτόν. Η σκηνή αλλάζει συνεχώς (από μπάνιο σε σκάφος και μετά πάνω σε άλογο) σε ένα εντυπωσιακό μονοπλάνο.

H συγκεκριμένη διαφήμιση εκτόξευσε τις πωλήσεις κατά 107%. Η σουρεαλιστική προσέγγιση και η ταχύτητα των εναλλαγών δημιούργησαν ένα νέο στυλ διαφήμισης που πολλοί προσπάθησαν να αντιγράψουν.

Snickers – “Betty White” (2010)

Σε αυτή την καμπάνια η 88χρονη τότε Betty White παίζει αμερικανικό ποδόσφαιρο μέσα στις λάσπες και δέχεται ένα σκληρό μαρκάρισμα. Όταν την ρωτούν τι έχει, εκείνη απαντάει με ειρωνεία, μέχρι που τρώει μια Snickers και ξαναγίνεται ο νεαρός παίκτης που ήταν στην πραγματικότητα.

Η διαφήμιση κατάφερε να κατακτήσει την 1η θέση στο Ad Meter της USA Today και θεωρήθηκε η απόλυτη “επιστροφή” για την Betty White, η οποία έγινε ξανά είδωλο για τη νέα γενιά. Το πιο σημαντικό είναι ότι δημιούργησε μια “συνταγή” διαφήμισης που τα Snickers χρησιμοποιούν μέχρι και σήμερα, 16 χρόνια μετά, σε όλο τον κόσμο.